Τρακτέρ και Κολωνάκι

Χτύπαγε με το ράμφος του τον καθρέφτη στη βεράντα, φοβήθηκα τη γάτα μου, αν και το πουλί παρ΄ ότι κοκκινολαίμικο ήταν αρκετά μεγάλο. Τι ήθελε ένα πουλάκι στη βεράντα; Ό,τι κι ο καθρέφτης θα μου πεις. Τον καθρέφτη τον είχα βάλει μόλις πάτησα στο σπίτι να μεγαλώνει το μπαλκόνι. Κι όντως τα κατάφερα, γιατί πολλές φορές κοιτάνε οι φίλοι μου το είδωλό τους και νομίζουν πως βλέπουν άλλους και χαμηλώνουν τη φωνή. Να ΄βρισκα ανάλογο καθρέφτη να μου μεγαλώνει και τη ζωή. Βγήκα και κοίταξα προσεκτικά κι είδα ένα ξέφτι να ανεμίζει. Α το βρήκα, λέω, θα μαζεύει τίποτα ψιλοπράματα να χτίσει τη φωλιά του.

Μπήκα μέσα, διπλοκλείδωσα την πόρτα για τον φόβο της γαλής κι άνοιξα την τηλεόραση γιατί δεν έχω καταλάβει ακριβώς την κατάσταση με τους αγρότες, τα τρακτέρ, τα αιτήματα, την κυβέρνηση και τους προβοκατέρ κι επειδή είχε μια ανάλογη εκπομπή λέω ευκαιρία είναι να γνωρίσω κι εγώ το θέμα, μην κατηγορώ άδικα. Είχε απ΄ όλα το πάνελ (ο μπαξές θα ΄ταν υπερβολή, καλύτερα πάνελ, πιο πολιτισμένο ακούγεται), είχε αγρότες (κατά τα λεγόμενά τους), πολιτικούς (κατά τα λεγόμενα του συντονιστή), δημοσιογράφους (κατά τα λεγόμενα όλων), είχε και την υπουργό του θέματος, στης οποίας το όνομα ο τόνος πήγαινε και ερχότανε, από το Μπατζέλη στο Μπατζελή κι από το Μπατζελή στο Μπατζέλη.

Εν τω μεταξύ να περνάνε οι μέρες και να έρχεται, να ξανάρχεται το πουλί, αλλά το ξέφτι να μην τελειώνει. Τι έρχεται το έρημο και χτυπιέται στον καθρέφτη και θα μου το φάει η γάτα, να ΄χω άλλα βάσανα;

Τέλος πάντων, παρακολουθώ την εκπομπή, μάλλον τη βλέπω, γιατί να την παρακολουθήσω μου είναι αδύνατον, βλέπεις μιλάνε όλοι σαν το είδωλό τους. Οι αγρότες μιλάνε σαν σκουριασμένοι συνδικαλιστές του περασμένου αιώνα, οι δημοσιογράφοι σαν γέννημα- θρέμμα του Θεσσαλικού Κάμπου, τόσο τα ξέρουνε τα προβλήματα, φαίνεται θα γίνονται αγροτικά σεμινάρια στο «Ντα Κάπο», αλλιώς δεν εξηγείται, η δε υπουργός της Αγροτικής Ανάπτυξης (εγώ τη μόνη ανάπτυξη που βλέπω, προς το παρόν, είναι των τρακτέρ στους εθνικούς δρόμους) και Τροφίμων μιλάει σαν εκπρόσωπος της ΟΝΕ, αργά, αυστηρά και σε ύφος «Προσέξτε μη με θίξετε κι εγώ δεν τα σηκώνω, ΄ντάξει»; «΄Ντάξει μαντάμ, ό,τι πείτε». Είχε βάλει κι αυτή τη σκιά τη γυαλιστερή στις κόγχες των ομματιών της, να της θολώνει το βλέμμα, μην τύχει και καταλάβεις τι σκέφτεται. Που μπορεί και τίποτα, γιατί προσωπικά σαν να την πιάσανε στον ύπνο μου φαίνεται, αλλά επειδή θέλω να είμαι αντικειμενικός δεν θα επιμείνω. Μια αυταρέσκεια πάντως που την διέκρινα στην υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης (και Τροφίμων βεβαίως, μην το ξεχνάμε αυτό), μια αυταρέσκεια την καταθέτω.

Επίσης πρέπει να καταθέσω, και ενόρκως αν χρειαστεί, ότι το πρόβλημα, τρακτέρ, κυβέρνηση, αγροτιά, ανάπτυξη, ΟΝΕ, επιδότηση, κρατάω ανθρώπους ομήρους στα λιμάνια, συνομιλώ με τον Βούλγαρο πρωθυπουργό, κόβω την Ελλάδα στα δύο, απ΄ το Ζάππειο αποχωρώ και στο Κολωνάκι παρελαύνω με τρακτέρ και με πανό, δεν μπόρεσα όχι να το λύσω, ούτε να το κατανοήσω.

Και να χτυπάει το πουλί στον καθρέφτη της βεράντας. Κλείνω τη γάτα στο μπάνιο μη μου το κατασπαράξει, πάω στο παράθυρο και το βλέπω το ηλίθιο να χοροπηδάει και ποιο ξέφτι; Ποια φωλιά; Τίποτα. Κοίταγε τον εαυτό του στον καθρέφτη, τον είχε ερωτευτεί και χτυπιότανε για να τον αγκαλιάσει. Ε, να, με κάτι τέτοια θα το φάει το κεφάλι του. Για θα ξεχάσω το οικόσιτο καμιά μέρα, θα ξυπνήσει το αιλουροειδές που κρύβει μέσα του και θα στο κάνει το εξυπνοπούλι που ερωτεύτηκε τον εαυτό του φτερά και πούπουλα. Φτερά και πούπουλα. Γιατί κι αυτό, όπως κι όλοι στην ενημερωτική την εκπομπή, την πάτησε. Έπεσε θύμα του: «Στον καθρέφτη σου κοιτιέσαι κι από μόνη σου αγαπιέσαι». Καλή λευτεριά στους δρόμους αδέρφια, κι αν δεν σας είπα καλημέρα, Καλημέρα σας.

Με αγάπη Ο αποκλεισμένος του Νότου Σταμάτης Φασουλής