Περιοδικά
Ανασταίνεται το μυθικό «Δημοτικό» του Πειραιά
, Του Κώστα Ρεσβάνη
Το σημαντικότερο θεατρικό αρχιτεκτόνημα της νεώτερης Ελλάδας, το «Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς» βγαίνει, όπως όλα δείχνουν, από την… εντατική όπου το είχαν αφήσει από το 1981(!) και πιστεύεται ότι σε δύο χρόνια θα ακουστούν τα πρώτα τρία κουδούνια. Το περιοδικό «Πειραϊκά» (διευθυντής: Νίκος Μέλιος) αφιερώνει το νέο τεύχος σε αυτό το θεατρικό μνημείο, που άρχισε να χτίζεται το 1884 με σχέδια του Υδραίου στην καταγωγή αρχιτέκτονα Ιωάννη Λαζαρίμου (1849 -1913) και εγκαινιάστηκε το 1895, όταν ο Πειραιάς είχε γύρω στους 50.000
κατοίκους.
Η αρχιτέκτων και καθηγήτρια Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών Ελένη Φεσσά- Εμμανουήλ με το αναλυτικό κείμενό της διατρέχει την ιστορία της κατασκευής του Θεάτρου και περιγράφει τις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειές του. Η αρχαιολόγος Βιργινία Μαυρίκα μας ξεναγεί στην εσωτερική διακόσμηση, ο αρχαιολόγος και ιστορικός τέχνης Μάνος Μικελάκης γράφει για τη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου ότι αποτελεί επίτευγμα της τεχνολογίας των μηχανισμών σκηνής του 19ου αιώνα και σε άλλο κείμενο για το «διαχρονικό όραμα» σημειώνει μια πικρή αλήθεια:
«Ο Πειραιάς, με λαμπρή εξαίρεση τη σύσταση και τη δραστηριοποίηση του “Πειραϊκού Θεάτρου” από τον Δημήτρη Ροντήρη τη διετία 1957-1959, δεν κατάφερε να δημιουργήσει δικό του θεατρικό οργανισμό, να συντηρήσει δικούς του θιάσους ή να χρηματοδοτήσει δικές του παραγωγές. Έτσι, καθ΄ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του το Δημοτικό Θέατρο λειτούργησε πρωτίστως ως θεατρικό κέλυφος φιλοξενίας διερχομένων περιοδευόντων θιάσων και ως ενοικιαζόμενη αίθουσα για τις εκδηλώσεις τοπικών παραγόντων, συλλόγων, σωματείων, ερασιτεχνών και σχολείων».
Μακάρι να μπορέσει ο σημερινός δήμαρχος Παναγιώτης Φασούλας να κάνει αυτό το διαχρονικό όραμα πράξη, μια που διαβεβαιώνει τους Πειραιώτες ότι «σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα θα μπορούν να χαίρονται ένα από τα πιο σπουδαία θέατρα της Ευρώπης στην καρδιά της πόλης». Για όλους εμάς, τους παλιούς Πειραιώτες, που κοντά τριάντα χρόνια το αντικρύζουμε βουβό, η συγκίνηση θα είναι πιο μεγάλη.
Ε.Χ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Σε έναν σπουδαίο πεζογράφο- ποιητή, μεταφραστή και στοχαστή, τον Επαμεινώνδα Χ. Γονατά, είναι αφιερωμένο το νέο τεύχος του «Μανδραγόρα» . Πολλά κείμενα αξιόλογων συνεργατών αναδεικνύουν ουσιώδεις λεπτομέρειες από τη ζωή και το έργο του «ερημίτη της Κηφισιάς» που καταγόταν από το Αϊβαλί, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924 και πέθανε στην ίδια πόλη το 2006. Ο συγγραφέας των «Αγελάδων», του «Φιλόξενου Καρδινάλιου», της «Κρύπτης» κ.ά. έγινε ευρύτερα γνωστός μόλις το 1976, όταν ο Νίκος Εγγονόπουλος σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», στη Φανή Πετραλιά και στον Γιώργο Λιάνη, είχε απαντήσει ερώτηση για τους νέους Έλληνες ποιητές: «Υπάρχουν πολλοί, εξόχως. Ξεχωρίζω τον Επαμεινώνδα Γονατά, τον οποίο θαυμάζω». Ένα μήνα αργότερα ο Γονατάς στέλνει τη μία από τις δύο επιστολές- εξομολογήσεις προς τον Εγγονόπουλο, τον οποίο θεωρούσε δάσκαλό του. Διαβάστε τες. Αξίζουν, για πολλούς λόγους, τον κόπο. Γιατί έγραφε ο Ε.Χ. Γονατάς; Το απάντησε σε συνέντευξη στα «ΝΕΑ», στη Μικέλα Χαρτουλάρη, τον Ιούνιο του 1996: «Φιλόδοξος δεν είμαι, καριέρα δεν θέλησα να κάνω ούτε κυνήγησα το χρήμα. Γιατί γράφω λοιπόν; Για να περισώσω ένα κομμάτι του εαυτού μου στην τέχνη. Είναι ένας τρόπος να κατανικήσω την αγωνία μου, αλλά βέβαια πρέπει τα πράγματα να πάρουν έπειτα καθολικότερη διάσταση. Για να μείνει λοιπόν κάτι. Για να δικαιολογηθώ απέναντι στον εαυτό μου και να μην ντραπώ να πεθάνω… Μερικοί αυτό το λένε υστεροφημία».
Εκτός αφιερώματος, να επισημάνω τα τέσσερα ανέκδοτα ποιήματα του Ζήση Οικονόμου (1911 – 2005), το εξαιρετικό πεζό του Σπήλιου Αργυρόπουλου με τον τίτλο «Οι δρόμοι μου στάζουν εικόνες» που κοσμείται με φωτογραφίες της Ευγενίας Γρηγοράκη, μικρά εικονοστάσια στις άκρες των δρόμων. Ενδιαφέρουσα είναι και η συζήτηση του Βασίλη Βασιλικού με μαθητές Λυκείου της Σχολής Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου, με συντονιστή τον Στάθη Κουτσούνη.
ΠΟΙΗΣΗ. Νέο περιοδικό γεμάτο ποίηση. Ο τίτλος αυτού «Κουκούτσι» και ο υπότιτλος: «Εξαμηνιαίο περιοδικό περι-ποίησης». Φιλοξενεί δημιουργίες Ελλήνων και ξένων ποιητών, μεταφραστικές προσεγγίσεις, δοκίμια για την τέχνη της ποίησης, έργα σημαντικών δημιουργών (π.χ. Μίλτον, Κουασίμοντο) και καταλόγους προτεινόμενων συλλογών. Στο τέλος του τεύχους, ειδικό, καλοτυπωμένο ένθετο με έργα από εκθέσεις ζωγραφικής γιατί, όπως γράφει ο εκδότης του περιοδικού Βασίλης Ζηλάκος, «πιστεύουμε πως ο εικαστικός σχολιασμός μπορεί να εντείνει τη μαγεία της ανάγνωσης που είναι ο βασικός στόχος».
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΠΕΙΡΑΪΚΑ: Κομοτηνής 127, Πειραιάς- 185 41, τηλ. 210-
4831.651.
ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ: Θεμιστοκλέους 100, Αθήνα- 106 81, τηλ. 210-8220.294.
ΚΟΥΚΟΥΤΣΙ: Κωνσταντίνου Παλαιολόγου 40Α, Βούλα- 166 73, τηλ. 210-8995.778.














