Δίκτυο

Για τον Αρτο
Γ.Δ.Κ.Σ.

Ο Αρτο Απαρτιάν, που έφυγε πριν από λίγες ηµέρες, ξαφνικά, απ’ τη ζωή, νέος ακόµα, ήταν ένας ηθοποιός όχι ευρύτατα γνωστός αλλά ευρύτατα εκτιµώµενος. Ενας από τους σκηνοθέτες οι οποίοι συνεργάστηκαν µαζί του – ο νεώτερος, ίσως –, ο Δηµήτρης Κουρτάκης, που στην έξοχη παράστασή του «Καφενείο», πρόπερσι το καλοκαίρι, στο Φεστιβάλ Αθηνών, ο Αρτο Απαρτιάν έβαλε γερό λιθάρι, από το Βερολίνο όπου ζει µας έστειλε δυο λόγια για τον άνθρωπο που συνεργάστηκε µαζί του.

Λόγια που µόνο ευαισθησία βαθύτατη µαρτυρούν. Και πως ο Κουρτάκης δεν ξεχνά.

Οπως συνήθως συµβαίνει στο θέατρο…: «Υπάρχουν κάποιες στιγµές στη ζωή που θέλεις µε όλη σου τη δύναµη, σαν σχίζοντας τον ουρανό, να φωνάξεις το όνοµα εκείνου που έφυγε. Ο Αρτο Απαρτιάν εκτός από σπάνιος ηθοποιός ήταν και η συνείδησή µας. Για µένα υπήρξε ο λόγος για τον οποίο αξίζει κανείς να δηµιουργεί. Μου είναι αδύνατο να συνεχίσω να µιλάω γι’ αυτόν σε παρελθοντικό χρόνο. Ηχούν πάντα µέσα µου τα τελευταία λόγια του από τον Χόφµανσταλ, στο τέλος της παράστασης στην οποία συνεργαστήκαµε και που τόσο τον συγκινούσαν: “Εκείνες τις διαδροµές, που πριν λίγες στιγµές µού προσφέρθηκαν, δεν τις έχω πλέον ανάγκη…. Νιώθω να γίνοµαι όλο και πιο δυνατός και να χάνω όλο και πιο πολύ τον εαυτό µου στη µία και µοναδική αυτή λέξη: «Αιωνιότητα!». Προσµένω, από αιωνιότητα σε αιωνιότητα, µετέωρος σαν στήλη φλεγόµενου αέρα πάνω από πυρκαγιά”. Σ’ ευχαριστώ που έκανες τη δική µας προσµονή λιγότερο επώδυνη».


Εβδοµήντα χρόνια µετά
Χ.

Το δίκαιο άργησε 70 χρόνια.

Αλλά έστω και αργά το Μουσείο Λεοπόλδου της Αυστρίας συµφώνησε να αποζηµιώσει µε 19 εκατ. δολάρια εβραϊκή οικογένεια από την οποία οι ναζί είχαν αφαιρέσει παράνοµα έργο του Εγκον Σίλε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσµίου Πολέµου. Οι διαδικασίες άρχισαν όταν το έργο – «Το πορτρέτο του Ουόλι» – είχε δοθεί ως δάνειο στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, το 1997. Οι αµερικανικές αρχές κατέσχεσαν τον πίνακα µε την υποψία ότι είχε κλαπεί από τη Λέα Μπόντι Τζαρέι που πέθανε το 1969. Το αυστριακό µουσείο από την πλευρά του υποστήριξε πως απέκτησε το έργο µεταπολεµικά από νόµιµους κατόχους, το δικαστήριο όµως δεν έκανε δεκτή τη θέση του και έτσι µία ακόµη αδικία αποκαταστάθηκε.


Χατζηγιάννης για… ρεκόρ
Χ.Π

Σε εποχές κρίσης ακόµα και τα σίγουρα συναυλιακά ονόµατα µπορεί να έχουν τις κακές τους στιγµές. Δεν ξέρω για αλλού, αλλά στο Θέατρο Πέτρας ο Μιχάλης Χατζηγιάννης έσπασε ρεκόρ, συγκεντρώνοντας 8.000

άτοµα. Οι 6.000 µπήκαν οι 2.000 έµειναν απέξω. Αλλά δεν κουνήθηκαν. Εµειναν εκεί και παρακολούθησαν τη συναυλία κανονικότατα µέχρι το τέλος. Τελευταία ραδιοφωνική επιτυχία του τραγουδιστή, το ολοκαίνουργιο «Το καλοκαίρι µου». Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες ρωτήστε τα 10χρονα της περιοχής σας. Σίγουρα ξέρουν απ’ έξω και τους στίχους…