Πικάσο, ένας μαθητής του Ντεγκά
Στη μεγάλη φωτογραφία, η «Γυμνή γυναίκα που στεγνώνει τα μαλλιά της» του Πικάσο (1952). Στη μικρή, η «Κόμμωση» του Ντεγκά (1896)
ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΑ του Πικάσο (1881-1973) ο Εντγκάρ Ντεγκά (1834-1917) ήταν «ο ζωγράφος των μπαλαρίνων». Οι αίθουσες χορού ήταν ένα θέμα αδιάφορο για τον νεαρό Ισπανό, ο οποίος πρωτογνώρισε έργα του γάλλου ιμπρεσιονιστή στο Παρίσι του 1900. Από μία άποψη, ο Πικάσο θα ήταν μισός χωρίς την επιρροή των μεγάλων ζωγράφων του παρελθόντος. Βελάσκεθ, Ελ Γκρέκο, Γκρίνεβαλντ, Γκόγια και Ρέμπραντ ανήκουν στη μεγάλη δεξαμενή από την οποία η ιδιοφυΐα του ανέσυρε συνεχώς φόρμες και κανόνες. Η περυσινή έκθεση «Ο Πικάσο και οι δάσκαλοι», στο Παρίσι, απέτισε τον οφειλόμενο φόρο τιμής στην παράδοση. Φέτος έχει σειρά η Βαρκελώνη, που εστιάζει στις επιδράσεις του Ντεγκά. Μια σειρά από έργα του παρατάσσονται δίπλα στα μεταγενέστερα του Πικάσο, για να αναδειχθεί ο διάλογος ενός ταλαντούχου εικονοκλάστη με τη γέρικη βελανιδιά του ιμπρεσιονισμού. Το γυναικείο γυμνό ενώνει με ένα αόρατο νήμα το έργο των δύο δημιουργών, οι μπαλαρίνες γίνονται γλυπτά στα χέρια του Ισπανού και οι σκηνές από παρισινούς οίκους ανοχής απενοχοποιεί την ηδονοβλεψία τους. Η έκθεση «Ρicasso looks at Degas» φιλοξενείται στο Μουσείο Πικάσο της Βαρκελώνης έως 16 Ιανουαρίου 2011.














