Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ
Ο Ε.Χ. Γονατάς έγραψε τις «Αγελάδες» εκκινώντας από μια πραγματική πρακτική που παρατήρησε στην αγαπημένη του Τήνο (στη φωτογραφία), όμως όπως σε όλα του τα βιβλία, επικρατεί εντέλει το στοιχείο του παράδοξου και η εναλλακτική πραγματικότητα που ανοίγουν τον δρόμο προς έναν υπαρξιακό στοχασμό
Από τη διδαχή του Εγγονόπουλου, όπως τη διασώζει και την «εξομολογείται» ο Γονατάς, θα μπορούσε να φτιάξει κανείς έναν «δεκάλογο» ή «δωδεκάλογο» του καλλιτέχνη, στον οποίο προέχουν όρια, κανόνες, απαγορεύσεις, καθήκοντα και υποχρεώσεις, που ίσχυσαν για τη μεγάλη τέχνη όλων των τόπων και των εποχών, και προϋποθέτουν θητεία και μαθητεία, υποταγή και τόλμη, προπάντων απόλυτη αφοσίωση και ταπεινότητα. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα από τις οφειλές που εκφράζει ο Γονατάς στον Εγγονόπουλο, αλλά και από το παράδειγμα του έργου και της ζωής των δύο αυτών δημιουργών:
«Μου διδάξατε πως ο Καλλιτέχνης, με πάθος και πάνω απ΄ όλα, την Τέχνη αγαπά και λατρεύει, ενώ μπροστά στο δικό του έργο (που βέβαια εν παντί του είναι αφοσιωμένος και δεν το παραμελεί) παραμένει ταπεινός».











