Νέοι Δίσκοι

Το ροκ των κάκτων και των αλόγων
Της Μαρίας Μαρκουλή , mmarkou@dolnet.gr

Τελικά το ροκ είναι σαν τους κάκτους. Οχι µόνο αντέχει τις ζέστες, αλλά και φύεται παντού. Θα το δεις κακτοειδές ντεκόρ στις πισίνες και στη µέση της ερήµου. Ξαπλωµένο σε ένα µπαλκόνι να αναπνέει τον αέρα της θάλασσας.

Κάπου στη µέση του Route 66, ανάµεσα σε καµένα από τον ήλιο λάστιχα και βενζινάδικα που µπορεί και είναι έρηµα από καιρό (αλλά δεν είναι), φτιάχνεται το καλύτερο ροκ.

Και αν δεν φτιάχνεται έτσι ακριβώς, τουλάχιστον υποκρίνεται ότι φτιάχνεται έτσι. Παίρνει κάτι από τις αντοχές του πλαστικού και τις µυρωδιές του δρόµου. Αυτό έχουν στο DΝΑ τους οι Αerosmith (όπως είδαµε κι από κοντά) – µια µεγάλη επιχείρηση µε ροκ γρανάζια – αυτό και οι µπάντες που παίζουν για να βγάλουν τη βενζίνη της επόµενης µέρας.

Το «Οlder» είναι πολύ ωραίο κοµµάτι. «Και αφού τα σχέδιά σου λειώσουν πάνω στην άµµο… θα καταλάβεις πώς δεν µεγαλώνεις ποτέ», λένε οι Βand Οf Ηοrses σ΄αυτό. Στο τρίτο τους άλµπουµ ακούγονται σαν βετεράνοι του ροκ και της περιπέτειας. Ο δρόµος σε κάνει σοφό. Το ροκ δίνει στις σοφίες τη σωστή τους διάσταση.

Η Μπάντα των Αλόγων έτσι φτάνει στο τρίτο έργο – πρώτο σε µεγάλη εταιρεία – µε πολλές ιστορίες για να πει. Παλιά χρειάζονταν καµιά δεκαριά δίσκοι. Τώρα αν περάσεις τον δεύτερο είσαι ήδη στο κλαµπ των παλιών και περπατηµένων. Εκτός από αυτά, ο Μπεν Μπρίντγουελ είναι πια µέλος µιας πεντάδας που, ανεξάρτητα αν έρχονται από τη Βόρεια Καρολίνα ή όχι, έχουν όλοι τους δεσµούς µε τη φολκ/americana και τους ήχους της υπαίθρου. Η ατµόσφαιρα όµως δεν καπελώνει τα κοµµάτια. Τα «Αλογα» τραγουδάνε υπέροχα και αγγίζουν µε θάρρος τα όρια της ποπ, που τους ανοίγει την πόρτα για τα ακόµη πιο µεγάλα ακροατήρια.

Εδώ βέβαια, στην Ελλάδα, θα εξακολουθούµε να βλέπουµε τους Ρlacebo λάιβ εναλλάξ µε τους Ρuressence και σχήµατα σαν τους Βand Οf Ηorses ή τους Μy Μorning Jacket ή τους Βlack Μountain ή τους Death Cab For Cuttie ή τους Vampire Weekend δεν θα τους δούµε ποτέ ή θα τους δούµε µια ώρα πριν από τη σύνταξη, γιατί στα ελληνικά φεστιβάλ (φαίνεται) δεν χωράνε τέτοια ονόµατα. Στο «Ιnfinite Αrms» θα απολαύσετε πώς είναι µια µπάντα που έχει µεγαλώσει µε Νιλ Γιάνγκ ακούγοντας τα πάντα στο ραδιόφωνο.

LΙΝΚ www.mariamarkouli.blogspot.com

Εχουµε και περιµένουµε

§ Τους Αgainst Μe! Με το καινούργιο τους «White Crosses» και παραγωγό τον Βutch Vig των Νirvana.

Γκάζια προβλέπω. § Τhe Υoung Veins (οι αποχωρήσαντες από τους Ρanic Αt Τhe Disco µαζί µε τον Αlex Greenwald) στο Τake Α Vacation. Με ανυποµονησία για τη µουσική και τον τίτλο του.

§ Ηow Τo Destroy Αngels το νέο πρότζεκτ του Τrent Reznor… που τίποτε δεν τον σταµατά (και φυσικά όχι οι Νine Ιnch Νails).

§ Τους Wolf Ρarade στο Εxpo 86… µε ροκ και όνοµα για να συγκινήσει τις αγορές.

§ Οι Sex ΒobΟmd δεν υπάρχουν (παρά µόνο στην ταινία «Scott Ρilgrim Vs. the World» ) αλλά έχουµε κι από αυτούς να περιµένουµε. Γιατί; Επειδή ο Βeck ανέλαβε να τους γράψει όλα τα τραγουδια!


Ζαρζαβατικά

Ο Αriel Ρink µικρός ήταν µεγάλος θαυµαστής των Sisters Οf Μercy και των Cure και πολλών άλλων γκρουπ της goth σκηνής – όπως έχει πει σε συνεντεύξεις του. Δεν το λες και το πιο φυσικό πράγµα αυτό, για κάποιον που µεγαλώνει στο Λος Αντζελες και έχει µουσικά ερεθίσµατα πολλά και θαυµαστά έξω από την πόρτα του. Αξιοθαύµαστο λοιπόν πόσο βαθιά έθαψε τις επιρροές του – τόσο που όταν βγαίνουν στην επιφάνεια µοιάζουν µε µεταλλαγµένα ζαρζαβατικά. Ο Πινκ (εδώ µε τους µουσικούς του ως Αriel Ρink’s Ηaunted Graffiti ) το εκµεταλλεύεται αυτό και δηµιουργεί από την ακαταστασία. Ποιος ο λόγος όµως να προσπαθεί να µαζέψει το µυαλό του µέσα σε ένα άλµπουµ; Το «Βefore Τoday» (4ΑD) κρύβει το αληθινό του ταλέντο που είναι τα αντανακλαστικά της στιγµής και σερβίρει µια σαλάτα από ξεπερασµένα κόλπα όπως τo «Βeverly Κills», ή το «Βutt-house Βlondies» και άλλα µάλλον άβολα κοµµάτια. Χάνει το ατού της αταξίας και µερικές φορές νοµίζω πως ακούω Ρet Shop Βoys ύστερα από ηλεκτροσόκ. Ή µεγάλο καβγά.


Για διαβατήριο

Ροκ διαβατήριο αµερικάνικο για τους Βρετανούς Scouting For Girls. Θυµίζουν τις νευρικές µπάντες του Μπρούκλιν που ντύθηκαν για να βγουν βράδυ στο «Κάµπτεν» και να πιουν µια µπίρα µε τους φίλους από το Λονδίνο. Οποια εικόνα έχεις στο µυαλό, κάνε την προβολή στην τηλεόραση. Καθώς, όπως λένε µε τις γρήγορες κιθάρες τους οι SFG, «Εverybody Wants Τo Βe Οn ΤV» (Sony). Στην καλύτερη περίπτωση κάποιος θέλει να βγει στην τηλεόραση για να πουλήσει τα τραγούδια του. Το ωραίο είναι πως βάζουν την τηλεόραση στον τίτλο, αλλά ένα από τα πιο καλά του άλµπουµ τους είναι το «Οn Τhe Radio». Χα! Οχι κανένα σπουδαίο ροκ πακέτο, αλλά αρκετά τίµιο µε στιγµές και αιχµές.