Ο Μάνος στον καθρέφτη

Μπορεί η λέξη «fusion» να μπήκε σχετικά πρόσφατα στο μουσικό μας λεξιλόγιο, όμως ένα από τα κορυφαία παραδείγματα «οικουμενικού fusion δίσκου» γεννήθηκε στα τέλη του ΄60, σε ένα από τα φυτώρια νέων ρευμάτων της Νέας Υόρκης.

Το «Reflections» (που αργότερα μετονομάστηκε «Αντικατοπτρισμοί» με τους στίχους του Νίκου Γκάτσου) είναι το αποτέλεσμα της συνάντησης του Μάνου Χατζιδάκι με μια ομάδα νεαρών αποφοίτων της διάσημης σχολής Julliard της Νέας Υόρκης, που επηρεασμένοι από την αίγλη αλλά και την κινητικότητα της ροκ των μέσων του ΄60, αποφάσισαν να την παντρέψουν με την κλασική τους παιδεία. Κουβαλώντας ήδη δυο επιτυχημένες παραγωγές, οι Νew Υork Rock & Roll Εnsemble (με πρώτο τον Μichael Κamen) γνώρισαν το βραβευμένο με Όσκαρ συνθέτη του «Ποτέ την Κυριακή» με την προοπτική να φτιάξουν μαζί ένα σάουντρακ για μια τουρκική ταινία, την «Suzuz Υaz». Μια ταινία που τελικά δεν έγινε ποτέ.

Όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος, κι αυτή η αποτυχημένη συνεργασία Χατζιδάκι και Ulvi Dogan (o σκηνοθέτης) έμελλε να αφήσει στη δισκοθήκη μας έναν από τους ιστορικούς δίσκους (και πιο εμπορικούς, μετά το «Χαμόγελο της Τζοκόντα») των νεώτερων χρόνων.

Το 1966 ο Μάνος Χατζιδάκις επισκέπτεται την Αμερική για να ανεβάσει στο Μπρόντγουεϊ με τον Ζιλ Ντασέν και τη Μελίνα Μερκούρη τη θεατρική διασκευή του «Ποτέ την Κυριακή» με τίτλο «Ιllya Darling». Στην πολύχρωμη μεγαλούπολη, ο Χατζιδάκις αφήνεται στη γοητεία των νέων συναντήσεων, των νέων μουσικών. Όπως θυμόταν ο μπασίστας Dorian Rudnytsky έλεγε: «Μας άρεσε η ιδέα να κάνουμε το σάουντρακ, το θεωρήσαμε πρόκληση και δεχτήκαμε την πρόταση του Μάνου Χατζιδάκι. Εν τω μεταξύ ο Dogan (σκηνοθέτης) ήθελε η ταινία να παιχτεί και στην Αμερική γι΄ αυτό της άλλαξε τίτλο και από “Suzuz Υaz” (Dry Summer) την ονόμασε “Reflections” γι΄ αυτό και εμείς κρατήσαμε το όνομα και στον δίσκο».

Όμως δεν ευδοκίμησε η συνεννόηση Χατζιδάκι- Dogan. «Τους θυμάμαι να τσακώνονται στην εταιρεία Αtlantic Records και από τις φωνές κατάλαβα ότι επήλθε το τελειωτικό φινάλε της συνεργασίας τους. Ένα ήταν το σίγουρο. Το κινηματογραφικό πρότζεκτ πήγε περίπατο, η ηχογράφηση όμως ήταν έτοιμη».

Οι αναμνήσεις του Dorian από εκείνη τη συνεργασία είναι εξαιρετικές. «Ο Μάνος έκανε τη μουσική και τις ενορχηστρώσεις και στη συνέχεια αναλάμβανε η μπάντα να κάνει τις δικές της. Όλες οι αλλαγές και οι ιδέες συζητιόντουσαν επί τόπου. Μερικές φορές υποχωρούσαμε εμείς, άλλες εκείνος. Η διαδικασία ήταν πολύ δημιουργική για όλους μας, γιατί γρήγορα μπήκαμε στο κλίμα του “ελληνικού ύφους” των ενορχηστρώσεων».

Κάθε μέλος του γκρουπ (εκτός απο τον Μarty Fulterman) είχε τουλάχιστον μια κεντρική ερμηνεία σε κάποιο από τα κομμάτια και όλοι εκτός του Κamen έδωσαν στίχους. Και όμως… Είναι απίστευτο, λέει ο Rudnytsky, αλλά το «Reflections» θα σήμαινε και το τέλος της συνεργασίας τους με την θρυλική Αtlantic Records, μιας και ποτέ δεν τους ανανέωσε το συμβόλαιο. «Αν το ξέραμε αυτό, δεν θα κάναμε ποτέ αυτόν τον δίσκο. Και τι ειρωνεία! Είναι αυτός που μας έδωσε τα περισσότερα δικαιώματα και το μεγαλύτερο ραδιοφωνικό airplay απ΄ όλους τους δίσκους».

ΙΝFΟ

Μάνος Χατζιδάκις «Reflections» με το Νew Υork Rock & Roll Εnsemble τo Σάββατο 13 Μαρτίου μαζί με «ΤΑ ΝΕΑ», προαιρετικά με 2 ευρώ.