Μέριλιν, το απόλυτο θηλυκό

Ο πανζουρλισμός του Μπίλι Ουάιλντερ. Και η απόλυτη εμφάνιση της λάγνας, αισθησιακής Μονρόε. Οταν για πρώτη φορά είδα το «Some like it hot» μ΄ έπιασε ασυγκράτητη επιθυμία να ορμήσω σαν ταύρος ισπανικός
Η Μέριλιν Μονρόε με τον Τζακ Λέμον ως Δάφνη και τον Τόνι Κέρτις ως Τζόζεφιν. Δεξιά ο σκηνοθέτης Μπίλι Ουάιλντερ παραδίδει μαθήματα χορού στη… Δάφνη (Τζακ Λέμον)
Μια αόρατη υπερδύναμη με έσπρωχνε να με κολλήσει στην οθόνη, ώστε εγώ με τη γλώσσα έξω να γλείψω αυτό το ζαχαρωτό. Δυστυχώς δεν ήμουν μόνος. Ολη η αρσενική πιτσιρικαρία ποθούσε το ίδιο ακριβώς. Να μετατρέψει την ταινία σε γλειφιτζούρι!

Δύο οι πιο αγαπημένοι μου σκηνοθέτες του παλιού αμερικανικού κινηματογράφου: ο Αλφρεντ Χίτσκοκ και ο Μπίλι Ουάιλντερ. Ο πρώτος ήταν Αγγλος. Ο δεύτερος, με γενέθλιο όνομα Σάμιουελ Ουάιλντερ, από Αυστρία, Ουγγαρία και Πολωνία. Του 1906 από το Sucha της Αυστρο-Ουγγαρίας, που στη συνέχεια κατέληξε με το όνομα Βeskidzka στην Πολωνία. Εγκαταλείπει τα Νομικά και φουριόζος μπαίνει στη δημοσιογραφία. Το προπονητικό κέντρο για κάθε αστραφτερό και πολυμήχανο μυαλό. Ετσι καταλήγει στο Βερολίνο και έτσι, πλήρης αποσκευών, αρχίζει να γράφει σενάρια μανιωδώς. Ομως το 1933 τον προλαβαίνει η άνοδος του Αδόλφου Χίτλερ. Ο Σάμιουελ, ως Εβραίος, αρπάζει τα μπογαλάκια του, καταφθάνει στο Παρίσι και στη συνέχεια τσουπ εγκαθίσταται στις ΗΠΑ. Απλό. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα και με παρέα, στο σενάριο, τον Τσαρλς Μπράκετ (1892-1969) υπογράφει μερικές από τις θρυλικές ιστορίες του Χόλιγουντ. Τα Οσκαρ και οι υποψηφιότητες πέφτουν βροχή. Ως σκηνοθέτης κερδίζει μόνο δύο. Το πρώτο για το «Lost weekend» του 1945 («Χαμένο Σαββατοκύριακο»). Το δεύτερο για το «Αpartment» του 1960 («Η γκαρσονιέρα»). Η περίπτωσή του μοναδική. Καταφέρνει να συνδυάσει το εμπορικό με το καλλιτεχνικό. Μάζες εκατομμυρίων θεατών να απολαμβάνουν ιστορίες πολλών επιπέδων και άφθονων σημειολογικών αναφορών. Με κέντρο βάρους το φιλμ νουάρ και τις κωμωδίες. Παράδειγμα το «Some ike it hot».

Οπου, μεσούσης της ποτοαπαγόρευσης, δύο μουσικοί- ο Τζο (Τόνι Κέρτις του 1925) στα πνευστά και ο Τζέρι (Τζακ Λέμον 1925-2001) στο κοντραμπάσο- ως αυτόπτες μάρτυρες φονικού της Μαφίας και καταδιωκόμενοι από τον αρχιγκάνγκστερ Σπατς Κολόμπο (Τζορτζ Ραφτ), καταλήγουν μεταμφιεσμένοι ως μέλη μιας περιοδεύουσας γυναικείας ορχήστρας. Από εδώ η Τζόζεφιν, δηλαδή ο Τόνι Κέρτις. Από εκεί η Δάφνη, δηλαδή ο Τζακ Λέμον. Και στη μέση η Σούγκαρ Κέιν Κοβάλτσικ. Δηλαδή η Μέριλιν Μονρό. Από το σημείο αυτό αρχίζει γαϊτανάκι μεταμφιέσεων, υπαινιγμών και σουρεαλιστικών ανατροπών. Ο Κέρτις, ερωτευμένος με τη Σούγκαρ, μεταμφιέζεται σε νεαρό γόνο αριστοκρατών με γυαλιά μυωπίας. Ταυτοχρόνως ένας κοντοστούπης και αδυνατούλης μεγιστάνας, με το όνομα Οσγκουντ Φίλντινγκ ο τρίτος (Τζόε Μπράουν), ερωτευμένος σφόδρα με τη Δάφνη, δηλαδή τον Τζακ Λέμον, του κάνει πρόταση γάμου και στο φινάλε πάνω στο σκάφος- όταν εκείνος βγάζοντας την περούκα τού λέει «μα, είμαι άντρας»- ο μεγιστάνας τον αφήνει κόκαλο με την παροιμιώδη ατάκα «Νobody is perfect». Κανείς δεν είναι τέλειος!

Ετσι, χωρίς η λογοκρισία να το πάρει χαμπάρι και χωρίς να θίγονται τα κραταιά αντανακλαστικά των πουριτανών, ο Μπίλι Ουάιλντερ προαναγγέλλει το σεξουαλικό χάος το σημερινό. Η Μέριλιν, ερωτευμένη με την Τζόζεφιν. Πλαγίως λεσβιακό. Η οποία Τζόζεφιν είναι ο Τζο και ο οποίος Τζο υποκρίνεται τον πλούσιο γαμπρό. Ολα μέσα. Και από την άλλη ο Οσγκουντ Φίλντινγκ ο τρίτος να λιποθυμάει για μια Δάφνη η οποία Δάφνη είναι ο Τζέρι ο μουσικός. Πλαγίως και υπογείως ομοφυλοφιλικό. Ποιος είναι ποιος. Μπέρδεμα χαοτικό.

Εκείνη την εποχή η Νόρμαν Τζιν Μόρτενσεν, κατά κόσμον Μέριλιν Μονρόε, ήταν 33. Μόλις τρία χρόνια πριν από το μοιραίο πρωινό της 5ης Αυγούστου του 1962. Οταν οι γιατροί πιστοποιούν τον θάνατό της από drug overdose. Παραμύθια. Ο κύκλος του Τζων Κέννεντυ και του αδελφού του Ρόμπερτ, καθώς και η παρέα του Φρανκ Σινάτρα, θεωρήθηκαν αυτουργοί και συνεργοί ενός σκανδάλου σεξουαλικού που για να αποσιωπηθεί κατέληξε στα χέρια της CΙΑ. Το «Some like it hot» ήταν το εναρκτήριο λάκτισμα μιας αντίστροφης μέτρησης. Εναν χρόνο μετά, στα γυρίσματα του «Let΄s make love» («Ελα ν΄ αγαπηθούμε») πέφτει στο κρεβάτι με τον συμπρωταγωνιστή της, Ιβ Μοντάν. Εναν χρόνο αργότερα, το 1961, με τους «Αταίριαστους» («Τhe misfits») οριστικοποιεί το διαζύγιό της από τον διανοούμενο, αριστερό συγγραφέα Αρθουρ Μίλερ (1915-2005). Αβυσσος η ψυχή της κούκλας. Κάτι ο βιασμός της όταν ήταν μόλις έξι ετών. Κάτι η εγκατάλειψή της από τη μητέρα της. Κάτι η λαμπερή ομορφιά της. Κάτι η τρέλα της, που πίστεψε στο κινηματογραφικό είδωλό της. Κάτι η αχόρταγη μανία της να «κοιμηθεί» με όποιον της έκανε ένα «κλικ», όλα αυτά και πολλά άλλα μετέτρεψαν μια προαναγγελθείσα λαμπρή καριέρα σε φόνο και κηδεία. What a waste!

Συνιστώ ανεπιφύλακτα
Επτά ακόμα διαμάντια του Μπίλι Ουάιλντερ: 1944 «Double indemnity» («Κολασμένη αγάπη»)-1945 «Τhe lost weekend» («Χαμένο Σαββατοκύριακο»)1950 «Sunset boulevard» («Η λεωφόρος της Δύσεως»)-1951 «Τhe big carnival» («Το τελευταίο ατού»)- 1960 «Τhe apartment» («Η γκαρσονιέρα»)-1970 «Τhe private life of Sherlock Ηolmes» («Η ιδιωτική ζωή του Σέρλοκ Χολμς») και 1974 «Τhe front page» («Η πρώτη σελίδα»). Ολα εντελώς απαραίτητα!