Νέοι Δίσκοι

Το ροκ ξεπορτίζει από τα στούντιο
Της Μαρίας Μαρκουλή , mmarkou@dolnet.gr

Μυστήριο κι αυτό. Από όλα τα διάφορα που περνάνε απ’ τα αυτιά θα σου κολλήσει το πιο σαχλό. Εννιά στις δέκα φορές. Από χτες ζω µε το «Τotal Εclipse of the Ηeart» που µπήκα στο youtube να δω πώς το λένε µαζί ο Γουίλιαµ Σάτνερ µε το ταλέντο της Ιαπωνίας – δεν συγκράτησα ονοµατάκι. Τotal eclipse και κανένα έλεος (αν τυχόν νόµιζε κανείς πως υπάρχει).

Από την ολική έκλειψη της καρδιάς στην ανάταση της ποπ ευδαιµονίας. Στην αγχωµένη παράταξη των γκρουπ που διεκδικούν διάρκεια λίγοι τα καταφέρνουν, ο χρόνος τους εξατµίζεται σαν να αφαιρείς απότοµα την πίεση. Θα ήταν αστείο να τους πεις συγχαρητήρια αν οι ΜGΜΤ δεν το είχαν καταφέρει, αν έσκαγαν σαν άδεια σακούλα µε αέρα, αν έσβηναν σαν πυγολαµπίδα το ξηµέρωµα, εκεί που ανατέλλει η καινούργια µετά το «Οracular Spectacular» µέρα. Οµως θα ήξεραν αυτοί. Πως τα µυστικά της καλής ποπ/ροκ δεν κρύβονται σε αίθουσες συσκέψεων και γραφεία µε παχουλές δερµάτινες πολυθρόνες, αλλά στα δάση κάτω από σκιερές φυλλωσιές και µικρά ξύλινα σπιτάκια. Ειδυλλιακό πολύ για ποπ συνταγή. Μπορεί, αλλά αυτό προτίµησαν να κάνουν στον δρόµο για το Μαλιµπού και από αυτά που τώρα ακούω σωστά έπραξαν.

Ενστικτο όχι αστεία.

Κιθάρες και συνθεσάιζερ σε ευγενή άµιλλα, µέσα από περάσµατα µε δυνατά ντραµς και παραµορφώσεις. Στοιχειά του δάσους και παράξενες µουσικές µορφές («Lady Dada’s Νightmare»), µελωδίες µε αλλόκοτη ηχώ και µπαλάντες περίεργης εσωτερικής χροιάς. Τη µια στιγµή γίνονται οι γαλαξιακοί Waterboys, την άλλη προσκυνούν τον Μπράιαν Ινο (στο «Βrian Εno» κοµµάτι τους) και τους Τelevision Ρersonalities («Song For Dan Τracey») και τον αινιγµατικό τους κόσµου. Η καλή βολή όµως είναι πως όλα αυτά τα κάνουν ποπ ποίηµα. Σε ένα Congratulations που µπορείς να ακούσεις µελετώντας προσεκτικά και εµβαθύνοντας στην πολυπλοκότητά του ή λούζοντας τα µαλλιά σου στο µπάνιο και τραγουδώντας µαζί. Ετσι είναι τα ωραία.

LΙΝΚ www.mariamarkouli.blogspot.com

Σαχάρα ροκ

Παίρνουµε κανονικά τους δρόµους. Με Dirt Μusic, που είναι βέβαια οι τρεις εκλεκτοί καµπαλέρος: ο Κρις Εκµαν (από τους Walkabouts – βόρεια Δυτική Ακτή), ο Ούγκο Ρέις (Τrue Spirit και αθάνατο αυστραλέζικο ροκ) και o Κρις Μπρόκαου (Sonic Υouth, µεταξύ άλλων της αµερικανικής Ανατολικής Ακτής) για Αφρική και συγκεκριµένα τις ανάγκες του «ΒΚΟ» (Glitterhouse) άλµπουµ τους. Η µουσική της Σαχάρας, τα κρουστά που παίζουν οι δίνες της άµµου και ο άνεµος, ακουστικές κιθάρες και µακρινές φωνές φτιάχνουν ένα ροκ µε σέπια, «φαγωµένο» από τον αέρα και την Ιστορία όπως την θάβει η έρηµος. Και αν είσαι ωραίος τύπος λερώνεις τα χέρια σου, σκάβεις και γράφεις τραγούδια. Οπωσδήποτε να ακούσεις και τα bonus κοµµάτια του DVD, που χορεύουν σε άλλον, δικό τους ρυθµό.


Επικίνδυνες αποστολές

Παράξενα αγόρια σε τρελή αποστολή. Τι θέλουν να µας πουν οι Strange Βoys; Πως «παίζει» και αυτό: µε παλιά υλικά φτιάχνεις σούπερ καινούργιο πράγµα.

Και πως µπορεί να θυµίζεις τους Stones της Decca εποχής και να είσαι η πιο καυτή µπάντα της στιγµής. Strange Βoys από το Οστιν του Τέξας, µε κιθάρες σαν να βγαίνουν από το σακατεµένο πλην όχι ξεγραµµένο ραδιοφωνάκι της «Christine» του Στίβεν Κινγκ την ώρα που ξυπνάει µόνο του στο γκαράζ. «Βe Βrave» (Rough Τrade). Και µην πείτε ότι δεν σας το είπαµε… Βρώµικες ηλεκτρικές ιστορίες από σκοτεινά στενά κυκλοφορούν από στόµα σε στόµα και στην άγρια πλευρά της µεγάλης πόλης. Το ροκ εν ρολ χωρίς τις δηµόσιες σχέσεις (του), κατ’ ευθείαν από το κε λάρι µε τα αυθεντικά. Ο Νιλ Καζάλ παίρνει φόρα και ό,τι άλλο βρίσκει µπροστά του – soul πάθος βασικά, που κολλάει στις κιθάρες µε τη γλύ κα του σιροπιού. Αυτά και νότιοι – southern rock – άνεµοι µαζί από τους Ηazy Μalaze στο «Connections» (Fargo), απ’ όπου το «Τime is not on our Side» ακούγεται και κάπως σαν προειδοποίηση.