Το τέταρτο κουδούνι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά «Την Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης διευθύνει ο Ζορζ Πετρ» ανάγγελλε πανηγυρικά η εκφωνήτρια της ΕΤ1 στο τρέιλερ με το οποίο το πρώτο κρατικό μας κανάλι- ξέρετε, «δημόσια τηλεόραση»…- διαφήμιζε την απευθείας μετάδοση της Πρωτοχρονιάτικης Συναυλίας της Φιλαρμονικής, που ΄χε εξασφαλίσει.
Πού να ξέρει ο κακότυχος ο Ζορζ Πρετρ πως θα ΄φτανε τα 85 αλλά στην ΕΤ1 δε θα ΄χανε φτάσει ούτε τ΄ όνομά του να ΄χουνε μάθει…
Αμ, τα μεταξωτά βρακιά – κι οι βιεννέζικες πρωτοχρονιάτικες συναυλίες- θέλουν επιδέξιους κώλους…
Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Όλοι μιλάνε για μια σπουδαία παράσταση: «Η όπερα της πεντάρας» του Μπέρτολτ Μπρεχτ σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Γουίλσον απ΄ το «Μπερλίνερ Ανσάνμπλ». Που θα δούμε στο «Παλλάς» 14 με 17 Ιανουαρίου.
Να ρίξω όμως λίγο φως στη μόνη ηθοποιό της διανομής που κάπως γνωρίζουμε εδώ: η Άνγκελα Βίνκλερ (στη φωτογραφία).
Στην οποία, αν και στα 65 της, ο Μπομπ Γουίλσον έχει δώσει το ρόλο της πόρνης Τζένης – επειδή, προφανώς, κάποια συγκεκριμένη άποψη θα ΄χε.
Της γενιάς των μεγάλων Γερμανών πρωταγωνιστών του θεάτρου που ξεπήδησε τη δεκαετία του ΄70 και που, παράλληλα, σημάδεψε την αναγέννηση του γερμανικού κινηματογράφου, η Άνγκελα Βίνκλερμάνα, επιπλέον, τεσσάρων παιδιών!- ήταν η Καταρίνα Μπλουμ στη συγκλονιστική- εμένα, κι όχι μόνον εμένα νομίζω, με σημάδεψε- ταινία «Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ» των Φόλκερ Σλέντορφ και Μαργκαρέτε φον Τρότα- που γυρίστηκε το 1975 αλλά σήμερα, που ο κίτρινος Τύπος έχει ανθήσει και φουντώσει, ισχύει όσο ποτέ… Κι «έγραψε» με την παρουσία της και σ΄ άλλες σημαντικές ταινίες- του Χάντκε («Η αριστερόχειρη γυναίκα»), του Σλέντορφ («Ο μικρός τυμπανιστής»), του Βάιντα («Δαντών»), του Χάνεκε («Το βίντεο του Μπένι»)…
Στο θέατρο έχει κάνει παπάδες. Πρωτόπαιξε στο Κάσελ, εκτινάχτηκε (μεταξύ 1971 και 1978) μέσα απ΄ την πρωταγωνιστική ομάδα της βερολινέζικης «Σάουμπίνε» στη χρυσή περίοδο της διεύθυνσης του Πέτερ Στάιν και, κατόπιν, υπήρξε βασική πρωταγωνίστρια άλλου ενός μεγάλου του γερμανόφωνου θεάτρου, του Πέτερ Τσάντεκ: Άννα Πετρόβνα στον «Ιβάνοφ», Λιουμπόφ στον «Βυσσινόκηπο», Άμλετ στον επώνυμο ρόλο- ένας θρίαμβος!-, Ρεβέκκα στο «Ρόσμερσχολμ», Χάνα στην «Νύχτα της Ιγκουάνα», Άννα Φίρλινγκ- η Μάνα- στην «Μάνα κουράγιο»… Εξαίρετες ερμηνείες έχει κάνει και μ΄ άλλους, βέβαια, σκηνοθέτες- έχει ήδη συνεργαστεί με τον Ρόμπερτ Γουίλσον ως Παυλίνα στο σαιξπηρικό «Χειμωνιάτικο παραμύθι» του.
Στην Αθήνα θα τη δούμε για πρώτη φορά. Στην Ελλάδα έχει όμως ξαναπαίξει: όσοι είχαμε την τύχη να είμαστε στην Θεσσαλονίκη, στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, στις 29 Απριλίου του 2007, στην απονομή του Ευρωπαϊκού Βραβείου Θεάτρου – και την ατυχία να παραστούμε στα παρατράγουδα που προηγήθηκαν όταν η επιτροπή αρνήθηκε να δώσει στον Πέτερ Τσάντεκ το Βραβείο για το οποίο τον είχε επιλέξει γιατί ο γηραιός σκηνοθέτης δεν είχε έρθει!- είδαμε την Κυρία Άνγκελα Βίνκλερ να ερμηνεύει μια συγκλονιστική Όζε στον ιψενικό «Πέερ Γκιντ» του Τσάντεκ.
Ο Θοδωρής Αμπαζής (φωτογραφία), ο 42χρονος συνθέτης/ σκηνοθέτης, δημιουργός της ομάδας θεάτρου «Όπεra», με γερές σπουδές και φρέσκιες, μοντέρνες ιδέες, ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας διαδεχόμενος τον Δημήτρη Ιωάννου.
Αρχικά εξελέγη ηΚαβαλιώτισσα- Λυδία Φωτοπούλου η οποία, τελικά, δε συμφώνησε με τους όρους που της έθεταν και αποδεσμεύτηκε. Οπότε ήρθε η σειρά τού αμέσως επόμενου στις προτιμήσεις του Διοικητικού Συμβουλίου του Θεάτρου αλλά και του ΕΚΕΘΕΧ (Εθνικού Κέντρου Θεάτρου και Χορού) που είχε λόγο, του Θοδωρή Αμπαζή.
Ο αναγνώστης, όμως, κ. Γιώργος Κατσένης με mail του με παρέπεμψε στην ιστοσελίδα του παριζιάνικου «Τεάτρ ντε λα Βιλ»- όπου πραγματοποιείται κάτι σα διαρκές φεστιβάλ- κι όπου η «Όπερα» θα (ξανα)παιχτεί 1 με 4 Απριλίου μετά την επιτυχία που ΄χε η πρώτη της παρουσίαση απ΄ το «Μπερλίνερ Ανσάνμπλ» στο Παρίσι. Και με προσγείωσε.
Με αποστόμωσε δηλαδή! Εμβρόντητος είδα τις τιμές των εκεί εισιτηρίων- για την ίδια παράσταση που θα δούμε κι εδώ: 30 ευρώ η ανώτερη, 24 η δεύτερη και 23 για νέους κάτω των τριάντα! Βεβαίως και το «Τεάτρ ντε λα Βιλ» επιχορηγείται και οφείλει, ως επιχορηγούμενο, να ΄χει χαμηλές τιμές στα εισιτήριά του.
Βεβαίως και το Παρίσι είναι πιο κοντά στο Βερολίνο απ΄ ό,τι η Αθήνα- άρα τα έξοδα μετακίνησης της παράστασης λιγότερα. Αλλά η διαφορά 30 με 120- ήτοι τετραπλάσια η ανώτατη τιμή εδώ- ξεπερνάει κάθε όριο.
Στο Παρίσι αδελφές μου, στο Παρίσι… Είχα ήδη δει σκηνοθετικές δουλειές τους. Που με είχαν ενθουσιάσει. Της Γιολάντας Μαρκοπούλου το «Τejas Verdes»- η πρώτη τού «Συνεργείου»-, της Λίλης Μελεμέ τον «Μαύρο μοναχό» και τον «Ταρτούφο» στην τότε Πειραματική Σκηνή του Εθνικού.
Δάσκαλος και των δυο ο Στάθης Λιβαθινόςέχουν δουλέψει πλάι του ως βοηθοί, η Λίλη Μελεμέ μάλιστα είναι απόφοιτος του Εργαστηρίου Υποκριτικής και Σκηνοθεσίας της Πειραματικής.
Τώρα ένωσαν τις δυνάμεις τους στο «Συνεργείο». Κι ανέβασαν, σε συνεργασία, τέσσερα απ΄ τα δυνατά μονόπρακτα του πολύπτυχου «Shoot/ Get Τreasure/ Repeat» του Μαρκ Ρέιβενχιλ. Τη δουλειά που προέκυψε σας τη συστήνω. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έως εξαιρετική (στην κεντρική φωτογραφία ο Στέλιος Ανδρονίκου κι η Άννα Κουτσαφτίκη, ο ένας καλύτερος απ΄ τον άλλον, στο «Crime and Ρunishment»).
«Μάνα, μητέρα, μαμά» στην Αθήνα, στο «Χυτήριο», σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη με την Ντίνα Κώνστα. Αλλά «Μάνα, μητέρα, μαμά» και στην Αμέρικα! Το έργο του Γιώργου Διαλεγμένου (φωτογραφία) ανέβηκε απ΄ την Ιωάννα Κατσαρού και παιζόταν μέχρι πρόσφατα στην ελληνοαμερικάνικη Αστόρια της Νέας Υόρκης, στο εκεί Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο. Στα ελληνικά, με αγγλικούς υπέρτιτλους.
(Των υβριστών συμπεριλαμβανομένων…)
Ευχαριστώ επίσης τους δεκάδες εντελώς αγνώστους μου- εταιρείες, γραφεία δημοσίων σχέσεων…- με τους οποίους ουδεμία επαφή έχω αλλά αφειδώς μου έστειλαν- γιατί;- τις ευχές τους που έκπληκτος διάβαζα.
Κάποτε, κάπου μπορεί και να γνωριστούμε…
Καλό πράμα να εύχεσαι αλλά μήπως, όμως, πρόκειται για σπατάλη ευχών;
Όλος ο κόσμος, μια σκηνή…
Google news
