Φάγαμε … στο «Μatsuhisa»

Δεν ξέρω αν εναντιώνεται στο πνεύμα των καιρών να γράφω για μαγαζιά που είναι, θα λέγαμε, tres cher. Από την άλλη, τα περισσότερα από τα τελευταία γεύματα που είχα σε εστιατόρια που είναι πιο πεζές, νοικοκυρεμένες ταβέρνες, πράγματι αρχίζουν να κουράζουν. Το μενού σχεδόν στα περισσότερα από αυτά είναι σχεδόν το ίδιο, με λίγες ίσως προσωπικές νότες: φάβα, τηγανητές πατάτες, σουτζουκάκια, ίσως μια πίτα ημέρας, μερικές σαλάτες με ονόματα που συνήθως υπόσχονται πολύ περισσότερα απ΄ ό,τι τελικά προσφέρουν κ.λπ. Και μετά υπάρχει το «Μatsuhisa». Ήταν γεμάτο με κόσμο, μια Παρασκευή βράδυ, και με πεντανόστιμο φαγητό. Απέφευγα να πάω, κυρίως γιατί φοβόμουν ότι θα μου άρεσε πάρα πολύ!

Ο χώρος δεν είναι ακριβώς όπως τον περίμενα. Ωραία διακοσμημένος με ζωντανά καφέ χρώματα, το «Μatsuhisa» δεν προσφέρεται για zen ηρεμία. Το ντεκόρ είναι βαρύ και το μαγαζί με πολλή κίνηση και θόρυβο.

Το προσωπικό κάνει εξαιρετική δουλειά στο να βάζει τους πελάτες στον κόσμο της αυτοκρατορίας του «Νobu Μatsuhisa», εξηγώντας τις σπεσιαλιτέ που υπάρχουν σε κάθε εστιατόριο, προτείνοντας τα σύνθετα μενού δοκιμής για δύο, πιάτα για πρωτάρηδες, αλλά και για πιο έμπειρους ουρανίσκους.

Αρχίσαμε με ένα θαυμάσιο πιάτο από «νέο» sashimi. Κομμάτια στο μέγεθος γλώσσας από πολύ τρυφερό σολομό που είχαν ελάχιστα καβουρδιστεί και ήταν σερβιρισμένα με μια νοστιμότατη γλυκιά σάλτσα, ανακατεμένη με μια άλλη, η οποία ήταν φτιαγμένη, νομίζω, με καπνιστό χέλι. Η παρουσίαση είναι συγκλονιστική. Ο τόνος με σάλτσα jalapeno ήταν λιγότερο πικάντικος απ΄ ό,τι ήλπιζα και μαριναρισμένος τόσο σαν να ήταν μαγειρεμένος. Ήταν πολύ καλός. Ο μαυρισμένος μπακαλιάρος, σπεσιαλιτέ στα εστιατόρια «Νobu» παγκοσμίως, ήταν αδιαμφισβήτητα το καλύτερο κομμάτι φρέσκου μπακαλιάρου που έχω φάει ποτέ. Ήταν τέλεια μαγειρεμένος, καψαλισμένος και με κρούστα, με μια γλυκιά σάλτσα και σερβιρισμένος με ένα αριστοτεχνικό κομμάτι, σαν μολύβι, ροζ τζίντζερ τουρσί. Το ψάρι ήταν ελαφρύ και τρυφερό. Πεντανόστιμο. Τα ρολά ήταν πολύ καλά, όπως τα σπέσιαλ Μatsuhisa ρολά με τα διάφορα είδη ψαριών, πασπαλισμένα με λίγο τραγανό αυγοτάραχο. Για μένα, ένα από τα καλύτερα πιάτα της βραδιάς δεν ήταν ούτε το sushi, το sashimi, ή οποιοδήποτε ψάρι, αλλά ένα απίθανο, εξαιρετικά απλό, ωραίο κομμάτι λάχανο! Ναι, λάχανο μαγειρεμένο στον ξυλόφουρνο, ο οποίος βρίσκεται στην είσοδο στην ανοιχτή κουζίνα. Είναι περιχυμένο με λίγες νιφάδες μαύρης τρούφας και λίγο τρουφέλαιο. Χρειαζόταν λίγο αλάτι, τουλάχιστον για τη δική μου παλέτα, αλλά ήταν πρωτότυπο και από αυτά που θέλω να δοκιμάσω σε πιο πεζή εκδοχή και στη δική μου κουζίνα. Η φρέσκια σαλάτα με κομμάτια τόνου ήταν ωραία και τρυφερή και η σος εκπληκτική: μια μείξη από ψιλοκομμένα κρεμμύδια και σουσαμέλαιο.

Τα επιδόρπια ήταν καταπληκτικά. Το chocolate bento box ήρθε με ένα κομμάτι κέικ σοκολάτας γκανάς και παγωτό από πράσινο τσάι. Ανταγωνίζονταν το ένα το άλλο πολύ ωραία: η σκούρα δύναμη της σοκολάτας δίπλα στο ωραίο αυτό παγωτό. Μας άρεσε πολύ επίσης το espresso mousse σε σφηνοπότηρο με αφρό από ουίσκι Santori.

To «Μatsuhisa» ήταν θαυμάσιο, με εξωφρενικές τιμές, αλλά από τα γεύματα εκείνα που θυμάσαι για πολύ καιρό. Ε, και έχουμε και γιορτές. Το απολαύσαμε…

ΙΝFΟ

Τιμές:

Κλείστε τα μάτια και βγάλτε το πλαστικό χρήμα (120 ευρώ + το άτομο)

Σέρβις:

Επαγγελματικό

Ατμόσφαιρα:

Ζen, αλλά μοδάτη, με βουητό

Κουζίνα:

Σύγχρονο, αριστοτεχνικό ιαπωνικό fusion

Κάβα:

Εξαιρετική λίστα κρασιών και σάκε

«Μatsuhisa» Αthens, Ξενοδοχείο «Αstir Ρalace», Απόλλωνος 40, Βουλιαγμένη, τηλ. 210-8960.510