Συλλέκτης μόνος ψάχνει

ΜΠΟΡΕΙ να μαζεύεις ρολόγια, γραμματόσημα, να κάνεις συλλογή από πεταλούδες και κρητικά μαχαίρια. Αν είσαι έτοιμος, να ανταλλάξεις τις συλλογές σου με μία μόνο- συλλογή από δισκάκια, ξέρεις τι εννοώ. Επίσης ξέρεις τι εννοώ, αν ποτέ δεν μάζευες τίποτε άλλο παρά μόνο μουσικές, 45άρια, βινύλια και αν δεν μπορείς να κρεμάσεις τίποτε στον τοίχο του σπιτιού σου, γιατί η ταπετσαρία σου είναι CD. Οι άνθρωποι που εκτιμώ, έχουν πρόβλημα χώρου στο σπίτι, όσο μεγάλο σπίτι κι αν έχουν.

Ο ΜΑΡΚ ΡΟΝΣΟΝ, που υποθέτω ότι θα έχει μεγάλο σπίτι- δηλαδή πρέπει να είχε και πριν γίνει ο παραγωγός της Εϊμι Γουαϊνχάουζ- ζει μέσα σε βινύλια. Ακούγεται πως τα 45άρια του βγαίνουν από τα παράθυρα. Οταν δηλώνει record collector το εννοεί. Και oνομάζει το άλμπουμ «Record collection» Η μία μουσική φέρνει την άλλη, μυστήριες δυνάμεις ενώνουν τα κομμάτια, υπόγεια νήματα δένουν ένα ποπ τραγούδι των 60ς με το όραμα του ράπερ από το Λίβερπουλ και μια 70ς νοστιμιά σε κομμάτι του Ελβις φτάνει εξπρές στα πικάπ του DJ, που «γεννάνε» με τη σειρά τους καινούργιο beat. Ο Ρόνσον θα μπορούσε να μιλάει ώρες.

Αυτό που κάνει είναι να ξεσκονίζει από τα παλιά, να κόβει και να ράβει ξανά. Εν ολίγοις ο μάστερ-σεφ είναι στην πρώτη γραμμή για να λανσάρει μόδες και το «Record collection» του – που κυκλοφορεί ως Μark Ronson and the Βusiness Ιntl- είναι γεμάτο από μοδάτη, ευρηματική ποπ σαν αφρός πάνω από όλα.

ΜΑΝΙΑΚΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ; Τέτοιους θέλουμε. Εχει και αυτό το κόλλημα με τον vintage ήχο, που με δυο- τρεις κινήσεις τον ενσωματώνει στην τελευταία λέξη του ήχου, σε hip hop και electro τόνους. Με γεια! Τι εννοεί ο καλλιτέχνης; Οτι η μουσική είναι μία (και δεν υπάρχει σπίτι που να τη χωράει).

Και εδώ μαζί του άλλα καλά παιδιά, οι ράπερ Q-Τip και Ghostface Κilla, οι ΜDΜR και ο Σιμόν Λεμπόν (Duran Duran) και ο Μπόι Τζορτζ επίσης. Ο Ρόνσον, μετά, βγάζει κοινή πορεία σε όλους, γιατί πραγματικά ξέρει τι κάνει. Πίσω από τα ρεφρέν και τις μελωδίες της ποπ έχει την απόλυτη αίσθηση της μουσικής, νιώθει κάθε κίνησή της, αναπνέει με τους ήχους. Από αυτούς τους τρελαμένους δηλαδή, που ξεπετάχτηκαν μέσα απ΄ τις δισκοθήκες.