Πλαγιάζοντας με το παρελθόν

Στα Ονειρα Συνόρων ο Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο ΙΙ βάζει τον ήρωά του να εξιχνιάσει μια βρώμικη ιστορία διασυνοριακού λαθρεμπορίου ναρκωτικών, κλείνοντας ταυτόχρονα και ερωτικούς λογαριασμούς με το παρελθόν του. Το πού βρίσκονται τα όρια και πού θα έπρεπε πραγματικά να τίθενται, στις συναλλαγές αλλά και στον έρωτα, είναι το θέμα του μυθιστορήματος του δαιμόνιου μεξικανού συγγραφέα
«Ο Εκτορ είδε τα πόδια της προτού ακόμα ακούσει το επίθετό της, πολύ προτού τα δουν εκατοντάδες Μεξικανοί στις πανοραμικές οθόνες». Τα – προφανώς ωραία- πόδια της ιστορίας ανήκουν σε μια ηθοποιό, τη Νατάλια Σμιθ- Κορόνα, η οποία όταν τη γνώρισε ο Εκτορ Μπελασκοαράν Σάιν λεγόταν απλώς Νατάλια Ραμίρες. Ηταν και οι δύο φοιτητές στο προπαρασκευαστικό πρώτο έτος του πανεπιστημίου, εκείνος ήταν συνεσταλμένος, γεννημένος παρατηρητής, εκείνη γεννημένη πρωταγωνίστρια, όμορφη, δύστροπη, απαιτητική. Ταίριαξαν όμως, έγιναν φίλοι κολλητοί, αν και όχι ζευγάρι. Οι δρόμοι τους χώρισαν και τίποτα δεν έλεγε ότι είκοσι χρόνια αργότερα θα συναντιούνταν ξανά, εκείνη σαν κυνηγημένη να τρέχει από πόλη σε πόλη του Βόρειου Μεξικού και εκείνος μονόφθαλμος και με λάμα βιδωμένη στο κόκαλο του ποδιού, να την ψάχνει με την ιδιότητα του ντετέκτιβ για λογαριασμό της έφηβης κόρης της και ενός παραγωγού ταινιών.

Στέλνοντας τον ήρωά του, Εκτορ, στα βόρεια σύνορα της χώρας, ο συγγραφέας- βεντέτα του μεξικάνικου αστυνομικού μυθιστορήματος, ο Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο ΙΙ, κάνει μια βουτιά στα μύχια της ύπαρξης τόσο του ντετέκτιβ που ο ίδιος δημιούργησε όσο και της ίδιας του της χώρας.

Γη της Επαγγελίας
Από το βιβλίο παρελαύνουν ονόματα πόλεων που, με λίγες εξαιρέσεις, μας είναι άγνωστα: Μεξικάλι, Ενσενάδα, Τιχουάνα, Νογάλες, Σιουδάδ΄ Ομπρεγκόν, Γουάιμας, Ναβοχόα, Ερμοσίγιο, Σιουδάδ Χουάρες, Πιέδρας Νέγρας, Τσιουάουα- είναι η πόλη του Πάντσο Βίγια- αλλά και ολίγο Ελ Πάσο, στο Τέξας, στην άλλη πλευρά των συνόρων. Γιατί μία από τις αρετές του βιβλίου είναι ότι βλέπει τα σύνορα από την πλευρά των φτωχών, από την πλευρά αυτών που θέλουν να τα διασχίσουν και όχι αυτών που θέλουν να τα προστατεύσουν. Στην άλλη πλευρά βρίσκεται η Γη της Επαγγελίας: «Από τα σύνορα», λέει κάπου ο Τάιμπο, «οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ένα τηλεοπτικό τοπίο στην άκρη του χεριού σου. Ενα τεράστιο βαβυλωνιακό σούπερ μάρκετ όπου ίσως το νόημα της ζωής είναι ότι μπορείς ν΄ αγοράσεις τρία διαφορετικά μοντέλα ατμοσίδερου μέσα στην ίδια μέρα». Αυτό είναι το Βόρειο Μεξικό που περιγράφει ο Τάιμπο. Μία περιοχή ζωντανή αλλά αβέβαιη, μία ζώνη όπου επιτρέπονται πολλά, με τους δικούς της νόμους αλλά και τις παρανομίες- ιδίως το λαθρεμπόριο ναρκωτικών. Μία περιοχή με πολλά βουνά και ακόμα περισσότερα συνοριακά τείχη, όπου στοιβάζονται όλοι όσοι θέλουν να τα περάσουν. Οι ντόπιοι, περιέργως, αισθάνονται Βόρειοι. Δεν είναι από αυτούς που πηδούν μάντρες, είναι από αυτούς που εκμεταλλεύονται την επιθυμία των άλλων να τις πηδήξουν. Είναι δε και λίγο ρατσιστές, όπως όλοι οι Βόρειοι, αποκαλώντας συλλήβδην όλους τους Νότιους «Οαχακίτος», κι ας μην είναι Ινδιάνοι. «Είμαστε όλοι Οαχακίτος, Γερμανοεβραίοι σε όλους τους Νότους, στους υπέροχους Νότους», λέει ο Εκτορ. Οσο για τη νύχτα… «Η νύχτα έδινε ξανά στην Τιχουάνα τον χαρακτήρα της ως πόλης- περάσματος για την άλλη πλευρά, της ξανάδινε τη φήμη της πόλης των παθών που είχε επάξια κερδίσει, της παράνομης πόλης για τον ντροπαλό γκρίνγκο που γύρευε περιπέτειες και βρώμικο σεξ, λίγο εξωτισμό για το πουλί του, μόλις τριάντα χιλιόμετρα από το Σαν Ντιέγο».

Σασπένς
Χωρίς να έχουν καθόλου αίμα, τα Ονειρα Συνόρων του Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο ΙΙ- ένα αρκετά παλιότερο έργο του που μεταφράστηκε μόλις στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Αγραδιαθέτουν το σασπένς του καλύτερου θρίλερ. Το δημιουργεί αυτό το διαρκές κυνηγητό μιας γυναίκας που εμφανίζεται και εξαφανίζεται συνεχώς και που αποδεικνύεται ότι ήταν ένας απλός ενδιάμεσος σε μια πολυπλόκαμη, συναρπαστική ιστορία. Ενας διευθυντής αστυνομίας της πρωτεύουσας, ένας παραγωγός της τηλεόρασης και ένας ακροδεξιός της άλλης πλευράς των συνόρων, από αυτούς τους Τεξανούς που δηλώνουν αυτόκλητοι προστάτες τους, έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους σε μια προσπάθεια πώλησης μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών. Μέχρι και οι πόρνες μιας ολόκληρης περιοχής επιστρατεύθηκαν. Ενα βράδυ τις απήγαγαν για να αποδειχθεί ότι τις έστειλαν σε ένα στρατόπεδο καλλιέργειας μαριχουάνας, όπου έπαιζαν διπλό ρόλο. Το βράδυ διασκέδαζαν τους- επίσης αιχμάλωτους- εργάτες των φυτειών, το πρωί έπλεναν τα ρούχα τους και τους μαγείρευαν.