Media

Οι «καθαρίστριες» του Ιντερνετ
Γράφει η Νατάσα Μπαστέα nat@dolnet.gr

Το Ιντερνετ δημιούργησε μια σειρά νέων βιομηχανιών και αυτές με τη σειρά τους ένα ευρύ φάσμα καινούργιων επαγγελμάτων. Ενα από αυτά αφορά τη διαχείριση της διαδικτυακής μας «φήμης» και έχει ως αντικείμενο τον «καθαρισμό» αρνητικών αναφορών και δημοσιευμάτων που μπορεί να αμαυρώνουν την εικόνα μας στο Ιντερνετ.

Μη μου πείτε ότι δεν έχετε μπει στον πειρασμό να «γκουγκλάρετε» τον εαυτό σας (να βάλετε δηλαδή το όνομά σας στην μπάρα της μηχανής αναζήτησης του Google). Εκεί είναι πολύ πιθανόν να εντοπίσατε αρνητικές αναφορές για εσάς ή για δραστηριότητές σας ή για δράσεις που αφορούν την εταιρεία στην οποία εργάζεστε από γνωστούς, αλλά και αγνώστους. Εάν κάτι τέτοιο σας ενοχλεί, μπορείτε να το σβήσετε. Για τον λόγο αυτό υπάρχουν οι λεγόμενες «καθαρίστριες του Ιντερνετ», εταιρείες διαχείρισης κρίσεων ή δημοσίων σχέσεων που αναλαμβάνουν να στηρίξουν το ψηφιακό προφίλ ατόμων ή επιχειρήσεων. Δηλαδή να φτιάξουν μια ηλεκτρονική εικόνα που έχει δεχθεί πλήγματα από σειρά δίκαιων ή άδικων αρνητικών αναφορών.

Η βρετανική εταιρεία Ηington & Κlarsey είναι μία από αυτές. Μεταξύ των εργαζομένων της δεν είναι μόνο σαΐνια της τεχνολογίας, αλλά νομικοί και ειδικοί της επικοινωνίας. Η πρώτη τους κίνηση είναι να εντοπίσουν τους συγγραφείς των συγκεκριμένων άρθρων ή μπλογκς και να προσπαθήσουν να τους πείσουν να τα αποσύρουν. Αυτό βέβαια δεν είναι πάντα εφικτό, διότι κάποιες φορές δεν γίνεται να εντοπιστούν οι διαχειριστές πολλών ιστοσελίδων. Τι γίνεται τότε; Οταν δεν υπάρχει θέμα παραβίασης προσωπικών δεδομένων (δηλαδή της άσκησης νομικών μέσων), αναλαμβάνουν την υπόθεση οι ειδικοί της Πληροφορικής, οι οποίοι δημιουργούν πάμπολλες ιστοσελίδες με το όνομα του πελάτη και θετικές αναφορές σε αυτόν στην ηλεκτρονική τους διεύθυνση, φέρνοντάς τις ψηλά στη λίστα των αποτελεσμάτων. Ετσι, οι αναρτήσεις με το ενοχλητικό περιεχόμενο έρχονται τελευταίες στις αναζητήσεις. Αυτή η μέθοδος στη γλώσσα των ειδικών είναι γνωστή ως «πνίξιμο».

Η συγκεκριμένη πρακτική δεν χρησιμοποιείται μόνο από εταιρείες που θέλουν να αντιστρέψουν το κλίμα που μπορεί να έχει διαμορφωθεί στην κοινή γνώμη, λόγω κάποιων δημοσιεύσεων, αλλά και από ξεχωριστούς χρήστες οι οποίοι π.χ. αναζητούν εργασία και θεωρούν πιθανό η επιχείρηση που θέλει να τους προσλάβει να ελέγξει το ηλεκτρονικό τους βιογραφικό: το προφίλ τους στο Facebook, τα tweets τους και τις αναφορές που υπάρχουν γι΄ αυτούς στο Google.

Οπως σημειώνει η γαλλική εφημερίδα «Le Μonde», μια εταιρεία τέτοιου είδους που αναλαμβάνει μεγάλες υποθέσεις διαθέτει συχνά και κάποιες ιστοσελίδες φαινομενικά ανεξάρτητες, οι οποίες παραπέμπουν στις ιστοσελίδες που προωθεί η ίδια και εντοπίζονται από τους αλγορίθμους του Google κατά προτεραιότητα. Ολα αυτά έναντι αρκετών χιλιάδων ευρώ. Είναι προφανές ότι πλέον στο Ιντερνετ και η τιμή του καθενός μας έχει την τιμή της…


Απαισιοδοξία δημοσιογράφων

Απαισιόδοξοι για το μέλλον δηλώνουν οι περισσότεροι δημοσιογράφοι στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς περίπου οι μισοί πιστεύουν ότι οι εργοδότες τους θα οδηγηθούν στην πτώχευση εάν δεν βρουν νέες πηγές εσόδων. Σύμφωνα με έρευνα του Κέντρου Ρew σε δημοσιογράφους εφημερίδων και ραδιοτηλεοπτικών μέσων, το 18% πιστεύει ότι οι εφημερίδες τους είναι πιθανό να χρεώσουν την πρόσβαση των αναγνωστών στις ιστοσελίδες τους και το 58% δηλώνει ότι το θέμα είναι υπό συζήτηση. Το 23% των δημοσιογράφων θεωρεί πως σε τρία χρόνια τέτοιου είδους χρεώσεις θα είναι η κύρια πηγή διαδικτυακών εσόδων, μεγαλύτερη ακόμα και από εκείνη των διαφημίσεων. Το 48% των στελεχών των ΜΜΕ που ρωτήθηκαν δήλωσαν ότι εάν δεν βρεθούν νέα έσοδα, οι όμιλοι στους οποίους εργάζονται δεν θα υπάρχουν σε 10 χρόνια, ενώ το 31% απάντησε ότι αυτό θα συμβεί σε λιγότερα από 5 χρόνια.

Παρά την απαισιοδοξία πάντως, τα 3/4 των στελεχών εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους για την αποδοχή οικονομικής υποστήριξης είτε από το κράτος είτε από ομάδες συμφερόντων.

Σε μια εποχή όπου οι απολύσεις εργαζομένων στα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι συχνό φαινόμενο, το 58% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι η δημοσιογραφία έχει λάθος κατεύθυνση. Το 62% πιστεύει πως το Ιντερνετ έχει αλλάξει τις βασικές αξίες του επαγγέλματος και δεν ισχύουν πλέον τα δημοσιογραφικά κριτήρια του παρελθόντος.


Τα Μέσα σε αριθμούς