Γιατί στηρίζουμε U2

Πριν από αρκετά χρόνια, σ’ ένα φυλάκιο στη Ρόδο, όπου φύλαγα σκοπιά ήταν γραμμένο με χοντρό μπλε μαρκαδόρο “With or without you”. Το κοίταζα, το σιγοτραγουδούσα και σκεφτόμουν γι’αυτόν που το έγραψε, γιατί το έγραψε, αλλά και για τη δική μου θέση γι΄ αυτόν τον τίτλο, γι΄αυτό το τραγούδι. Ήταν η επιτυχία της εποχής κι εγώ με την παρέα μου στηρίζαμε (και ακόμα άλλωστε παρά την πάροδο του χρόνου, μερικά πράγματα δεν κόβονται) την ροκ παρέα από την Ιρλανδία! Λίγο ο ήχος, λίγο τα τραγούδια, λίγο το λουκ και το στυλ τους, μα περισσότερο τα μηνύματα τους μας έκαναν να στηρίζουμε τον Μπόνο και την παρέα του. Να αγαπήσουμε τους U2!

…μετά από μερικά χρόνια στη Θεσσαλονίκη με άλλη παρέα (Σαλονικιώτικη) τραγουδούσαμε κάτω στο λιμάνι, πάλι Σεπτέμβρη μήνα το “I still haven’t found what I’m looking for”. Εμείς όμως ξέραμε ότι για τη στιγμή εκείνη, τη βραδιά εκείνη βρήκαμε τη χαρά και τη μαγεία της καλής ροκ μουσικής. Τη βραδιά εκείνη βρήκαμε τους U2 και αυτό μας ήταν αρκετό!

… δεκατρία χρόνια μετά στην Αθήνα και στο Ολυμπικό της Στάδιο, μια άλλη παρέα (Αθηναϊκή) λίγο πιο μεγάλοι ηλικιακά, αλλά με θέρμη, αγάπη και τρέλλα για τους Ιρλανδούς, με τα εισιτήρια ανά χείρας, από νωρίς το απόγευμα ανεβαίναμε στο Μαρούσι για να εξασφαλίσουμε μια καλή θέση στην αρένα του σταδίου. Τα ψιλοκαταφέραμε και μετά από λίγο…το πάρτι άρχισε!

Χωρίς υπερβολές μια από τις ωραιότερες συναυλίες που έχω παρακολουθήσει!

Ενα πραγματικό σόου, με καταπληκτικές μουσικες και ερμηνείες από τον Μπόνο. Ο Νίκος μου έλεγε για τη συναυλία των U2 που είδε στη Νέα Υόρκη κι εγώ γι’ αυτή που είδα στη Θεσαλονίκη και τώρα και οι δύο είμασταν σε αυτήν της Αθήνας και σιγοψυθυρίζαμε το “Sunday bloody Sunday”, “Pride”, “One”, “Where the streets have no name”και άλλα πολλά.

… τέλος μαζί με τους φίλους μου και άλλες 80.000 ψυχές σιγοτραγουδήσαμε (γιατί μας άφησε ο Μπόνο να κλείσουμε τη συναυλία εμείς χωρίς όργανα και μουσικές) το “With or without U”… U2 thanks a lot! See you one other time!

Αντώνης Ε. Καραγιαννάκης