Αιωνόβιες και αγέραστες
«Τι είναι που με γοητεύει ζώντας ανάμεσα στις μαριονέτες; Η ευχαρίστηση να δίνω παραστάσεις; Να απογειώνω ένα "όργανο" όπως η κούκλα σε επίπεδο δεξιοτεχνίας; Η μεταμόρφωση και του εαυτού μου; Για μένα είναι η διαδικασία να αισθάνομαι με την ψυχή και το μυαλό πως με τη μουσική και την κίνηση παίρνουν ζωή αυτά τα τόσο αγαπημένα πλάσματα» λέει η Γκρέτελ Άιχερ, εγγονή του ιδρυτή των Μαριονετών του Ζάλτσμπουργκ (εδώ, σκηνή από το μιούζικαλ «Η μελωδία της ευτυχίας») που έχει πλέον την καλλιτεχνική διεύθυνση
Αγέραστες! Σε λιγότερο από τρία χρόνια θα κλείσουν τα εκατό τους χρόνια! Αλλά συνεχίζουν με αμείωτους ρυθμούς να εμφανίζονται στην έδρα τους και να αλωνίζουν ολόκληρο τον κόσμο ανανεώνοντας το ρεπερτόριό τους. Οι από παλιά γνώριμές μας κλασικές «Μαριονέτες του Ζάλτσμπουργκ» που αφιερώθηκαν στο ζωντάνεμα της όπερας μέσα από τις κινούμενες με νήματα κούκλες ανοίγοντας τα ενδιαφέροντά τους, προοδευτικά, στην οπερέτα, στο μπαλέτο και στο θέατρο, καμάρι της πόλης τους και θεσμός πια για την πατρίδα τους, την Αυστρία, επιστρέφουν στην Αθήνα με «Μελωδία της ευτυχίας» και «Καρυοθραύστη».
Ήταν 27 Φεβρουαρίου του 1913 όταν ο γλύπτης καθηγητής Άντον Άιχερ, λάτρης της όπερας, παρουσίασε στο Ζάλτσμπουργκ, σε μια παρέα φίλων του, την όπερα «Βαστιανός και Βαστιανή» του12χρονου όταν την συνέθεσε!- Μότσαρτ – επίσης γέννημα- θρέμμα του Ζάλτσμπουργκ- με μαριονέτες που είχε κατασκευάσει ο ίδιος. Δεν ήξερε πως επρόκειτο να είναι η ιδρυτική πρεμιέρα του ιστορικού πια Θεάτρου των «Μαριονετών του Ζάλτσμπουργκ». Η πρώτη αυτή προσπάθεια είχε τόση επιτυχία που καρποφόρησε και ρίζωσε βαθιά.
Τι δύο παγκόσμιους πολέμους, τι το «άνσλους»- την προσάρτηση της Αυστρίας στη ναζιστική Γερμανία-, τι παραστάσεις στο μέτωπο για τα γερμανικά στρατεύματα, τι για τους Αμερικανούς φαντάρους μετά τη λήξη του πολέμουοπότε και το Θέατρο έκλεισε μεταξύ 1944 και 1945-, τι για τα γαλλικά και αγγλικά στρατεύματα κατοχής, τι αλλαγές, τι νέες εποχές…- όλα τα άντεξαν οι «Μαριονέτες του Ζάλτσμπουργκ». Που από το 1926 πέρασαν στα χέρια του Χέρμαν Άιχερ, γιου του ιδρυτή- δώρο στον γάμο του με τη σοπράνο Ελφρίντε Έσενλορ-, ο οποίος διατήρησε την καλλιτεχνική διεύθυνση έως τον θάνατό του το 1977- πενήντα ένα χρόνια!- οπότε την ανέλαβε και την διατηρεί μέχρι σήμερα η κόρη του, Γκρέτελ Άιχερ.
Η σχέση του ελληνικού κοινού με τις «Μαριονέτες του Ζάλτσμπουργκ» είναι παλιά. Πρωτοεπισκέφθηκαν την Ελλάδα προπολεμικά, ενώ το 1974 ο Θόδωρος Κρίτας τις έφερε για μία σεζόν τεσσάρων εβδομάδων στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά όπου παρουσίασαν «Ντον Τζιοβάνι», «Μαγικό αυλό», «Νυχτερίδα» και «Κουρέα της Σεβίλλης». Έκτοτε έχουν επανέλθει στην Αθήνα, με πιο πρόσφατες τις επισκέψεις τους το 2007, με «Μαγικό αυλό» και το 2008 με «Μελωδία της ευτυχίας» και πάλι.
ΙΝFΟ
«Η μελωδία της ευτυχίας»: 5 (20.30), 6 (16.00 και 20.30) και 7 Μαρτίου (11.30 και 20.30). «Ο Καρυοθραύστης: 8 και 9 Μαρτίου (20.30).
Εισιτήρια: 45, 30, 15, (φοιτητικό/παιδικό) 15 ευρώ. Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών/Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος (τηλ. 210-7282.333). Στα αγγλικά με υπέρτιτλους στα ελληνικά.
Μιούζικαλ, όπερα και μπαλέτο
Οι «Μαριονέτες του Ζάλτσμπουργκ», το μεγαλύτερο και παλαιότερο αυτή τη στιγμή θέατρο μαριονετών, φορτωμένες διακρίσεις και βραβεία, συνεχίζουν την παράδοση του Άντον Άιχερ- μόνο που η ζωντανή μουσική συνοδεία των παραστάσεων εδώ και χρόνια έχει αντικατασταθεί από εκλεκτές ηχογραφήσεις των έργων που παρουσιάζονται. Στο υπέροχο μπαρόκ θέατρο στο οποίο στεγάζονται, δίνουν πάνω από 160 παραστάσεις τον χρόνο ενώ το πλούσιο ρεπερτόριό τους περιλαμβάνει από μεγάλες όπερες του κλασικού ρεπερτορίουόπου ο Μότσαρτ κυριαρχεί- και οπερέτα έως και κλασσικό μπαλέτο αλλά και θέατρο. Το 2007 έκαναν άνοιγμα και στο μιούζικαλ, ανεβάζοντας το κλασικό των Ρότζερς και Χάμερστιν «Η μελωδία της ευτυχίας» που θα παρουσιάσουν, για μικρούς και μεγάλους, στην Αθήνα όπως και το μπαλέτο του Τσαϊκόφσκι «Ο καρυοθραύστης», παράσταση του 1978.
![[ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ ] Αλέξη, κάνε κάτι...](https://www.tanea.gr/app/uploads/2010/03/13964416.jpg)













