Άτακτοι μπόμπιρες, αποβλακωμένοι γονείς

ΕΝΑ ΕΥΘΥΜΟ ΚΑΙ ΣΚΑΝΔΑΛΙΑΡΙΚΟ 2010
ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΣ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ
ΗΡΩΑΣ ΠΟΥ, ΣΤΑ 50 ΤΟΥ, ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ
ΑΚΑΘΕΚΤΟΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ
ΠΑΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ
Όσο και αν τα ήθη αλλάζουν- και από το 1960 έχουν αλλάξει πολύ – η παιδική ματιά δεν χάνει τα χαρακτηριστικά της: την αμφισβήτηση των προτεραιοτήτων των μεγάλων, την αποκάλυψη της υποκρισίας τους. Αυτός είναι και ο λόγος που οι ιστορίες του μικρού Νικόλα διασώζονται από την αναπόφευκτη φθορά. Ο Ρενέ Γκοσινί που τις έγραψε, είχε αυτή τη σπάνια ικανότητα να συνδυάζει το χιούμορ που προορίζεται για μεγάλους με την αθωότητα της παιδικής ματιάς. Γι΄ αυτό και τα βιβλία αυτά δεν παλιώνουν. Παλιώνει μόνον το περιβάλλον των ιστοριών. Στην Τηλεόραση στο σπίτι του Κλοτέρ, περιγράφεται μια εποχή κατά την οποία ο τηλεοπτικός δέκτης στο σπίτι ήταν κάτι σπάνιο. Στη συγκεκριμένη προφητική ιστορία, ο Νικόλας επισκέπτεται τον φίλο του Κλοτέρ για να δει τηλεόραση. Τον πηγαίνει ο πατέρας του με το αυτοκίνητο, δήθεν για να τον συνοδεύσει, στην πραγματικότητα για να δει και αυτός. Τα παιδιά κάποια στιγμή πηγαίνουν να παίξουν, οι γονείς όμως συνεχίζουν να βλέπουν μανιωδώς. Η υποκρισία των μεγάλων αναδεικνύεται εδώ εναργέστατα: «Σας ευχαριστώ πολύ, είπε ο μπαμπάς στον μπαμπά του Κλοτέρ. Είναι φορές που θέλω ν΄ αγοράσω μια τηλεόραση, αλλά, ειλικρινά, διστάζω λόγω του μικρού. Πρέπει να πω ότι έχετε δίκιο, είπε ο μπαμπάς του Κλοτέρ. Εγώ, ώρες ώρες, το μετανιώνω που την αγόρασα. Τα παιδιά είναι σαν υπνωτισμένα μπροστά στην οθόνη. Παρακολουθούν ό,τι να ΄ναι κι αποβλακώνονται. Ο μπαμπάς του Κλοτέρ μάς χαιρέτησε πολύ βιαστικά γιατί η μαμά του Κλοτέρ φώναξε από το σαλόνι πως άρχιζε το σίριαλ».

Σε άλλη ιστορία ο μικρός Νικόλας πηγαίνει για πρώτη φορά σε σούπερ μάρκετ. Είναι το πρώτο που άνοιξε στη γειτονιά του, κάνει διάφορες σκανδαλιές με το καρότσι και στο τέλος εκδηλώνει την προτίμησή του για το μπακάλικο του κυρίου Κομπανί που…

του δίνει και μπισκότα!

Το πώς συμπεριφέρονται η μαμά και ο μπαμπάς του Νικόλα είναι βασικό στοιχείο των ιστοριών του.

Πρόκειται για μια δεύτερη ανάγνωση των διηγημάτων ως κειμένων που ανατέμνουν διεισδυτικά τις πολύπλοκες οικογενειακές σχέσεις και την ισορροπία τρόμου που προκαλούν σε αυτές τα παιδιά.