«ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ»

Για το πληθωριστικό φαινόμενο των νεανικών ομάδων και το κυνήγι νέων ταλέντων, λέει:

«Οι ομάδες, παρ΄ ότι πληθαίνουν τον τελευταίο καιρό, τα βγάζουν πέρα δυσκολότερα από πριν. Είναι κοινό μυστικό πως πολλοί εργαζόμενοι στο θέατρο δεν πληρώνονται. Υπάρχει ένας καλλιτεχνικός καπιταλισμός: στη στέγη που προσφέρεται, στη χωρίς αμοιβή δουλειά, στην ευκολία του κυνηγιού νέων ταλέντων. Το ταλέντο είναι ένα ακατέργαστο υλικό που χρειάζεται μόρφωση και διαμόρφωση.

Παίρνουμε το ταλέντο στο ξεκίνημά του, το απομυζάμε και μετά το θάβουμε. Κανένα παιδί που το άφησαν να μεγαλώσει στον δρόμο δεν θα σωθεί. Χρειάζεται μια προστασία. Χαμένο ταλέντο είναι το αποπροσανατολισμένο ταλέντο.

Άπαξ και αναλαμβάνεις την ευθύνη κάποιου ανθρώπου, πρέπει να την αναλάβεις πλήρως- ακόμα και με τον κίνδυνο του πατερναλισμού. Διαφορετικά είναι σαν να μαζεύεις τα παιδιά του δρόμου χωρίς να τους προσφέρεις την έννοια της οικογένειας. Ορφανοτροφείο κάνεις. Θέλει προσωπική εμπλοκή. Να το προστατεύσεις, να το απελευθερώσεις και να ενδυναμώσεις τη συλλογική προσπάθεια.

Γενικά, έχουμε αφήσει αφρόντιστους τους νέους και θα τιμωρηθούμε γι΄ αυτό».