ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΠΛΟ ΤΗΣ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Ο Τεύκρος Μιχαηλίδης, που δεδηλωμένα υπηρετεί τη λεγόμενη μαθηματική λογοτεχνία, έκανε εδώ ένα άλμα στον χρόνο ανανεώνοντας και το υποστηρικτικό υλικό του. Ενώ στο πρώτο μυθιστόρημά του, τα ιδιαίτερα δημοφιλή Πυθαγόρεια εγκλήματα, πάτησε κυρίως στο αστυνομικό μυθιστόρημα για να αναδείξει τη «μαθηματική» πλευρά της ιστορίας, τώρα φτιάχνει ένα κατ΄ εξοχήν ιστορικό μυθιστόρημαπου είναι ταυτόχρονα μυθιστορηματική βιογραφία – δείχνοντας ενδεχομένως έναν δρόμο: στη μαθηματική λογοτεχνία, είναι ευκταία η μείξη με άλλα είδη. Κάνει το βιβλίο συναρπαστικότερο.

Η μαθηματική λογοτεχνία, για να μη γίνει εγχειρίδιο μαθηματικής διδασκαλίας, χρειάζεται ιστορικές φιγούρες, αινίγματα, ενδεχομένως φανταστικούς δασκάλους και σχολεία. Αν θέλουμε να βρούμε σε αυτήν ένα σημείο κριτικής, είναι ότι κατ΄ ανάγκην δίνουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις ελίτ και όχι τόσο στον απλό λαό, αφού τα μαθηματικά ήταν ιστορικά η αιχμή της διανόησης και το μεγάλο όπλο της ανώτερης διοίκησης. Εξ ου και στον Αχμές υπάρχουν πολλά τέτοια πρόσωπα, που φτάνουν μέχρι και στους ανώτερους θρησκευτικούς άρχοντες, αλλά και στον ίδιο τον Φαραώ και την αυλή του με φόντο μία σημαντική για την Αίγυπτο εποχή ανακατατάξεων.

Αυτό σε τίποτα δεν μειώνει τη δημιουργία του Τεύκρου Μιχαηλίδη, μια πειστική ιστορία γεμάτη παράξενα αιγυπτιακά ονόματα, προϊόν επισταμένης, σχολαστικής έρευνας.