Καπνός

Πίσω απ΄ τον καπνό και σα να ΄ρχεται απ΄ το πουθενά ή κάπου εκεί δίπλα, εμφανίζεται ο Τρίκι σε πείσμα όσων πίστευαν πως δεν θα στρωνόταν να γράψει καινούργιο άλμπουμ. Το «Μixed Race» όμως έχει πάθος πρώτου δίσκου (κι ας είναι ένατος), ενέργεια διαφήμισης φυσικού χυμού και ακόμη περισσότερο καπνό.

Ζει πια μόνιμα στο Παρίσι, βολτάρει με μια μπαγκέτα στα χέρια στο Μαρέ, σταματάει για έναν καφέ να μαζέψει τις σκέψεις του. Εκεί ακριβώς γεννιέται το «Εvery Day». Στη στιγμή. Είναι ο Τρίκι της στιγμής. Το «Βristol-London», που τον έβγαλε στον Σηκουάνα. Ο Τρίκι στην Πόλη του Φωτός. Του άξιζε. Και πολύ το εκτίμησα, που αμπαλάρισε τη στιγμή σε αυτά εδώ τα ωραία τραγούδια.

Ησυχία. Ο Κάνιε Γουέστ ζητάει τον λόγο. Και αν δεν καταφέρει να κάνει εντύπωση, θα πέσει σε βαθιά μελαγχολία. Βρίσκει όμως τον τρόπο κι αρχίζει και αυτός να τρέχει.

Το «Runaway» έρχεται σε υπερπαραγωγή. Η ταινία που το συνοδεύει λέει την ιστορία ενός πουλιού που είναι και γυναίκα και γεννιέται μέσα από τις φωτιές και ο Κάνιε τη σώζει και μετά είναι μαζί και πηγαίνουν σε δείπνο, ντυμένοι στα λευκά, εκείνη με φτερά, και ο Κάνιε κάθεται στο πιάνο και τραγουδάει και το μπαλέτο χορεύει, εκεί που το hip hop συναντά τη μελωδία. Και όλα πηγαίνουν υπέροχα, ώσπου στον δείπνο σερβίρουν φασιανό και η γυναίκα-πουλί φρικάρει και κρώζει και παθαίνει σοκ και θέλει να ξαναγίνει στάχτη. Το είδα ολόκληρο το ταινιάκι του Κάνιε, που δεν είναι ράπερ σαν όλους τους άλλους. Αλλά αυτό το ξέραμε, έτσι δεν είναι;

Οπως ο Jay Κay (ή Jamiroquai) δεν είναι ο τυπικός ποπ σταρ. Είναι ικανός να χορεύει ασταμάτητα, με ένα εντυπωσιακό disco/funk ρυθμό, μέσα στον χρόνο, πιστεύοντας ότι η ευτυχία ή τουλάχιστον μεγάλο μέρος της κρύβεται στη θέση του οδηγού μιας παλιάς Τζάγκουαρ. Αλλά πάνω από όλα, η αγάπη. Δες όμως εδώ http://www.

sportscardigest. com/garage-profile%Ε2%80%93-jay-kay/ τη συλλογή του με ρόδες να τις ζηλεύεις.