Επιφυλλίδα

Αθήνα, η ώρα των πολιτών
, Του Κωστή Παπα- ϊωάννου , www.antiphono. wordpress.com

Η αποτυχία της δηµοτικής αρχής στην Αθήνα είναι πασιφανής και οι γραµµές αυτές γράφονται µε δεδοµένη την προσωπική εκτίµηση ότι ο Δήµος πρέπει να γυρίσει σελίδα. Το ερώτηµα λοιπόν δεν είναι το αν θέλουµε αλλά µε ποιους όρους θέλουµε να επιτευχθεί αυτό.

Υπάρχει κατ’ αρχάς ο παραδοσιακός τρόπος, δηλαδή τα δυο µεγάλα κόµµατα να αντιπαρατεθούν µέσω αµειγώς κοµµατικών υποψηφιοτήτων. Η προϊστορία δείχνει ότι τα ψηφοδέλτιά τους θα είναι µείγµα από κοµµατικά στελέχη και µιντιακές περσόνες, τα προγράµµατα των υποψηφίων θα συνταχθούν πρόχειρα και εκ των ενόντων, δεν θα διαβαστούν από κανέναν, δεν θα επηρεάσουν καµιά ψήφο και δεν θα εφαρµοστούν στο ελάχιστο. Οι δηµοτικές εκλογές δεν θα κινητοποιήσουν, δεν θα απελευθερώσουν καµιά δύναµη αυτής της πόλης. Με άλλα λόγια, θα συγκρουστούν για άλλη µια φορά οι (γερασµένοι και αποδεκατισµένοι πλέον) κοµµατικοί στρατοί και στο τέλος θα µάθουµε το αποτέλεσµα στις οθόνες µας.

Τις τελευταίες ηµέρες έχει διαφανεί και ένας άλλος τρόπος, µε την πρόταση υπερκοµµατικής υποψηφιότητας του κ. Καµίνη. Πέρα από τα γνωρίσµατα της ίδιας της υποψηφιότητας, δηλαδή τον αποδεδειγµένο σεβασµό στους θεσµούς, την άριστη γνώση της δηµόσιας διοίκησης, τον συγκροτηµένο λόγο και µια αντίληψη περί πολιτικής που δεν µένει στο επικοινωνιακό φαίνεσθαι αλλά εστιάζει στην ουσία της πολιτικής πράξης, οφείλουµε να λάβουµε υπόψη και την πολιτική συγκυρία. Και οποιοσδήποτε µπορεί να αντιληφθεί ότι η σηµερινή συγκυρία περισσότερο από κάθε άλλη επιτρέπει στους πολίτες να υπερβούν τις κοµµατικές περιχαρακώσεις και να αποτελέσουν µοχλό εξελίξεων. Με την έννοια αυτή η υποψηφιότητα Καµίνη µπορεί να κινητοποιήσει ανενεργές έως τώρα δυνάµεις της Αθήνας, τις οποίες δεν αφορά (άλλη) µια κοµµατική υποψηφιότητα. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραµµές, στα κοµµατικά επιτελεία εξετάζονται τα αποτελέσµατα δηµοσκοπήσεων. Με άλλα λόγια, ενώ υπάρχει η ελπίδα για κάτι καινούργιο στον Δήµο, εκείνοι µε γνώµονα το παλιό προσπαθούν να χωρέσουν ευρύτερες κοινωνικές δυναµικές στο στενό πλαίσιο των µετρήσεων αναγνωρισιµότητας και δηµοφιλίας. Πρόκειται για την παλιά, ασφαλή και δοκιµασµένη συνταγή χαµηλού (υποτίθεται) ρίσκου που επιδιώκει απλώς αλλαγή κοµµατικής φρουράς στον Δήµο και επιτρέπει σαφέστερη µέτρηση των κοµµατικών δυνάµεων. Αµφίβολο όµως αν αυτή η οπτική λαµβάνει υπόψη την πολυεπίπεδη κρίση που µαστίζει την πόλη. Αµφίβολο αν µπορεί να γεννήσει έναν εναλλακτικό τρόπο διοίκησης εκεί όπου µέχρι σήµερα βασιλεύουν οι πελατειακές σχέσεις και η οικογενειοκρατία, οι χρυσές πολυθεσίες, η αντίληψη της δηµαρχίας ως γκλάµορους κοσµικού γεγονότος.

Για τους λόγους αυτούς, όσοι ενεργοί πολίτες πιστεύουν ότι χρειάζονται υποψηφιότητες που κινητοποιούν και δεν αδρανοποιούν, που ανοίγουν προοπτικές κοινωνικών ζυµώσεων και δεν περιχαρακώνουν, πρέπει να κινηθούν τώρα δηµιουργώντας και αποτελώντας τη δυναµική νέων συσχετισµών στον Δήµο.

Η υποψηφιότητα Καµίνη µπορεί να κινητοποιήσει ανενεργές έως τώρα δυνάµεις της Αθήνας, τις οποίες δεν αφορά (άλλη) µια κοµµατική υποψηφιότητα

§ Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώµατα του Ανθρώπου