Κατρακύλα ώς τη βαρβαρότητα

«Το τελευταίο διάστηµα οι επιθέσεις εναντίον µεταναστών τείνουν να γίνουν αναπόσπαστο κοµµάτι του καθηµερινού αστυνοµικού δελτίου. Δεκάδες άνθρωποι έχουν πέσει θύµατα ξυλοδαρµών ή και µαχαιρωµάτων, άτυπα τζαµιά δέχονται συχνά εµπρηστικές επιθέσεις, συµµορίες επιβάλλουν ένα ιδιότυπο απαρτχάιντ σε δηµόσιους χώρους» υποστηρίζουν το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών και το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώµατα.

«Το εξωφρενικό είναι ότι οι δράστες των ειδεχθών εγκληµάτων δεν κρύβουν την ταυτότητά τους. Σε κάποιες περιπτώσεις µάλιστα, οι εγκληµατίες που επιχείρησαν να κάψουν χώρους όπου συχνάζουν µετανάστες δεν δίστασαν να κολλήσουν αυτοκόλλητα.

Ενώ λοιπόν το στερεότυπο που καλλιεργείται από ΜΜΕ και συντηρητικούς πολιτικούς χώρους ταυτίζει αυθαίρετα τους µετανάστες µε παραβατικές συµπεριφορές, στην πραγµατικότητα παρατηρούµε µια πρωτοφανή όξυνση των εγκληµάτων σε βάρος των µεταναστών».

Αλήθεια είναι πως µια βόλτα ώς την Αχαρνών, φερ’ ειπείν, ή ώς την πλατεία Θεάτρου πείθει πως το κέντρο της Αθήνας έχει γεµίσει από αλλοδαπούς οικονοµικούς µετανάστες – και πολλούς που τους εκµεταλλεύονται. Εικόνα που µπορεί κάποιους να τους σκιάζει. Οµως αυτό σηµαίνει πως αυτοί οι «ξένοι» είναι επικίνδυνοι;

Τα Δίκτυα που οργανώνουν απόψε στο Κοινωνικό Κέντρο της Τσαµαδού σύσκεψη για κινητοποιήσεις κατά των επιθέσεων το εξηγούν γλαφυρά: «Πάντοτε σε καιρούς οικονοµικής κρίσης, ο «άλλος», ο «ξένος», ο «παρείσακτος» χρησιµοποιούνταν ως αποδιοποµπαίος τράγος της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Η τραγική ιστορική εµπειρία έχει αποδείξει ότι όταν µια κοινωνική οµάδα γίνεται αντικείµενο βίας και διακρίσεων, τότε γρήγορα το σύνολο της κοινωνίας βυθίζεται στην απανθρωπιά. Κατά συνέπεια, το να βάλουµε φραγµό στις επιθέσεις σηµαίνει να εµποδίσουµε τη διολίσθηση της κοινωνίας στη βαρβαρότητα».

Αδικο έχουν;