Της µπανανίας η ευτυχία

Προς κυρία Φοίβη Αθηναίου. Λένε ότι υπάρχουν χώρες στον Βορρά της Ευρώπης όπου οι άνθρωποι είναι ευτυχισµένοι… Λένε ότι από την στιγµή που θα γεννηθεί ένα παιδί ο δήµος ενεργοποιείται σχεδόν αυτόµατα. Το ασφαλίζει, φροντίζει για την ιατρική του περίθαλψη, αναλαµβάνει εντελώς δωρεάν την εκπαίδευσή του από το νηπιαγωγείο µέχρι το πανεπιστήµιο, ενθαρρύνει µε πλήρες σύστηµα υποτροφιών τις µεταπτυχιακές του σπουδές, του εξασφαλίζει εργασία ανάλογη των προσόντων του στον ιδιωτικό ή δηµόσιο τοµέα. Στις χώρες αυτές το κράτος – όχι το απόµακρο και απρόσωπο αλλά η τοπική αυτοδιοίκηση – έχει αναπτύξει ένα πλήρες δίκτυο κοινωνικής προστασίας για τους ανήµπορους, τους απόµαχους της ζωής, επιδοτεί γενναία την πολύτεκνη οικογένεια, τα επιδόµατα ανεργίας προσφέρουν ουσιαστική ανακούφιση, διαθέτει κατοικία στους αστέγους.

Οι πολίτες γνωρίζουν ότι κάθε ευρώ που προσφέρουν µέσα από ένα «αυστηρό» και διάφανο σύστηµα φορολογίας, θα επιστραφεί άµεσα σε αυτούς, είτε ως δρόµος, είτε ως σχολείο, είτε ως κοινωνική παροχή. Οι τοπικοί άρχοντες λογοδοτούν καθηµερινά. Η τοπική αυτοδιοίκηση εδώ έχει βρει το πραγµατικό της νόηµα!

Τα δηµοτικά συµβούλια, αλλά και τα συµβούλια γειτονιάς αποφασίζουν και εκτελούν και δεν εκλιπαρούν την εύνοια κανενός υπουργού ή γενικού γραµµατέα.

Εύλογα γεννιέται το ερώτηµα. Πώς χρηµατοδοτούνται όλες αυτές οι παροχές; Εχουν κοιτάσµατα πετρελαίου, πολύτιµους λίθους, φυσικό αέριο η κάτι άλλο;

Τίποτα από αυτά. Απλούστατα µετά τον Β’ Παγκόσµιο Πόλεµο οι χώρες του Βορρά αποφάσισαν να δηµιουργήσουν µια κοινωνία που οι πολίτες θα σέβονται το κράτος και το κράτος θα σέβεται τον πολίτη. Και τα κατάφεραν. Και στη χώρα µας; Γκρίνια, µιζέρια, αδιαφάνεια, νεοπλουτισµός, φαυλοκρατία.

Ενα είναι βέβαιο. Στους δήµους χρήµατα υπάρχουν. Κοιτάξτε τους προϋπολογισµούς και τις δαπάνες. Εκείνο που λείπει είναι το µεράκι και η θέληση για προσφορά. Μέχρι να τα ανακαλύψουµε, δεν µας µένει παρά να ονειρευόµαστε…

Πάνος Μπόζος, µαθηµατικός Εδώ, αγαπητέ Πάνο, η δηµαρχάρα της Αθήνας, φέρ’ ειπείν, τα έχει λυµένα όλα αυτά. Αφήνει το ιστορικό κέντρο να γίνει έρµαιο εµπόρων ναρκωτικών, εµπόρων λευκής σαρκός και λοιπών κακοποιών στοιχείων – ώστε να µην µπορεί ο πολίτης να πάει ούτε στο Εθνικό του Θέατρο! –, αφήνει τους 13.500 που προσέλαβε να αναλώνονται µεταξύ φραπεδιάς και «να κόψουµε και καµία κλήση να αυξήσουµε τα έσοδα» και δηλώνει ανερυθρίαστα: «Η εγκληµατικότητα και η ασφάλεια είναι αποκλειστικής αρµοδιότητας και ευθύνης της κυβέρνησης». Οσο για την εµπορία ναρκωτικών; Θεωρεί πως µε το που ζήτησε την αποµάκρυνση µονάδας του ΟΚΑΝΑ από τη Σοφοκλέους εκτός κέντρου έκανε θεάρεστο έργο!

Κατά τα άλλα, αφήνει τους ταλαίπωρους οικονοµικούς µετανάστες να µετατρέπουν σε γκέτο ολόκληρες περιοχές πίσω από τον θρόνο του στο δηµαρχείο και ισχυρίζεται: «Η αυστηρή φύλαξη των συνόρων, για να πάψει η Ελλάδα να είναι ξέφραγο αµπέλι, είναι ευθύνη του στρατού». και κατά τα άλλα, ξεριζώνει πολυετείς νεραντζιές στο Κολωνάκι για να επεκτείνει τα τραπεζοκαθίσµατα στους πεζοδρόµους, εξοβελίζοντας τους διαβάτες. Και πάει λέγοντας. Ετσι τα λύνει όλα η «αυτοδιοίκηση» της ελληνικής µπανανίας (τσικίτα).