Η επανένωση στην «Πισίνα»

Το 1965 η αγάπη επέστρεψε για τη Ρόμι. Γύριζε με τον Ζυλ Ντασέν στη Μαδρίτη το «Δέκα και μισή, καλοκαίρι βράδυ. Η πόλη δεν της έφερνε καλές αναμνήσεις, όμως πλέον είχε τη θέληση να ξεχάσει, να αναγεννηθεί, να διασκεδάσει. Συνάντησε τον γερμανό σκηνοθέτη Χάρι Μέγιεν, έναν άνδρα ενδιαφέροντα, διανοούμενο, παντρεμένο και κεραυνοβόλα ερωτευμένο με τη Ρόμι. Τον βοήθησε οικονομικά στο διαζύγιό του, παντρεύτηκαν και έφεραν στον κόσμο ένα γιο, τον Νταβίντ, που μετατράπηκε στο μεγάλο έρωτα της ζωής της. Στον έρωτα που όλα τα αντικαθιστά.

Μια μέρα, χρόνια αργότερα, δέχεται ένα τηλεφώνημα από τον Αλέν. Της προτείνει να γυρίσουν μαζί την «Πισίνα». Μια ταινία που συνεχίζουμε να συσχετίζουμε με ένα ζευγάρι, το οποίο πλέον δεν ήταν μαζί. Μια ταινία που διαθέτει, πέρα από τις λιγοστές κινηματογραφικές της αρετές, το ερωτικό φορτίο που έφεραν αυτές δύο σπουδαίες, μυθικές μορφές του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Είναι πιθανό να ξανάγιναν εραστές κατά την περίοδο των γυρισμάτων, αλλά αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι από την «Πισίνα» και μετά έγιναν σπουδαίοι φίλοι μέχρι τον θάνατο της ηθοποιού.

Αλλά η ζωή στη συνέχεια δεν ήταν ευγενική στη Ρόμι. Εκανε τις καλύτερες ταινίες της, αλλά έχασε τον Δαβίδ, τον γιο της, τον έρωτά της. Στις 29 Μαΐου του 1982, ανίκανη να συνεχίσει να υποφέρει, λέει αντίο για πάντα. Μέσα στη μοναξιά του δωματίου της, στο κρεβάτι της, με συντροφιά ένα μπουκάλι κρασί και ένα κουτί βαρβιτουρικά, αναπαύθηκε από τις αγάπες και τις δυστυχίες της.

Ο πρώτος που κατέφτασε σπίτι της ήταν ο αιώνιος αγαπημένος της, ο Αλέν Ντελόν. Δεν θέλησε να παρευρεθεί στην κηδεία της. Ακόμα και σήμερα λέει ότι η Ρόμι ήταν ο έρωτας της ζωής του.