Οι ζωές των άλλων

ΤΟ «Social Νetwork» δεν είναι απλώς ένα ελάχιστα κολακευτικό πορτρέτο για τον ιδρυτή του facebook Μαρκ Ζούκερμπεργκ. Είναι και μια τρομακτική προσωπογραφία όλων ημών. Τάδε έφη η συγγραφέας Ζέιντι Σμιθ στο «Νew Υork Review of Βooks». «Πεντακόσια εκατομμύρια οξυδερκείς άνθρωποι παγιδεύτηκαν στις αφελείς σκέψεις ενός δευτεροετούς στο Χάρβαρντ». Εκτός αυτού δεν κρύβει την απόσταση που τη χωρίζει από το facebook: «Ολα συρρικνώνονται. Η προσωπικότητά μας. Οι φιλίες. Η γλώσσα. Η ευαισθησία. Πρόκειται για μια εμπειρία υπερβατική: χάνουμε το σώμα μας, τις επιθυμίες, τους φόβους μας. Οσοι απεχθάνονται τον ξιπασμένο φιλελεύθερο μεγαλοαστό που κρύβουν μέσα τους, ας προσέχουν τι εύχονται: ο ξεγυμνωμένος εαυτός μας στο Διαδίκτυο δεν έχει μεγαλύτερη ελευθερία. Απλώς μας ανήκει σε μεγαλύτερο βαθμό».

ΣΤΙΣ 7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ πραγματοποιήθηκαν στη Μιανμάρ βουλευτικές εκλογές- στερούμενες δημοκρατικής νομιμοποίησης-, για πρώτη φορά ύστερα από 20 χρόνια. Πρόκειται για φάρσα, σημειώνει ο Αμάρτια Σεν στο περιοδικό «Οutlook», πριν προτείνει το εμπάργκο πτήσεων και την αντίδραση της παγκόσμιας κοινότητας, η οποία συνήθως κάνει τα στραβά μάτια: «Είναι δύσκολο να πειστούν οι κυβερνήσεις της Ινδίας, της Ταϊλάνδης ή της Κίνας ότι ακολουθούν άδικη πολιτική απέναντι στη Μιανμάρ, όταν η Δύση δεν κάνει αυτό που πρέπει. Αρκετά ευρωπαϊκά κράτη έχουν στενό αλισβερίσι με την Μιανμάρ, ειδικά στην εξόρυξη πετρελαίου. Ούτε η Ε.Ε., ούτε οι ΗΠΑ, η Ελβετία, η Αυστραλία και ο Καναδάς χρησιμοποίησαν το εργαλείο των οικονομικών κυρώσεων εναντίον του καθεστώτος, απαιτώντας παράλληλα αλλαγή της πολιτικής του».