Εκθεση

Από τις Χίλιες και µία νύχτες στο Περιβόλι της Παναγιάς
Της Βίκυς Χαρισοπούλου

Αρωµα µυστηριακής Ανατολής, ονειρικές εικόνες από το Αγιον Ορος και εικόνες καθηµερινότητας φέρνουν τρεις νέες εκθέσεις στη Φωτοµπιενάλε της Θεσσαλονίκης.

Ο «Τόπος», ως έννοια και θέµα για τις χιλιάδες φωτογραφίες των εκατοντάδων φωτογράφων απ’ όλον τον κόσµο, εξακολουθεί να δηλώνει το δικό του φωτογραφικό «παρών» στη Θεσσαλονίκη και τη µεγαλύτερης χρονικής διάρκειας φωτογραφική έκθεση που διοργανώθηκε στην πόλη.

Η Φωτοµπιενάλε 2010, που άρχισε τον περασµένο Απρίλιο κι έκανε την αναµενόµενη «κοιλιά» της στη διάρκεια του καλοκαιριού (αν και εκθέσεις ταξίδεψαν σε δέκα πόλεις ανά την Ελλάδα) συνεχίζεται εντυπωσιακά µε νέα εκθέµατα έως το τέλος Σεπτεµβρίου. Από το Αγιον Ορος έως τη Βρετανική Κολούµπια του Καναδά και από εκεί µέχρι τον µουσουλµανικό κόσµο της Μέσης Ανατολής ταξιδεύουν τους µανιώδεις της φωτογραφίας, αλλά και των εννοιών που εµπεριέχουν οι εικόνες, οι τρεις νέες εκθέσεις που εγκαινιάζονται στις 10 Σεπτεµβρίου σε τρεις διαφορετικούς χώρους της πόλης.

Εξι συνεχή ταξίδια στο Αγιον Ορος (από το 2001 έως το 2009) έκανε ο πολωνός θεατρολόγος – φωτογράφος Τοµάς Μοσίτσκι, ο οποίος παρουσιάζει τις ιδιότυπες εικαστικές ασπρόµαυρες φωτογραφίσεις του σε αίθουσες του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισµού της Θεσσαλονίκης. Οπως λέει και ο ίδιος, δεν παύει να επιστρέφει στον τόπο που φωτογραφίζει προσπαθώντας να αποτυπώσει την ουσία τού κάθε χώρου, να συλλάβει το νόηµα ενός τόπου που, παρά τις συνεχείς αλλαγές, συνεχίζει να υπάρχει στον χρόνο.

Είναι διαφορετική η µορφή των ανθρώπων όταν αυτοί είναι αναγκασµένοι να περνούν ηµέρες, εβδοµάδες ίσως, µέσα στα αυτοκίνητά τους που είναι καλυµµένα από το χιόνι και ακινητοποιηµένα σε υπαίθρια πάρκινγκ; Τα πρόσωπα αυτών των ανθρώπων που «εντόπισε» στη Βρετανική Κολούµπια στον Καναδά – ένα µέρος ερηµικό, χωρίς µαγαζιά, ηλεκτρισµό, τηλέφωνο ή γείτονες, όπου οι άνθρωποι και ο χρόνος περνούν χωρίς τίποτα να συµβαίνει. Για να αγοράσουν φαγητό αυτοί οι άνθρωποι ή να επισκεφθούν τον γιατρό χρειάζεται να ταξιδέψουν πολλές ώρες. Ο πολυβραβευµένος ολλανδός φωτογράφος Ρόντερικ Χέντερσον συνεργάστηκε µε τον συνθέτη Τζάσπερ Φρένκεν που «έντυσε» µε ηχητική εγκατάσταση τα έργα τα οποία εκτίθενται – ο δικός του «Τόπος» παρουσιάζεται υπό τον τίτλο «Τransvoid» στη Φωτοµπιενάλε της Θεσσαλονίκης.

«Ιχνηλατώντας τον µουσουλµανικό κόσµο» ανάµεσα στο φανταστικό και την πραγµατικότητα κινούνται οι εικόνες των έξι δηµιουργών που εκθέτουν τα έργα τους υπό τον γενικό τίτλο «Μuslim word caught: between imaginary and reality».

Πορτρέτα ανθρώπων στο εσωτερικό κατεστραµµένων καταφυγίων και σπιτιών στη Συρία, το Ιράκ και τη Γάζα παρουσιάζει µε τις έγχρωµες φωτογραφίες της η ελληνίδα Στεφανία Μιζάρα, τόπους µυθικούς κι απόκρυφους απαθανατίζει στο Ιράν η Ανίτα Αντρέζεβσκα, τον δικό του νοητικό τόπο αναζητά στον Λίβανο ο ισπανο-ιταλός Πιερ Τζόρτζιο Λοµασόλο, τον τόπο σε σχέση µε τον χρόνο αναζητά φωτογραφίζοντας την καθηµερινότητα ανάµεσα σε δύο… εκλείψεις του φεγγαριού στην Ισταµπούλ ο τούρκος Αλπ Σίµε.

ΙΝFΟ

«Αγιον Ορος» του Τοµάς Μοσίτσκι στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισµού Θεσσαλονίκης. «Μuslim word caught: between imaginary and reality» στο Συνεδριακό Κέντρο Τράπεζας Πειραιώς (Κατούνη 12-14). «Τransvoid» του Ρόντερικ Χέντερσον, Γκαλερί Donopoulos, Μύλος (Ανδρέου Γεωργίου 56). Από 10 Σεπτεµβρίου έως 10 Οκτωβρίου.

Τα βίντεο του «Εγώ»

Το δικό τους «Εγώ» καταθέτουν δηλώνοντάς το και µόνο 81 διαφορετικά πρόσωπα από το Κάιρο στο βίντεο της γερµανοαιγύπτιας καλλιτέχνιδας Σούζαν Χεφούνα, ενώ το βίντεο του Γάλλου Ροµπέρ Ολντέν µε τίτλο «Lebanese Βride» (Λιβανέζα νύφη)

είναι εµπνευσµένο από το νυφικό φόρεµα που στον Λίβανο φοράνε γυναίκες από διαφορετικές θρησκείες. Η νύφη, που συµβολικά αντιπροσωπεύει την πολυπόθητη ειρήνη για την περιοχή, περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της αλλά κανένας δεν µπορεί να δει το πρόσωπό της που όλο ξεφεύγει, υπονοώντας ότι η ειρήνη είναι σχεδόν αδύνατο να επιτευχθεί για την ευρύτερη περιοχή.