Εικόνα χωρίς ήχο

Η ιστορία είναι χωρίς λόγια, λίγο σαν το «βαθύ λαρύγγι» που είναι χωρίς όνομα. Οι ομοιότητες είναι εντυπωσιακές.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ξένου ευρωπαϊκού μέσου έρχεται προ ημερών στην Αθήνα για ρεπορτάζ. Συναντά κορυφαίο υπουργό που, όπως τα περισσότερα μέλη της κυβέρνησης Παπανδρέου είναι- φευ- διαθέσιμος να την συναντήσει και να απαντήσει στις ερωτήσεις της για την Ελλάδα στην κρίση. Η ρεπόρτερ είναι ελληνόφωνη. Κάνει μια συζήτηση με τον υπουργό στο γραφείο του, ώσπου εισέρχονται κι άλλοι υπουργοί γιατί επίκειται σύσκεψη.

Μήπως θα μπορούσε να πάρει εικόνα; ρωτάει δειλά η δημοσιογράφος. «Βεβαίως», είναι η απάντηση. Οπότε μια κάμερα μένει στη σύσκεψη, ενώ η ρεπόρτερ αποχωρεί.

Κοσμητικά επίθετα
Η σύσκεψη τελειώνει και η δημοσιογράφος βλέπει μετά το «τέιπ». Ακούγοντας όμως το ηχητικό, αντιλαμβάνεται έντρομη ότι η φρασεολογία των υπουργών δεν ταιριάζει με τις ραφινάτες φυσιογνωμίες και τα κοστούμια τους. Η κουβέντα διανθίζεται με κοσμητικά επίθετα και γενετήσιες εκρήξεις…

Επιστρέφοντας στην Εσπερία, η ρεπόρτερπου είναι ευσυνείδητη- καταλήγει στην εξής λύση: η εικόνα από μια σύσκεψη μελών της σκληρά δοκιμαζόμενης ελληνικής κυβέρνησης θα παίξει αλλά χωρίς ήχο.

Η γλώσσα του σώματος
«ΟΥΦ» – ελύθη το πρόβλημα. Ή έτσι νόμιζε η δημοσιογράφος. Γιατί σε λίγες ώρες δέχθηκε κλήση από τον σκηνοθέτη και τον μοντέρ.

«Έχουμε πρόβλημα», της είπαν. «Γιατί;», ρώτησε. «Διότι ένας από τους υπουργούς, καθώς μιλάει, δείχνει κάθε τρεις και λίγο με τα δυο του χέρια το φερμουάρ στο παντελόνι του».

ΟΠΩΣ και στη ζωή, έτσι και στην πολιτική, η γλώσσα του σώματος δεν είναι χωρίς σημασία. Ιδίως σε στιγμές κρίσης.

Λιγότερα ταξίδια
ΤΑΞΙΔΙΑ με το σταγονόμετρο κάνει πλέον ο Γιώργος κι αν εξαιρέσει κανείς ένα ημερήσιο στη Λευκωσία τη Δευτέρα, επί του παρόντος δεν υπάρχει τίποτα στον ορίζοντα.

Εκτός και αν η τηλεφωνική συνομιλία που είχε προχθές το βράδυ με τον ισπανό πρωθυπουργό αφορούσε επίσκεψη στη Μαδρίτη, με δεδομένο ότι ο Χοσέ Λουί Θαπατέρο προεδρεύει στην Ευρωπαϊκή Ενωση.