«Προς τι το ξενύχτι στα κέντρα;»

Η Χάρις Αλεξίου απέχει ξανά από τα νυχτερινά κέντρα. Προτιμά τις συναυλίες. «Είμαι σίγουρη ότι είναι πολλοί πλέον που θέλουν να ακούσουν τη μουσική τους και να είναι στο κρεβάτι τους τα μεσάνυχτα» λέει
«Μεγάλωσα σημαίνει να ζεις μ΄ αυτό που σ΄ αρρωσταίνει/ να χτίζεις κι άλλα κεραμίδια/ να βγάζεις τόνους τα σκουπίδια/ να ρίχνεις σ΄ άλλους τ΄ άδικα/ να βλέπεις πρωινάδικα». Από την Αλεξίου της «Δημητρούλας», μέχρι την Αλεξίου που «ραπάρει» πάνω σε ένα δικό της κομμάτι («Μεγάλωσα») έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι.

Ένα πράγμα παραμένει σταθερό: Η φωνή της σου αφήνει έναν απόηχο, κάτι σαν υπενθύμιση ότι τραγούδι δεν είναι μόνο ο στίχος, δεν είναι μόνο μελωδία. Είναι ζωή. Με όλες της τις αποχρώσεις, ακόμη και τις πιο σκούρες.

Όταν παρουσιάζατε το «Η αγάπη θα σε βρει όπου και να ΄σαι» είχατε πει: «Αλίμονο αν δεν αποδεχόμαστε και τη μαυρίλα μας».

Εννοούσα ότι σήμερα υπάρχει μια επιβαλλόμενη συμπεριφορά. Ότι ο σημερινός άνθρωπος οφείλει να χαμογελάει διαρκώς. Λες και απαγορεύεται να δείξει ότι κάτι δεν του πάει ή ότι, βρε αδερφέ, δεν είναι και τόσο καλά. Το life style δεν επιτρέπει πολλά πολλά, βάζεις μακιγιάζ λοιπόν για να βγεις, βάζεις και στη συμπεριφορά σου κι όλα μια χαρά. Όταν κάθησα και αξιολόγησα τα τραγούδια πριν κάνω το CD είπα μέσα μου, οκέι είναι λίγο μαύρο, so what? Το μαύρο δεν είναι μέσα στη ζωή μας; Δεν γίνεται να κουμαντάρουμε διαρκώς τα πράγματα για να είμαστε χαριτωμένοι. Καταντάει χαζοχαρούμενο αυτό το δήθεν, «και τι έγινε μωρέ; Πάμε παρακάτω».

Η συζήτηση αρχίζει με αφορμή τις εμφανίσεις της στο Παλλάς (από τις 23 Ιανουαρίου), «τις πρώτες» όπως λέει «ύστερα από πέντε χρόνια σε κλειστό χώρο», γι΄ αυτό και δεν κρύβει την επιθυμία της να μιλήσουμε γι΄ αυτές. Οκέι θα μιλήσουμε, αλλά ο νέος της δίσκος δίνει αφορμές, πολλές. Κάθε τραγούδι της (κατά 90/% οι στίχοι δικοί της) θα μπορούσε να είναι μια συνέντευξη από μόνο του. Στο «Μεγάλωσα» κάθε στίχος είναι μια ολόκληρη κουβέντα. «Αχ όχι τα ίδια. Δεν αντέχω άλλο με την κατάθλιψη και την ανάλυση» μου λέει (υπονοώντας ότι έχει μιλήσει πολύ γι΄ αυτό).

Αυτό δεν είναι ένα στοιχείο που αντανακλά την εποχή μας; Ότι γίνεται θέμα ένας στίχος που στις προηγούμενες γενιές θα ήταν απλώς ένας εξομολογητικός στίχος;

Η αλήθεια είναι ότι δεν το περίμενα αυτό το feedback. Τρόμαξα λίγο. Δεν ξέρω… Είναι σαν να μην περίμενε ο κόσμος ότι ένας τραγουδιστής που είναι τόσα χρόνια στο σύστημα έχει τη δύναμη να γράψει πράγματα που θα τσιγκλήσουν.

Σαν να περιμένουν ότι το βλέπουμε πιο ρουτινιάρικα το θέμα. Μήπως μας έχουν και λίγο τελειωμένους; Τι να πω…

Γελάει δυνατά με τα λόγια της και συνεχίζει.

Σίγουρα το «Μεγάλωσα» έχει πολύ ψίχα, αλλά δεν είναι ότι δεν το περίμεναν από μένα γιατί έχω κάνει στη ζωή μου τέτοιες κινήσεις. Έχω ξανακάνει τέτοιες κορυφώσεις. Αυτός ο δίσκος γράφτηκε μέσα σε μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν είναι τώρα, είναι απόσταγμα ζωής χρόνων.

Για να εκφράσεις πράγματα πρέπει να έχεις ζήσει…

Σίγουρα.

Και καλά και κακά.

Δεν κάνω την έξυπνη, αλλά ο άνθρωπος που δεν έχει βιώσει πράγματα δεν έχει καταλάβει τίποτα…

Ίσως να είναι η εποχή μας έτσι. Τα παιδιά με
γαλώνουν στα πούπουλα Έχουν τα πάντα δεδομένα…

Έτσι είναι. Και έπειτα τα βλέπεις να τρέχουν να εκπληρώσουν τα όνειρα των γονιών τους. Και αυτοί, με τη σειρά τους, θέλουν να νιώσουν πετυχημένοι μέσα από τα παιδιά τους και αυτά νιώθουν ξεκρέμαστα.

Κάνει συναυλίες. Δεν το αντέχει το ξενύχτι«ποτέ δεν μου πήγαινε» λέει- και είναι κάμποσα χρόνια τώρα που απέχει από τη νύχτα. Της λείπει; Γιατί, λείπει σε κανέναν; Όσο το έκανα, καλά ήταν. Όταν όμως έχει ταξιδέψει κανείς σε όλο τον κόσμο και έχει δει τις αίθουσες να γεμίζουν στις 8.30 το βράδυ, σκέφτεται «γιατί να μην μπορεί να γίνει και εδώ αυτό;». Και είμαι σίγουρη ότι είναι πολλοί πλέον που το θέλουν.

Στο Παλλάς τι θα δούμε;
Έχουμε φτιάξει μια ωραία ομάδα με την Λίνα Νικολακοπούλου και τον Άγγελο Μέντη και δουλεύουμε τις παραστάσεις αυτές εδώ και καιρό. Έχω να παίξω σε κλειστό χώρο πέντε χρόνια τώρα και.

Είναι δύσκολο;
Πάντα. Έντεχνο πρόγραμμα. Λαϊκό;
Tίποτα απ΄ όλα αυτά. Διαλέγουμε τα τραγούδια ελεύθερα, συνειρμικά- το ένα φέρνει το άλλο. Προσπαθούμε να μην έχουμε επαναλήψεις πολλές, δηλαδή πολύ «φθαρμένα» τραγούδια. Άλλωστε, τι λαϊκό; Όταν δεν μπορείς να πιεις και να χορέψεις, δεν έχει νόημα.

Σας λείπει αυτό το κομμάτι;
Σιγά σιγά έχω περάσει σε άλλη μορφή γιατί στις συναυλίες δεν μπορείς να υπηρετήσεις το γλέντι.

ΙΝFΟ

Στο Παλλάς (Βουκουρεστίου, Citylink, τηλ. 210-3213.100)
από 23 Ιανουαρίου, Παρασκευές, Σάββατα, Κυριακές μέχρι τέλη Φεβρουαρίου.

«Το λαϊκό δεν θα εξαφανιστεί ποτέ»

Το λαϊκό έχει γίνει είδος υπό εξαφάνιση;

Ποτέ δεν θα γίνει είδος υπό εξαφάνιση γιατί είναι περασμένο στο DΝΑ μας. Απλώς, τα πράγματα περνάνε φάσεις και τώρα είμαστε σε μια φάση που δεν γράφονται λαϊκά τραγούδια. Και ούτε μπορώ να το ορίσω σήμερα το λαϊκό. Ξέρω να πω γι΄ αυτά που έχουν γραφτεί μέχρι τώρα, αλλά τα επόμενα μάλλον θα τα γράψουν οι επόμενες γενιές.