Το μέτρο απόσυρσης οχημάτων

Ο κ. Ναπολέων Νάνος, οικονομολόγος- δρ δασολόγος, γράφει για την απόφαση άρσης της επιδότησης για απόσυρση οχημάτων:

«Ο χρόνος εξόδου των οχημάτων από την κυκλοφορία αποτελεί συνάρτηση πολλών παραγόντων. Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι γενικές οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες μιας περιοχής, η τεχνολογία των κυκλοφορούντων οχημάτων, ο βαθμός χρήσης τους, οι οδικές και κυκλοφοριακές συνθήκες, η τεχνολογική εξέλιξη και η περιβαλλοντική προσαρμογή. Για τις χώρες της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης ο μέσος όρος ηλικίας εξόδου των οχημάτων από την κυκλοφορία είναι 10 έως 13 χρόνια. Στην Ελλάδα έχουμε μέση ηλικία του συνόλου των κυκλοφορούντων οχημάτων περίπου τα 12 με 13 χρόνια και μέσο όρο ηλικίας εξόδου από την κυκλοφορία μεγαλύτερο από τα 20 χρόνια, δηλαδή κυκλοφορούν πάρα πολλά παλαιάς τεχνολογίας και ανασφαλή οχήματα. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η σημαντική και ιδιαίτερη περιβαλλοντική επιβάρυνση από τα Οχήματα Τέλους Κύκλου Ζωής (ΟΤΚΖ) έγινε ουσιαστικά αντιληπτή τα τελευταία χρόνια και έτσι με την οδηγία 2000/53/ΕΕ και τις τροποποιητικές της αποφάσεις 2002/525/ΕΚ και 2005/673/ΕΚ, αρχίζει μία σημαντική προσπάθεια συστηματικής και με περιβαλλοντικό χαρακτήρα απόσυρσης, αποικοδόμησης και αξιοποίησης των οχημάτων αυτών.

Η απόφαση της κυβέρνησης για άρση του μέτρου της επιδοτούμενης απόσυρσης των παλιών αυτοκινήτων στην Ελλάδα αποτελεί σίγουρα λίαν ανεπιτυχή επιλογή, όποιους λόγους και αν επικαλείται, γιατί προφανέστατα και καταφανέστατα δεν ευσταθεί κανένας από αυτούς, αντίθετα αποτελεί ασυνέπεια, εξαπάτηση και άνιση μεταχείριση πολιτών.

Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι η συγκεκριμένη επιλογή ήταν λάθος, έστω οικονομικό για την παρούσα συγκυρία, θα μπορούσε η κυβέρνηση να κάνει μία καλύτερη ρύθμιση για σταδιακή απόσυρση.

Υπάρχει μάλλον οικονομική ζημία για τα δημόσια οικονομικά και όχι κέρδος, αφού το κράτος δεν θα εισπράξει τους φόρους και τα τέλη που προβλέπονται με την αγορά νέων αυτοκινήτων, δεν θα εισπράξει τους φόρους εισοδήματος από τις επιχειρήσεις αυτοκινήτων και τους εργαζομένους σ΄ αυτές και δεν θα τονώσει την εθνική οικονομία με την επιβίωση και δυνατότητα κατανάλωσης αγαθών και υπηρεσιών από τους εργαζομένους αυτούς.

Γίνεται άρση μίας επιλογής χάριν μιας άλλης, της Παιδείας, η οποία σαφώς και αποτελεί σημαντική ανάγκη για την κοινωνία, αλλά όχι εις βάρος της ασφάλειας και με κίνδυνο απώλειας της ίδιας της ζωής για πολλές ελληνικές οικογένειες.

Η συμβιβαστική πρόταση είναι να επανέλθει το μέτρο άμεσα με διαβαθμισμένη κλίμακα με βάση την παλαιότητα των οχημάτων, ανάλογα με την ισχύουσα κατανομή τους στις διάφορες ηλικίες και με την οικονομική δυνατότητα του κράτους μέσα σε ένα χρονοδιάγραμμα υλοποίησης».