Μ’ έκαναν εγκληµατία

Κάτι σαν παραλλαγή από τον «Φυγάδα» µε τον Χάρισον Φορντ είναι οι «Επόµενες τρεις µέρες» του Πολ Χάγκις µε τον Ράσελ Κρόου και την Ελίζαµπεθ Μπανκς, σε µια τόσο, µα τόσο
πληθωρική, προπρο-χριστουγεννιάτικη εβδοµάδα
Στη θέση των διανοµέων θα έβαζα τον τίτλο «Theymade me a criminal». «Μ’ έκαναν εγκληµατία». Το στόρι από τη γαλλική ταινία του Φρεντ Καβαγιέ «Pour Elle». Για εκείνη. Την Ιουλιέτα του Τζον Μπρέναν (Ράσελ Κρόου). Η αθώα. ΗΛάρα (Ελίζαµπεθ Μπανκς). Μα, ρε Τζον, µπορεί να είναι δολοφόνος. Ολα τα στοιχεία φωτογραφίζουν εκείνη. Αποκλείεται, ωρύεται ο Τζον. Η Λάρα ποτέ. Το ξέρω χωρίς να ξέρω. Πιστεύω χωρίς να ερευνώ. Είναι το σώµα µου, το κύτταρό µου, η ανάσα µου, η καρδιά µου. Το είναι µου. Και φεύγει. Και απολύει τον φίλο του τον δικηγόρο. Τέτοια λατρεία ούτε στα πιο λαχταριστά όνειρά µας. Με τέτοια αισθήµατα και τόση ανυπέρβλητη, ακαταπόνητη, τόσο γιγαντιαία αγάπη, µπορείς ακόµα και τα Ιµαλάια ναµετακινήσεις και να τα φέρεις στην Ευρώπη!

Η ιστορία πριν από τρία χρόνια. Ο Τζον Μπρέναν, καθηγητής σε κολέγια προπανεπιστηµιακής εκπαίδευσης, µαζί µε την Λάρα έχουν έναν γιο. Ο έναςκολληµένος πάνω στον άλλον. Σανστρείδια. Μέσα σ’ ένα προστατευτικό καβούκι. Ως οφθαλµαπάτη. Γιατί το επόµενο πρωινό οι µπάτσοι µπουκάρουν και συλλαµβάνουν τη Λάρα. Οπως µε τους τροµοκράτες της Αλ Κάιντα. Ματι έκανε; ∆ολοφόνησε µια ξένη. Είµαι αθώα, φωνάζει η Λάρα. Οµως αδιάσειστα τα στοιχεία. Οµως οι ένορκοι πείθονται και την καταδικάζουν σε ισόβια. Οµως η έφεση απορρίπτεται. Τότε ο Τζον αποφασίζει να βγει στην παρανοµία και να γίνει εγκληµατίας. Θα βγάλω τη Λάρα γιατί την αγαπώ!

Μπροστά του έχει τρεις µήνες. Το 3 είναι ο τυχερός ή ο άτυχος αριθµός των Μπρέναν. Εκείνος,εκείνη και ογιος τους. Τρία χρόνια. Τρειςµήνες. Τρεις ώρες. Το πρώτο που κάνει είναι να ψάξει στο Internet και να εντοπίσει κάποιον που να έχει δραπετεύσει.Τον βρίσκει (Λίαµ Νίσον). Ετσι εξασφαλίζει τρία πλαστά διαβατήρια. Ετσι µπουκάρει σε γιάφκα, ξεπαστρεύει µε το περίστροφο τρεις εµπόρους ηρωίνης, βάζει φωτιά και φεύγει µε έναν σκασµόλεφτά. Στη συνέχεια κατορθώνει ν’ αλλάξειτα ιατρικά δεδοµένα της Λάρας κι έτσι ηγιατρός των φυλακών τη στέλνει στο νοσοκοµείο. Το πρώτο βήµα έγινε.

Από τώρα µέχρι τηνελευθερία έχουν αποµείνει τρεις ώρες. Τώρα πρέπει να φυγαδεύσει τη Λάρα από το νοσοκοµείο. Από πίσω ξαµολιούνται οι µπάτσοι.Το κυνηγητό αρχίζει. Ο Τζον µόνος. Γιατί ακόµα και εκείνη, η µεγάλη λατρεία του, τα παίρνει στο κρανίο. Μόνος εναντίον όλων των µπάτσων ολόκληρου του Πίτσµπουργκ!

Αίλουροςο Πολ Χάγκις. Και στο σενάριο και στησκηνοθεσία. Ετσι περιορίζει τους διαλόγους. Φραγή στο µπλα µπλα. Καιρυθµίζειτις ταχύτητες όπως ένας καλός οδηγός αυτοκινήτου. Στην αρχήη πρώτη,έπειτα η δεύτερη,η τρίτη, η έκτη. Ταυτόχρονα συντονίζειτη συχνότητα του χαρακτήρα τουήρωά του µεεκείνη της ταχύτητας των ρυθµών. Ετσι η καρδιά Τζον κερδίζει την καρδιά τουθεατή. Ετσι καταλήγει στην ανυπακοή. Γιατί οι νόµοι τυφλοί. Γιατί το κράτος λογικό. Γιατί ο άνθρωπος µετράει καιόχι η σηµαία η αµερικανική. Ετσιο Χάγκις χρησιµοποιεί το πατρόνµιας τυπικής action movie για να υπογράψει µια ιστορία αισθηµάτων. Ετσιδικαιολογούνται οι γρήγοροιρυθµοί.Ετσι το παράλογο πουπροκύπτει από τα «παράλογα» αισθήµατα δικαιώνεται στο υποσυνείδητο του θεατή. Για την αγάπη, ρε γαµώ το. Ολα τα υπόλοιπα στάχτες και µπούλµπερη. Οι κυβερνήσεις πέφτουν, τα γεωγραφικά σύνορα αλλάζουν. Η Λάρα µένει!

{{{ video }}}

«Οι επόµενες τρεις µέρες»

Πίστευε (στην αγάπη)  και µη ερεύνα Στη φυλακή η Ελίζαµπεθ Μπανκς Στην παρανοµία ο Ράσελ Κρόου Ολα για την καρδιά µιας γυναίκας

Βαθµοί=6 1/2

(Love Never Dies)

Από φόνους και γρίφους, µέχρι ζόµπι και Γκουσγκούνη

«Μοιραία σχέση» (All Good things) τουΑντριου Τζάρεκι. Λίγο θρίλερ. Λίγο δράµα. Λίγο ψυχανάλυση. Λίγο rich andfamous. Λίγο ροµάντζο. Λίγο serial killer. Τι είναι αυτό; Ξέρω κιεγώ. Το στόρι αληθινό. Ενας από τους δύοαπογόνουςµιας οικογένειας πουκατέχει το µισό Μανχάταν, ερωτεύεται και παντρεύεται µια φτωχή κοπέλα (Κίρστεν Ντανστ). Ωραία;Καθόλου.Γιατί το ανοµολόγητοβάσανο του Ντέιβιντ Μαρκς (Ράιαν Γκόσλινγκ) είναι η αυτοκτονία της µητέρας του και ο δεσποτικός πατέρας του (Φρανκ Λανγκέλα). Μισεί κάθε τι που φυτρώνει στηνκοιλιά τηςγυναίκαςτου.Οµως όσο ανεβαίνει τόσο τη σχέση του «σκοτώνει». Αποτέλεσµα; Υστερα από µια δική του λογοµαχία, όπως του πατέρα του µετη µητέρα του, εξαφανίζεται η γυναίκα του. Μπας και τη σκότωσε; Υστερα από µερικά χρόνια ο φάκελος πάλιανοίγει. Μια εισαγγελέας κάνει ό,τι µπορεί ώστε από το έγκληµα να ωφεληθεί καιστις εκλογές να θριαµβεύσει.

{{{ video }}}

Βαθµοί=4

(ό,τι λάµπει δεν είναι χρυσός)

«Τροπική θεραπεία»
(Tropical malady).Εξωτικό, µεταφυσικό, αργόσυρτο, αλληγορικό δράµατου 2004 από τον Ταϊλανδό Απιτσατόνγκ Γουιρασετακούν. Οπου νεαρός φαντάρος ερωτεύεται έναν χωριάτη. Ερως πλατωνικός. Σουλατσάρουν στη φύση και κάποια στιγµή ο χωριάτης εξαφανίζεται. Επακολουθεί δεύτερη ιστορία µέσα στην πρώτη. Οπου σε κάποια φάρµα οι αγελάδες κατασπαράσσονται µυστηριωδώς. Επακολουθεί τρίτη ιστορία. Οπου η ψυχή µιας τίγρης στοιχειώνει το δάσος. Ατµοσφαιρικό αλλά γεµάτο γρίφους και κουραστικό.

{{{ video }}}

Βαθµοί=Ταινιοθήκη

«Το δέντρο που ψιθύριζε» (The Tree) Της Ζουλί Μπερτουσελί, µε τη Σαρλότ Γκενσµπούργκ. Μια τετραµελής οικογένεια κάπου σε αγροικία σε κάποιο σηµείο της Αυστραλίας.Ευτυχισµένη. Οµως ο σύζυγος και πατέρας από καρδιά πεθαίνει. Και τότε το πανύψηλο, αιωνόβιο δέντρο αρχίζει τις ρίζες του ν’ απλώνει. Και µόλις η Σαρλότ πέφτει στο κρεβάτι µε τον υδραυλικό, το δέντρο οργίζεται, ο τυφώνας έρχεται και ένα από τα τεράστια κλαδιά πέφτει και το µισό σπίτι καταστρέφει. Η ψυχή του συζύγου στα φύλλα και τον κορµό αυτού του δέντρου!

{{{ video }}}

Βαθµοί=5

(εντυπωσιακό το δέντρο)

«Επιζώντας από

τους απέθαντους» (The survival of the dead). Του παλαίµαχου Τζορτζ Ροµέρο. Γυρισµένο στον Καναδά.Οπου τα ζόµπι καταβροχθίζουν 107.000 ηµερησίως. Ενστολοι φρουροί ληστεύουν τους πάντες και µια χούφτα ζωντανών ορµάει νασκοτώσει τους νεκρόµυαλους για να ξεβροµίσει ο τόπος. Ενα πλάνο και τα µυαλά στα κάγκελα. ∆εύτερο πλάνο µε τα µυαλά στα κάγκελα. Πόσα να αντέξω;

{{{ video }}}

Βαθµοί=2  (επιεικώς)

«Show Bitch» Του Νίκου Ζερβού. Τα λέει όλα. Με ∆ηµήτρη Πουλικάκο, Κώστα Γκουσγκούνη, Τζόνι Βαβούρα και Ρένο Χαραλαµπίδη. Και µια ατάκα «αυτό που χρειάζεσαι είναι µεταµόσχευση φωνής». Και µια δεύτερη «και ο Θεός έπλασε τη δηµοσιογράφο». Και µια τρίτη: «Φακ γιου φακές». Trash ο Χαβαλές!

{{{ video }}}

Βαθµοί=Ζερβός

(µια κατηγορία από µόνος του)

Το κουκούλωµα µιας ντροπής

Ηκοινωνία πορεύεται µε το κουκούλωµα των ενόχων καιτων ενοχών. Οπως στο «Mystic River» του Κλιντ Ιστγουντ. Ετσι και το «Poetry» («Ποίηση») του Νοτιοκορεάτη Τσανγκ Ντογκ Λι. Κουρέλι η ψυχούλα ενός µικρού κοριτσιού.Οι συµµαθητές της τη βίαζαν κατ’ εξακολούθηση κι εκείνη έπεσε, βούτηξε και άφησε την τελευταία της πνοή σταθολά νερά ενός σκοτεινού ποταµού!

Ενα ηλικιωµένο φτωχό αλλά κοµψό πλάσµα, µε τα πρώτα συµπτώµατα Αλτσχάιµερ, ξεσκατώνει κάποιον παραπληγικό πλούσιο γέρο, προκειµένου να συνδράµει στη διατροφή και ανατροφή του εγγονού της. Γιατί η κόρη της καιµάνα του παιδιού λείπει για δουλειές σε άλλη πόλη.

Ο εγγονός, έναςαπό τους έξιλεβέντες που βίαζαν τη συµµαθήτριά τους. Ως εκ τούτου, οιέξι κηδεµόνες γύρω από ένα τραπέζι µε λαχταριστό κορεατικό σούσι και κάµποσα µπουκάλια µπίρας συναποφασίζουν να εξαγοράσουν τη σιωπή της µάνας της νεκρής, πληρώνοντας καθένας από πέντε εκατοµµύρια.Για να µην καταστραφεί το µέλλον των παιδιών. Με προαποφασισµένητη σιωπή τόσο των καθηγητών όσο και της Αστυνοµίας. Ολοι, ακόµα καιη µάνα, µέσα στο κόλπο. Ο,τι έγινε έγινε. Τώρα να σώσουµε τα παιδιά µας. Πώς; Με την εξαγορά!

Το «θέµα» εξαιρετικό. Η ερµηνεία της κυρίας Γιουν Τζουίνγκ-χέε επίσης εξαιρετική. Γιαγιά κουράγιο κανονική. Οµως οι ρυθµοί αβάσταχτοι. Αντε τώρανα παρακολουθείς τον αραµπά της Νότιας Κορέας. Μια σκηνή στο σπίτι.Μια σκηνή γύρω από το τραπέζι µετις µπίρες. Μια σκηνή να ξεσκατώνει τον γέρο. Μια σκηνή στον δρόµο.Και φτουαπό την αρχή. Συγκινητικό.Ανθρώπινο. Αληθινό. Καλοφτιαγµένο.Ευπρεπέστατο. Για να το τσεκάρω, το είδα και δεύτερη φορά. Οµως κουραστικό. Μπορεί να φταίω εγώ. Τι να κάνουµε;Είµαι ∆υτικός!

{{{ video }}}

«Poetry»

Η αυτοκτονία µιας µαθήτριας Εξι συµµαθητές, έξι βιαστές Μια φτωχή γιαγιά πρέπει να πληρώσει τα λύτρα της σιωπής Το συλλογικό κουκούλωµα µιας ντροπής

Βαθµοί=6

(σοβαρό, αλλά too slow)

Για τα παιδιά

«Το χρονικό της Νάρνια: Ο ταξιδιώτης της Αυγής» (The Chronicles of Narnia: The voyage of the DawnTreader). Το τρίτο µέρος τηςσειράς παιδικής φαντασίας µε σκηνοθέτη _ ευτυχώς _ τονεπιδέξιο βρετανό Μάικλ Απτεντ. Κατά τη γνώµη µου, το καλύτερο «επεισόδιο». Οπου οι νεαροί ήρωες µεταφέρονται νοερώς σ’ ένα παλιό αγγλικό σκαρί µε το όνοµα «Ο ταξιδιώτης της Αυγής».

{{{ video }}}

Βαθµοί=5

(only for kids)

«Οι περιπέτειες του Σάµι» (Sammy’s Adventures: The secret Passage). Αnimation για µικρά παιδιά σε µεταγλωττισµένη εκδοχή µε τις φωνές Γιώργου Καπουτζίδη, Λίνας Σακκά, Γιώργου Λιανού. Ψαράκι ερωτεύεται ψαράκι στα ταραγµένα νερά του Ωκεανού. ∆εν προβλήθηκε για τους κριτικούς.

{{{ video }}}

Βαθµοί= Don’t know

(δεν το είδα)

Μια Ελληνίδα σώζει την παρτίδα

Της γραµµής και της σχολής του Γιώργου Λάνθιµου η Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη. ∆εν σας άρεσε ο «Κυνόδοντας»; Ε, τότε µην πάτε και στο «Attenberg». Το στόρι εντελώς των δύο γραµµών. Η Μαρίνα (Αριάν Λαµπέντ, βραβείο ερµηνείας στο Φεστιβάλ Βενετίας), που µεγάλωσε και ζει σ’ ένα βιοµηχανικό σκουριασµένο και αποµονωµένο περιβάλλον, βιώνει την παρατεταµένη και στραµπουλιγµένη εφηβεία της. Παρέα µε την Μπέλα, τη χειραφετηµένη φίλη της (Ευαγγελία Ράντου). Με κέντρο βάρους την απέχθειά της προς το αρσενικό µόριο, τον οµφάλιο λώρο µε το οιδιπόδειο του ηµιθανούς πατέρα της (Βαγγέλης Μουρίκης) και µε τις πρώτες σεξουαλικές της προσπάθειες µ’ έναν νεαρό µηχανικό (Γιώργος Λάνθιµος). That’s all!

Ενα το µέγιστο πλεονέκτηµα της σκηνοθεσίας. Η οµοιογένεια. Οπως η ηρωίδα είναι «πειραγµένη», το ίδιο και το περιεχόµενο, το ίδιο και οι σχέσεις, το ίδιο και η αισθητική γραµµή πλεύσης. Η πυκνότητα, η αφαιρετικότητα και η οµοιογένεια, οι τρεις αξεπέραστες αρετές κάθε σοβαρού σκηνοθέτη. Η στραµπουλιγµένη σκηνοθεσία της Αθηνάς Τσαγγάρη προέκυψε κυτταρικά από την κατάσταση της στραµπουλιγµένης ηρωίδας της. Μπορεί αυτό το χρονικό να είναι και αυτοβιογραφικό. Γι’ αυτό _ και κόβω τον σβέρκο µου _ η ταινία θα διχάσει το κοινό. Απευθύνεται στην ευαισθησία νέων µε ιδιαίτερο και ανάλογο παρελθόν. Τρία και τα εξαιρετικά επιτεύγµατα του «Attenberg». Οπως είπα, η συµπαγής και οµοιογενής σκηνοθεσία. Επειτα η κρυφή λάµψη της πρωταγωνίστριας. Και τρίτον, η υποδειγµατική διαπλοκή του περιβάλλοντος χώρου, των σχέσεων µε τους ήχους και τη µουσική. ∆εν το κρύβω. Μου άρεσε από την πρώτη στιγµή!

{{{ video }}}

Βαθµοί=7

(σε όλα τα παιδιά)