Αλλαγή συµπεριφοράς

Ο κ. Θανάσης Σταµατέλος, από τα Καστέλλια Φωκίδος, γράφει για την ανάγκη αλλαγής συµπεριφοράς από τους εργαζοµένους:

Οταν τον Οκτώβριο του 1985 έγινε υποτίµηση της δραχµής και η κυβέρνηση εξήγγειλε τα οικονοµικά µέτρα, την άλλη κιόλας ηµέρα οι εργαζόµενοι σε ΟΤΕ, ΔΕΗ και ΟΣΕ εξήγγειλαν και αυτοί το πρόγραµµα των απεργιών, ζητώντας αυξήσεις για να περάσει µακριά από αυτούς η υποτίµηση. Και σε λίγες ηµέρες δηµοσιεύθηκε µια πρότασή µου, στην οποία τους έλεγα πως «είστε προνοµιούχοι και οι απαιτήσεις σας αυτήν τη στιγµή είναι πρόκληση για εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους», τους έθετα δε και το δίληµµα: «Αν εργαζόσασταν σε κάποια επιχείρηση και τα έφερνε δύσκολα, θα ζητούσατε αύξηση ή θα βάζατε πλάτη να σταθεί όρθιο το µαγαζί; Γιατί και τότε και τώρα το κράτος είναι ένα µεγάλο κατάστηµα που, έτσι και κατεβάσει ρολά, τροµάρα στη µονιµότητά σας!

Παράλληλα πρότεινα, εκτός από τις περικοπές, η κυβέρνηση να κάνει βδοµαδιάτικο πρόγραµµα φαγητού, που το εφάρµοσαν οι Γερµανοί µετά τον πόλεµο για χρόνια ώσπου να ξεπεράσουν τα δύσκολα».

Και οι δύο προτάσεις µου πέρασαν τότε απαρατήρητες. Τις ξαναπροτείνω τώρα, ύστερα από 25 χρόνια, προσθέτοντας πως σήµερα δεν είµαστε µόνοι µας αλλά µας κουµαντάρουν άλλοι και αυτό σηµαίνει πως πρέπει να προσγειωθούµε στην πραγµατικότητα. Για µεν τους εργαζοµένους, αντί να κατεβαίνουν σε απεργίες να δουλεύουν πιο αποδοτικά σ’ αυτήν τη συγκυρία και µε καλή διάθεση. Οπότε η κυβέρνηση θα εκλάβει την αλλαγή συµπεριφοράς ως τη µεγαλύτερη διαµαρτυρία. Και όταν η Ελλάδα σταθεί και πάλι όρθια, τότε δικαιωµατικά οι εργαζόµενοι θα ζητούν κάτι παραπάνω χωρίς απεργίες αλλά κλείνοντας πονηρά το µάτι στην κυβέρνηση. Οσο για το πρόγραµµα φαγητού, να αντιγράψουµε τους Γερµανούς µε ένα συγκεκριµένο φαγητό την ηµέρα για όλη την ελληνική οικογένεια και παράλληλα να εφαρµόσουµε και το βασικότερο: όλα τα είδη διατροφής να είναι δικής µας παραγωγής και τίποτα εισαγόµενο.