Ρlay it again, Sam’

Εφτασα στο σινεµά φορτωµένη από ξινές κριτικές και γνώµες αλλότριες. Μέχρι τη σκηνή που η Σαµάνθα πέφτει στα γόνατα, στη µέση της αγοράς του Αµπου Ντάµπι και µαζεύει τα προφυλακτικά που χύθηκαν από την τσάντα της
Mε σηκωµένο το δάχτυλο ουρλιάζει στους σκανδαλισµένους Αραβες «ε, ναι λοιπόν, κάνω σεξ, σεξ, σεξ».

Εδώ είµαστε, είπα στον εαυτό µου.

Χαλάρωσε και απόλαυσέ το.

Η αλήθεια είναι ότι δεν έπρεπε να είχα διαβάσει τον λίβελλο της «Guardian» πριν πάω να δω την ταινία. Δεν έπρεπε να είχα τσιµπήσει στο βιτριολικό άρθρο των «Νew Υork Τimes» ούτε να είχα δώσει βάση στα γραφόµενα των κριτικών που άρπαξαν την ευκαιρία να βγουν από αριστερά χωρίς προηγουµένως να ανάψουν φλας. Στοιχειώδες, αγαπητέ Γουάτσον: γυναίκα στο τιµόνι. Και τι γυναίκα! Από αυτές που ή τις προσπερνάς ή τους σµπαραλιάζεις σασί και προφυλακτήρα.

Ορµόνες. Φυσικά, διατηρώ στο ακέραιο τις ενστάσεις µου για τη στάση της Σαµάνθας στην ταινία. Κακώς καταναλώνει τόσα οιστρογόνα. Η ορµονική υπο κατάσταση µπορεί να βοηθάει στη λίπανση του κόλπου, φουντώνει όµως τις πιθανότητες να ξαναεµφανιστεί ο καρκίνος του µαστού που τόσο την ταλαιπώρησε πριν από λίγα χρόνια στο σίριαλ.

Αν οι παραγωγοί της ταινίας ήθελαν το καλό της και όχι την απαστράπτουσα, υποβοηθούµενη σεξουαλικότητά της, δεν θα την έβαζαν να καταπίνει σαράντα τέσσερα χάπια στην καθισιά. Η Σαµάνθα άλλωστε, έξω από το «Sex and the city», υπήρξε εξίσου τσαµπουκαλού και ταλεντάρα. Πουλέν του µεγάλου Πίτερ Χολ, η Κιµ Κατράλ µε τη συµµετοχή της στην πρόσφατη ταινία του Πολάνσκι απέδειξε ότι µπορεί να σκίσει το πανί και χωρίς µπότοξ, ενώ ο θεατρικός θρίαµβος της στο «Ρrivate lives» του Νόελ Κάουαρντ έκανε τους Λονδρέζους να αδηµονούν για το σαιξπηρικό της πρότζεκτ που αναµένεται µέχρι τα τέλη του έτους.

Σπερµατοδότες . Για τη Σάρα Τζέσικα Πάρκερ όσο κι αν ψάξω δεν βρίσκω καλλιτεχνικό άλλοθι, αλλά χαλάλι της. Κατά βάθος µάλιστα εκτιµώ που στο φινάλε της καριέρας της ως Κάρι Μπράτσο αγόρασε τόσα πολλά τσουράπια από το παζάρι του Αµπου Ντάµπι και κεράτωσε τον Μπιγκ µε ένα παλιό φλερτ της, αν όχι σώµατι, έστω διανοία. Μην ξεχνάµε ότι ο Εϊνταν είναι γαµπρός καριέρας στο Χόλιγουντ, απόδειξη ότι στον «Γάµο α λα ελληνικά» τον είχε στεφανωθεί και η δικιά µας Νία Βαρντάλος. Καλή λευτεριά εύχοµαι και στη Μιράντα (Σίνθια Νίξον), τη µόνη από την παρέα που µετά το πέρας των υποχρεώσεών της στο προµόσιον της ταινίας θα πετάξει τα άβολα Μανόλο και θα επιστρέψει στο, φιλικό προς τον χρήστη, lesbian chic. Ελπίζω στο πάρτι του αποχαιρετισµού να ζητήσει δηµόσια συγγνώµη από τον τηλεοπτικό σύζυγό της που τόσα χρόνια τον χρησιµοποιούσε ως απλό σπερµατοδότη, κοινώς παιδοποιητική µηχανή. Το αυτό εύχοµαι να πράξει και αυτή η σιγανοπαπαδιά, η Σαρλότ (Κριστίν Ντέιβις) η οποία λίγο πριν προχωρήσει στον τυχερό της Βig fat Jews wedding, βούτηξε από τον (τηλεοπτικό) πρώην σύζυγο της ένα ωραιότατο διαµέρισµα στην Πέµπτη Λεωφόρο, ψυχική οδύνη για την ελλιπή στύση του κακοµοίρη.

Τα ίδια συµβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες, αυτές που έχουν βιβλιοθήκες αντί για walking closet, τι να λέµε τώρα…

Μamma mia. Για να αποδοµήσει κανείς µια ταινία όπως το «Sex and the city 2», δεν χρειαζόταν δα καµιά ιδιαίτερη προσπάθεια και η σύγκρισή της µε την οµώνυµη τηλεοπτική σειρά είναι σαν σαν να κοµίζεις γλαύκα στις Κουκουβάουνες. Σαν να αντιπαραβάλεις τη σκηνή που η Λάιζα Μινέλι χορεύει το «Αll the single ladies» της Μπιγιονσέ µε τη Φωτεινή Πιπιλή, τότε που δοκίµαζε τις δυνάµεις της στο πάσο ντόµπλε. Ψυχραιµία παιδιά! Το πράγµα µάλιστα θα τελείωνε σε τρεις αράδες το πολύ, αν δεν έµπαινε ξανά επί τάπητος το οχληρό θέµα (και θέαµα)

των ώριµων γυναικών που θέλουν τα όπα τους, θέλουν τις τρέλες τους αντί να αποσυρθούν οικειοθελώς στο κοινωνικό και το ερωτικό περιθώριο. Μωρ’ τι µας λες;

Μεταξύ µας, δεν ήταν ανάγκη να χυθεί τόσο µελάνι για µία ακόµη λαµπερή αρπαχτή. Παρεκτός και για να κατακτήσεις τη σχετική ασυλία πρέπει να είσαι Μέριλ Στριπ στην ανάλογη σάχλα «Μamma mia», οπότε άφεριµ…

Μεταξύ µας, δεν ήταν ανάγκη να χυθεί τόσο µελάνι για µία ακόµη λαµπερή αρπαχτή

Επεσαν σε µέτριο… µάστορα

Μαντάµ Μποβαρί. Κατά τη γνώµη µου, τη ζηµιά δεν την έκαναν οι πάµπολλες κακοτεχνίες της ταινίας, αλλά µάλλον το πρώτο συνθετικό του τίτλου το οποίο σε συνδυασµό µε εµµηνοπαυσιακές γυναίκες κάνει πολλούς να βγαίνουν από τα ρούχα τους.

Να µην αρχίσω τώρα να απαριθµώ πενηντάρηδες – για πάρτη τους µια πενηντάρα όπως η Σαµάνθα δεν θα χαλάλιζε ούτε ένα χαπάκι τιβολόνης – οι οποίοι φιλοδοξούν σε τέταρτη (και πέµπτη)

καριέρα εραστή, γιατί το παρόν κείµενο θα µας βγει «Αναζητήσεις µέσω του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού».

Φυσικά και λυπάµαι που τέσσερις τόσο σπαρταριστοί, τόσο ολοζώντανοι τηλεοπτικοί ρόλοι βρήκαν µετριότατο κινηµατογραφικό µάστορα. Αλλά και πότε άνδρες έγραψαν για γυναίκες κάτι που να στέκει;

Συγγνώµη Γκουστάβ cheri. (Φλοµπέρ, Μουστάκια…)