Το σώμα ως πηγή εντάσεων
Το πώς φέρεται κανείς στο τραπέζι, το πώς φυσάει τη μύτη του, το πλύσιμο, η αφόδευση, η ούρηση, η συνουσία, ο εμετός, η χειρονομία, η ενδυμασία, το βάδισμα, όλα γίνονται αντικείμενο (αυτο)ελέγχου και εσωτερίκευσης συναισθημάτων, σημειώνει ο Νόρμπερτ Ελίας
Ακολουθώντας τα ίχνη των μεσαιωνικών σωμάτων, το βιβλίο των Ζακ Λε Γκοφ και Νικολά Τρουόνγκ αποτελεί μια πολύ σημαντική συμβολή γιατί κατορθώνει να μας ξεναγήσει τόσο στον «μικρόκοσμο του σώματος» (στην ανατομία, την παθολογία, την ασθένεια, τη διατροφή) όσο και στον μεταφορικό λόγο που αναπτύσσεται γύρω από το σώμα (την ομορφιά, την ηθική, το ερωτικό πάθος, την πολιτική κυριαρχία). Στην εργασία τους το σώμα παραμένει διαρκώς ένα επίδικο αντικείμενο, μια πηγή εντάσεων ανάμεσα στην «απάρνηση της σάρκας» αλλά και στη νεωτερική ανακάλυψη των αισθήσεων. Με πλούσια βιβλιογραφία και με ζωντανή αφήγηση, το βιβλίο κερδίζει τον αναγνώστη αναδεικνύοντας πως το σώμα δεν έχει απλώς μια ιστορία αλλά είναι η ίδια η ιστορία μας.











