Δίκτυο

Πρωτοβουλίες και διαφωνίες
Χ.

Με επιστολή του το Εθνικό Θέατρο επαναλαµβάνει αυτό ακριβώς που γράφαµε στο «Δίκτυο» (µε τίτλο «Εξω πάµε καλά… Μέσα περιµένουµε») την περασµένη Τρίτη. Διευκρινίζει όµως πως η απόφαση για την πραγµατοποίηση της επόµενης Γενικής Συνέλευσης της Ενωσης στην Αθήνα τον ερχόµενο Νοέµβριο δεν ελήφθη έπειτα από πίεση που άσκησε ο διευθυντής του ΚΘΒΕ κ. Σωτήρης Χατζάκης, αλλά έπειτα από πρόταση της αναπληρώτριας καλλιτεχνικής διευθύντριας του Εθνικού Θεάτρου κ. Εφης Θεοδώρου. Οσο για τον κ. Χατζάκη, – όπως διευκρινίζει στην επιστολή του το Εθνικό Θέατρο – ήταν επίσης – για πρώτη φορά – παρών στη συνέλευση και «δεν παρέλειψε φυσικά να υποστηρίξει την οµόφωνη απόφαση των µελών της Ενωσης τονίζοντας την ιδιαίτερη σηµασία της». Ευχαριστούµε…


Για ένα χαµένο µάτι…
Γ.Δ.Κ.Σ.

Απολαυστική! Η χήρα Ιοκάστη της Εφης Σταµούλη στο «Απόψε τρώµε στης Ιοκάστης» του Ακη Δήµου, όπως το ανέβασε ο Γιάννης Μόσχος στην Πειραµατική Σκηνή της «Τέχνης» στην Θεσσαλονίκη. Επεφτες κάτω. Δεν ήταν η πρώτη φορά που έκανε κωµωδία – αλλά ήταν η πρώτη φορά που την έβλεπα σε κωµωδία. Σας τα είχα γράψει. Και ιδού τώρα η απόδειξη πως αυτή η Ιοκάστη δεν ήταν απλώς «µία ευτυχής στιγµή». Δεν ήταν κάτι τυχαίο. Ερχεται η Πειραµατική στην Αθήνα και δείχνει το «Θα σε πάρει ο δρόµος» του Σάκη Σερέφα. Και ανακαλύπτω, κατ’ αρχάς, ένα κείµενο-διαµαντάκι – ή µάλλον ένα κολιέ από µονολόγουςδιαµαντάκια – όπου ο συγγραφέας βγάζει ένα θέµα που έχει πολυπαίξει, τη µοναξιά και την έλλειψη επικοινωνίας, ανάγλυφα, µ’ έναν δικό του, εντελώς προσωπικό, ποιητικότατο, ζεστό, θεσσαλονικιώτικο τρόπο, κάνοντας το γέλιο να καταλήγει σε δάκρυ και το δάκρυ σε γέλιο, άφοβα θερµαίνοντας το λόγο των ανθρώπων του – και δεν λέω «ηρώων του» – µε «του άρεζε» και «µε είπε» – η σκηνή µε τα περιστέρια από τις πιο λεπτά, ποιητικά συγκινητικές (και δεν εννοώ µελό) που έχω δει τελευταία. Και ανακαλύπτω µια παράσταση της Ερσης Βασιλικιώτη – µε την Λίλα Σωτηρίου, δηµιουργό του ε-ξαι-ρε-τι-κού βίντεο, οµότιµη συνεργάτριά της – την καλύτερή της που έχω δει – να έχει δώσει στο δύσκολο να υλοποιηθεί σκηνικά κείµενο µια γνήσια θεατρικότητα. Και ανακαλύπτω επτά ηθοποιούς εξαιρετικά συντονισµένους και αποδοτικότατους – απόλαυση ο σουβλατζής του Στάθη Μαυρόπουλου. Και, καπέλο, ανακαλύπτω ανάµεσά τους την Εφη Σταµούλη να παίζει µια πουτάνα µε χειροπέδες που έχει συλληφθεί και που καταθέτει πως εξαιτίας της αλλά τυχαία έχασε ένας πελάτης της το ένα του µάτι σε µια σκηνή για ανθολογία – σπαρταριστή! Μην τη χάσετε την παράσταση αυτή που παίζεται έως και απόψε στο «Θέατρο Τέχνης» της Φρυνίχου. Το χειροκρότηµα που εισέπραξε την Τρίτη από την κατάµεστη πλατεία το αξίζει.


Λαϊκή απώλεια
Δ.Ν.Μ.

Αθόρυβος και ουσιαστικός λαϊκός τραγουδιστής – µε επιρροές από Καζαντζίδη και Πρόδροµο Τσαουσάκη – υπήρξε ο Γιάννης Γεωργίου που έσβησε την Τρίτη από καρδιακό επεισόδιο και κηδεύεται σήµερα στη Ραφήνα στις 15.00. Με 45 χρόνια παρουσία σε λαϊκά και ρεµπέτικα πάλκα – ξεχωρίζει η θητεία του στη «Φαντασία» και στα «Ηλιοβασιλέµατα» – έκανε και τις δικές του δισκογραφικές απόπειρες σε τραγούδια των Νικολόπουλου και Πολυκανδριώτη. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 συνεργάστηκε µε τον Δηµήτρη Κοντογιάννη και τον Μανώλη Δηµητριανάκη στο ιστορικό κέντρο του Σαµπάνη (µε τον βιρτουόζο του µπουζουκιού Κώστα Παπαδόπουλο) ενώ εµφανίστηκε σε λαϊκά κέντρα της Αθήνας µε τους Αντώνη Ρεπάνη, Αντζελα Γκρέκα, Γιάννη Μωραΐτη, Μαρία Κατινάρη, Σπύρο Λιόση και Μανώλη Πάππο.