Ο αιώνιος έρωτας χορεύει

Θεωρεί εαυτό κατευθείαν απόγονο του «Ρωσικού Μπαλέτου» του Σεργκέι Ντιάγκιλεφ. Έτσι, το Μπαλέτο του Μόντε Κάρλο- πρόεδρός του η πριγκίπισσα Καρολίνα του Αννοβέρου ήτοι η Καρολίνα του Μονακό-, που επανέρχεται έπειτα από αρκετά χρόνια στην Αθήνα, γιορτάζει φέτος τα εκατό χρόνια από την ίδρυσή του.

Και το μπαλέτο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» σε χορογραφία του καλλιτεχνικού διευθυντή του συγκροτήματος και μόνιμου χορογράφου του ΖανΚριστόφ Μαγιό πάνω στην κλασική πια μουσική του Σεργκέι Προκόφιεφ είναι αυτό που θα παρουσιάσει στις ελληνικές βραδιές του. Ο συνθέτης συμπλήρωσε το βασισμένο στην τραγωδία του Σαίξπηρ έργο του, παραγγελία του Μπαλέτου «Κίροφ» του τότε Λένινγκραντ- σήμερα Άγια Πετρούπολη- το 1935 αλλά, ενώ σουίτες του ακούστηκαν στη Μόσχα, ως μπαλέτο πρωτοπαρουσιάστηκε τελικά στο Μπρνο της Τσεχοσλοβακίας το 1938. Και μόνο το 1940 ανέβηκε στο «Κίροφ»- στην κλασική πια χορογραφία του Λεονίντ Λαβρόφσκι. Έκτοτε παρουσιά- στηκε από πολλούς άλλους χορογράφους- ανάμεσά τους ο Τζον Κράνκο, ο Κένεθ ΜακΜίλαν, ο Μαρκ Μόρις, ο Τζον Νόιμάγερ, ο Έρικ Μπρουν, ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ, ο Ανζελέν Πρελζοκάζ… – και από πολλά συγκροτήματα.

Ο Ζαν- Κριστόφ Μαγιό ανέβασε το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Προκόφιεφ για το Μπαλέτο του Μόντε Κάρλο το 1996 και έκτοτε το έργο περιλαμβάνεται στο ρεπερτόριό του.

«Είχα την αίσθηση ότι δουλεύω μαζί με τον Προκόφιεφ και, κάποιες στιγμές, την εντύπωση ότι είχε, τολμώ να πω, γράψει αυτή την παρτιτούρα για τη χορογραφία μου» λέει ο Ζαν- Κριστόφ Μαγιό για τη μνημειώδη μουσική του Προκόφιεφ.

«Τη νιώθω γενετικά ΄΄δική μου΄΄, πολύ κοντά στη δουλειά μου. Ουσιαστικά είναι πολύ απλή: πέντε ή έξι θέματα τα οποία παρατίθενται από τα πρώτα πέντε λεπτά και όλη η τέχνη, η τεράστια, του Προκόφιεφ είναι να παίξει με τις διαφορετικές τονικότητες και τα ορχηστρικά χρώματα για να καλλιεργήσει τη συγκίνηση και να υποδαυλίσει συναισθήματα. Είναι η ίδια λειτουργία με του έρωτα. Ο έρωτας είναι απλός και πάντα ο ίδιος, αυτό που τον διαφοροποιεί είναι η κατάσταση, το πλαίσιο».

Το σημερινό Μπαλέτο του Μόντε Κάρλο συγκροτήθηκε το 1985 χάρη στην πρωτοβουλία της πριγκίπισσας Καρολίνας, σύμφωνα με την επιθυμία που είχε εκφράσει η μητέρα της πριγκίπισσα Γκρέις η οποία είχε σκοτωθεί σε αυτοκινητικό δυστύχημα το 1982 και θεωρήθηκε απόγονος του «Ρωσικού Μπαλέτου» του Σεργκέι Ντιάγκιλεφ που είχε έδρα του το Μόντε Κάρλο. Τη διεύθυνσή του ανέλαβαν αρχικά η Γκισλέν Τεσμάρ και ο Πιερ Λακότ από κοινού, αργότερα ο Ζαν- Ιβ Εσκέρ και από το 1993 ο ΖανΚριστόφ Μαγιό.

ΙΝFΟ

Στο Μέγαρο Μουσικής/ Αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη» (τηλ. 210-
7282.333), στις 5, 6 Φεβρουαρίου στις 21.00
και στις 7 Φεβρουαρίου στις 12.30 και στις 21.00. Εισιτήρια: 85, 65, 45, 35 (φοιτητικό) 20 και στη μεσημεριανή 45 (φοιτητικό, παιδικό) 25 ευρώ. Οι παραστάσεις είναι αφιερωμένες στην ευαισθητοποίηση του κοινού για την πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου.

«Χωρίς πλεονασμούς»

Ο Ζαν- Κριστόφ Μαγιό μιλάει για τη χορογραφική δουλειά του πάνω στο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα»: «Έκανα μία σημαντική δουλειά πάνω στην παρτιτούρα γιατί είχε πολλή περιττολογία. Ήθελα να αποφύγω τη χορογραφική κόπωση που θα μπορούσε να γεννήσει η κόπωση στην ακρόαση. Για να μην κουράσω το μάτι θέλησα να αποφύγω τους πλεονασμούς, να μην κολλήσω πολύ στη μουσική και να ελαφρύνω την πολύ δραματική πλευρά της αντιμετωπίζοντάς την κάποιες στιγμές μέσα από το αντίθετο πρίσμα και επιτρέποντας στον εαυτό μου ορισμένες περικοπές. Αλλά εξίσου φρόντισα να μην κάνω ένα μουσικό μοντάζ που δεν θα ήταν- και αυτό συνηθίζεται πολύ- παρά ένα ασυνάρτητο κόψιμο. Για μένα ήταν προφανές να σεβαστώ τις τονικότητες, τις συνδέσεις και τη μουσική λογική του Προκόφιεφ».