Περιοδικά

Κόσμημα εκ Χαλκίδος
, Του Κώστα Ρεσβάνη

Κάθε χρόνο το βιβλιοπωλείο «Διάμετρος της Χαλκίδας» εκδίδει και διανέμει δωρεάν το ολιγοσέλιδο λογοτεχνικό περιοδικό (φυλλάδιο το ονομάζει) «Τα Νεφούρια» σε επιμέλεια του ακάματου Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου. (Το «νεφούρι», όπως σημειώνεται στο Ιστορικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής, προέρχεται από το «αναφόριν» και σημαίνει στην Εύβοια «παν ρεύμα θαλάσσιον αντίθετον προς άλλο»). Οι επιλογές των κειμένων από τον Τριανταφυλλόπουλο δεν έχουν σχέση με την τρέχουσα λογοτεχνική επικαιρότητα. Διαμαντάκια είναι που κοσμούν τις είκοσι τέσσερις σελίδες του φυλλαδίου. Να σημειώσω δύο, αδικώντας προφανώς τα υπόλοιπα. Στις πρώτες σελίδες το συγκλονιστικό κείμενο του Δημήτρη Μυταρά «Πάγκαλος», αναφορά σ΄ έναν τυφλό γίγαντα ζητιάνο, που τον πετροβολούσαν τα παιδιά στις γειτονιές της Χαλκίδας. (Από «Το σκοτεινό χρονικό», Εκδ. Ιανός, 2008). Σε άλλες σελίδες μικρά ταξιδιωτικά κείμενα, του Ζήσιμου Λορεντζάκου, που περιλαμβάνονται «σε ένα από τα πιο πρώιμα βιβλία του, το μισοαποκηρυγμένο “Ημερολόγιο” (Ρόδος) και που είχε τυπωθεί από τον Ζαρουσόπουλο σε 400 μόνον αντίτυπα». Μια μικρή γεύση: «Μέσα στη μεσαιωνική πόλη κυκλοφορείς σαν το φάντασμα. Τα χτήρια και οι δρόμοι είναι αλλονών ανθρώπων, θαρρείς πως κάποιος από τα παράθυρα ή το πρεβάζια σου φωνάζει:

“Φύγε αποδώ, ξένε. Τι γυρεύεις στα σπίτια μας, με αυτά τα ξεκαρδιστικά ρούχα χωρίς πανοπλία, χωρίς θυρεό, με τα βιομηχανοποιημένα χρώματα των φουστανιών που, κάθε καλοκαίρι, εξακριβώνουνε σωματικά τις γυναίκες σου, άνθρωπε πεντακόσια χρόνια πέρα, εξακόσια, απροσκάλεστε διαβάτη των τάφων μας; Ολότελα ξένος κι εσύ που περνάς και αυτοί που μένουν, οι Έλληνες, οι Τούρκοι, οι Εβραίοι, παράταιροι, συμβατικοί, με όλο που οι παππούδες τους ζαμάνια ολόκληρα, δουλέψανε και ζήσανε μέσα στα τειχιά, τα καντούνια, τα υπόγεια, τις πολεμίστρες, σκλάβοι, μαστόροι, καπεταναίοι, αγρότες”. Και ξαφνικά περνώντας τη βρώμικη αυλή, μια μικροσκοπική εκκλησιά, βυζαντινή σταυροθόλωτη, σαν ιβίσκος, κομψή και απείραχτα διατηρημένη (οι Τούρκοι την είχανε σταύλο· μένει ανώνυμη) με τον παλιό της τρούλλο απιθωμένο ανάλαφρα λες και τον φέρανε από τους ουρανούς τα αποδημητικά, πριν περάσουνε τον τελευταίο σταθμό τους για τους χειμώνες του Νείλου!». Αναζητήστε «Τα Νεφούρια». ΓΚΟΓΚΟΛ. Στον μεγάλο Ουκρανό συγγραφέα Νικολάι Γκόγκολ (1809- 1852) αφιερώνει πολλές σελίδες η «Ομπρέλα», με κείμενα που αναλύουν το σπουδαίο έργο του και περιγράφουν την πολυτάραχη ζωή και το μαρτυρικό του τέλος.

Ο Λουκάς Θεοχαρόπουλος σημειώνει πως δύο του έργα, οι «Νεκρές ψυχές» και «Ο επιθεωρητής» συγκλόνισαν την πνευματική Ρωσία, τάραξαν τα λιμνάζοντα νερά της κοινωνίας και εντυπωσίασαν και τη δυτικόφιλη ρωσική διανόηση. Μας θυμίζει επίσης την άποψη του Νίκου Καζαντζάκη για το έργο του Γκόγκολ: «… Δεν βλέπει αξιοθρήνητους ήρωες, δεν είναι μαριονέτες του οποιουδήποτε εστέτ που τις γελοιοποιεί για να δώσει ένα κάποιο αδιέξοδο στην πλήξη και στη ρουτίνα του. Ο Γκόγκολ πονά ο ίδιος κι ο πόνος ακριβώς αυτός είναι που γεννά την ευαισθησία και την ανθρωπιά του, γι΄ αυτό και όλο του το έργο διαχέεται από βαθύ οίκτο και μοναδική τρυφερότητα για τον καθημερινό άνθρωπο…». Ακόμα: Το περιοδικό συνεχίζει και τελειώνει το αφιέρωμα «Πάθη των γυναικών στην αρχαία Ελλάδα».

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
«Τα Νεφούρια»: Εκδότρια Βασιλική Στεφανή Χιώτη, βιβλιοπωλείο «Διάμετρος», Πάροδος Ιφιγενείας, Χαλκίδα 341 00, τηλ. 22210-21.796 «Ομπρέλα»: Θεμιστοκλέους 43-45, Αθήνα 106 83, τηλ. 210-3800.913, e-mail: ombrela-epos@yahoo.gr