Η απεργία δεν είναι αργία

Ο κ. Σπύρος Π. Λιντοβόης γράφει για την απεργία των ιδιοκτητών φορτηγών: «Είµαι αντιπρόσωπος ελληνικών εργοστασίων τροφίµων από Θεσσαλονίκη, Πιερία, Εύβοια, Αγρίνιο και τροφοδοτώ πελάτες µου σε όλη την Ελλάδα. Σίγουρα και εγώ, και οι συνεργάτες µου, και τα εργοστάσια, και οι πελάτες µου, έχουµε θιγεί από την απεργία των ιδιοκτητών φορτηγών αυτοκινήτων.

Οµως, θά ‘ρθει κάποτε κάποιος από µας για λίγο στη θέση του άλλου;

Ή είµαστε από αυτούς που αν το γειτονόπουλο είναι ναρκοµανής, το χαρακτηρίζουµε εύκολα και αβασάνιστα αλήτη;

Ας σκεφτούµε τους φορτηγατζήδες, κάποιοι απ’ αυτούς πούλησαν και το τοµάρι τους για να αποκτήσουν µια άδεια και να ζήσουν και να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Κάποιοι απ’ αυτούς έζησαν µε τον θάνατο πάνω στο τιµόνι για να ξεχρεώσουν την άδεια και να βγάλουν ένα µεροκάµατο. Κάποιοι από αυτούς χρωστάνε ακόµα αυτήν την άδεια. Κάποιοι από αυτούς έδωσαν και την ίδια τη ζωή τους στην άσφαλτο, στον βωµό του µεροκάµατου της οικογένειας.

Ποιος από εµάς έχει το δικαίωµα να επιτίθεται σε αυτούς τους βιοπαλαιστές και οικογενειάρχες; Κι αν το κράτος βρίσκεται σε κρίση (όχι από τους φορτηγατζήδες ούτε από τους συνταξιούχους), γιατί πρέπει να πληρώσουν τη νύφη αυτοί που δεν φταίνε; Γιατί το κράτος τούς άφησε να πληρώνουν τις άδειες µια ολόκληρη περιουσία; Δεν είναι άδικο να απαξιώνονται σε µια νύχτα οι κόποι, η αγωνία και ο ιδρώτας µιας ζωής;

Και επειδή ο Μίχαλος έχει τις απόψεις του για τη “σωτηρία” του έθνους, επιτρέψτε µου ως µέλος του ΕΒΕΑ να έχω κι εγώ τη δική µου και να συµπαρασταθώ στον δίκαιο αγώνα των φορτηγατζήδων.

Χωρίς υστεροβουλία, το ίδιο θα έκανα για κάθε κλάδο που απεργεί και λογικό είναι κάποιοι να πλήττονται. Ετσι κι αλλιώς η απεργία δεν είναι αργία».