Χατζιδάκις: «Μα δεν υποφέρεσαι πια!»

Στις αρχές του ΄80, ο Γκάτσος και η παρέα του αλλάζουν στέκι και μεταφέρονται από τον «Φλόκα» της Πανεπιστημίου ένα τετράγωνο παραδίπλα, στο εστιατόριο «GΒ Corner» του ξενοδοχείου «Μεγάλη Βρεταννία». Ο ποιητής διαλέγει και πάλι ένα μόνιμο τραπέζι που του επέτρεπε να ελέγχει τις εισόδους και ολόκληρο τον χώρο. Από εκεί περνούσαν όσοι φίλοι και συνεργάτες ήθελαν να τον συναντήσουν αλλά κάποιες θέσεις ήταν κρατημένες: αριστερά του για την Αγαθή και απέναντί του για τον Χατζιδάκι με τον οποίο έτρωγε τακτικά τις Κυριακές. Εκεί μιλούσαν για τα σχέδιά τους αλλά πάνω απ΄ όλα απολάμβαναν την τέχνη της συζήτησης «καλλιεργώντας τις αισθήσεις τους στις ηδονές του πνεύματος», χωρίς ποτέ να προβάλλουν ούτε τις επιτυχίες τους ούτε τις υψηλές γνωριμίες τους. Και φυσικά, αντάλλασσαν πειράγματα.

«Κι εσύ πού ήσουνα; Γιατί άργησες;» ρωτούσε ο Γκάτσος τον Χατζιδάκι.

«Με είχε καλέσει ο πρόεδρος» απαντούσε ο Χατζιδάκις, προφέροντας την τελευταία λέξη χαμηλόφωνα, σαν μυστικό.

Κι ο Γκάτσος άρχιζε το πείραγμα.

«Ποιος σε είχε καλέσει;».

«Ο πρόεδρος» απαντούσε ο Χατζιδάκις, ελάχιστα πιο δυνατά.

Κι ο Γκάτσος πάλι: «Δεν άκουσα, ποιος είπες;».

«Ο πρόεδρος!» επαναλάμβανε ο Χατζιδάκις ελαφρώς πιο δυνατά και κοιτάζοντας μην τυχόν τον άκουσε κανείς άλλος.

«Α, ο πρόεδρος!» έλεγε τότε ο Γκάτσος, δυνατά σαν τον κουφό που επιτέλους άκουσε.

«Σιγά! Μη φωνάζεις έτσι» του ζητούσε ο Χατζιδάκις. Κι ο Γκάτσος που δεν είχε τον θεό του, συνέχιζε:

«Ποιος πρόεδρος;».

«Ο Καραμανλής!» απαντούσε ο Χατζιδάκις, πάλι χαμηλόφωνα και εμπιστευτικά.

«Μίλα παιδί μου, να σ΄ ακούσουμε: Ποιος πρόεδρος;».

«Ο Καραμανλής!» επαναλάμβανε ο Χατζιδάκις ελαφρώς πιο δυνατά και κοιτάζοντας πάλι μην τυχόν τον άκουσε και κάποιος άλλος αλλά ποιος να τον ακούσει; Τις Κυριακές τέτοια ώρα, οι θαμώνες ήταν ελάχιστοι κι έπιαναν την άλλη άκρη του εστιατορίου. Κι ο Γκάτσος δήθεν με αγανάκτηση: «Πες το, βρε παιδί μου, τόση ώρα: ο Καραμανλής! Τι φοβάσαι να το πεις; Πες το δυνατά να σ΄ ακούσουμε: Με είχε καλέσει ο Καραμανλής! Κακό είναι;».

Ο Χατζιδάκις έφριττε, εγώ σπαρταρούσα από τα γέλια, κι όταν ερχόταν ο σερβιτόρος για την καινούργια παραγγελία, ο Χατζιδάκις έλεγε ότι είχε φάει κι ότι ήθελε μόνον έναν καφέ, ενώ ο Γκάτσος έβρισκε την ευκαιρία να το τραβήξει κι άλλο: «Τι καφέ θέλεις Μάνο;».

«Εναν εσπρέσο!».

Κι ο Γκάτσος προς τον σερβιτόρο: «Θα θελήσει κι άλλον αργότερα:

σήμερα έφαγε με τον πρόεδρο!».

Η στιχομυθία έκλεινε με τον Χατζιδάκι να λέει στον Γκάτσο μόλις ο σερβιτόρος έφευγε: «Μα δεν υποφέρεσαι πια!».