ΜΟΙΡΑ, ΤΥΧΗ, Ή ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΒΟΥΛΗΣΗ;

Ο Μαρτίνες γράφει ένα μυθιστόρημα που ζυγίζεται στην κόψη. Τα γεγονότα που υφαίνουν τον γρίφο παραμένουν σταθερά κι αμετάβλητα, όμως, καθώς η πρόσληψή τους αλλάζει, αλλάζει και η ερμηνεία τους. Ο συγγραφέας παίζει ανελέητα με τις συμβάσεις του είδους, χωρίς να τις υπονομεύει.

Επιδεικνύει πόσο ρευστό και εντέλει φαύλο πράγμα είναι αυτό που ονομάζουμε πραγματικότητα.

Ο Μαρτίνες επιλέγει να κλείσει το βιβλίο του με ένα αποφασισμένο χάπιεντ, που επιχειρεί να αντισταθμίσει τη θανατίλα που προηγήθηκε.

Οργανώνει το κείμενό του με συγγραφική αυτοσυνειδησία και υπόγεια ειρωνεία. Κάθε ήρωας εμμένει ώς το τέλος στη δική του εκδοχή των συμβάντων. Τύχη, μοίρα ή ανθρώπινη βούληση; Ο αναγνώστης καλείται να διαλέξει πλευρά. Σ΄ αυτήν την τελική επιλογή είναι απολύτως μόνος του. Το μυθιστόρημα αρνείταισωφρόνως- να αποφανθεί.