«Στις σκέψεις μου τα λέμε ακόμη με τον Λένον»

Ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ διανύει μια καλή περίοδο. Είναι σε πλήρη επαγγελματική δραστηριότητα και ερωτευμένος. Η περιοδεία του στην Ευρώπη πάει «τρένο» και συνεχίζει την επιτυχημένη πορεία που έκανε στις ΗΠΑ. Άρχισε τις συναυλίες από το- εμβληματικό για τους Βeatles- Αμβούργο, «πετάχτηκε» μέχρι τις Βρυξέλλες για να υποστηρίξει στην Ευρωβουλή την καμπάνια «Χωρίς Κρέας τη Δευτέρα», ενώ τα εισιτήρια για την επικείμενη συναυλία του στην Ο2 Αrena του Λονδίνου (παραμονές Χριστουγέννων) έχουν ήδη εξαντληθεί από την προπώληση. Στο μεταξύ, η ειδική κασετίνα με το DVD από τις τρεις συναυλίες στη Νέα Υόρκη ήδη κυκλοφορεί.

Είναι άραγε τώρα πιο δύσκολο να γράψει ένα τραγούδι από ό,τι στο παρελθόν, όταν με τον Λένον έγραφαν ένα- που αυτομάτως γινόταν διαχρονικό- στο «πιτς φιτίλι»; «Όχι δύσκολο, αλλά διαφορετικό. Δεν είμαι ο ίδιος τύπος πια». Όμως του αρέσει να γράφει τραγούδια τόσο πολύ που «είναι για μένα ένα είδος εθισμού. Περιστασιακά μου έρχεται κάτι στο μυαλό και λέω “μωρέ αυτό καλό είναι”. Δεν είναι επώδυνο, ίσως όμως είναι λίγο δύσκολο να παρουσιάσεις κάτι πρωτογενές, όταν έχεις να επιδείξεις ένα τόσο μεγάλο έργο».

Τα τραγούδια που γράψατε για τους Βeatles είναι καλύτερα από τα σημερινά σας ή απλώς διαφορετικά;

Κάποια από εκείνα τα τραγούδια είναι καλύτερα. Είναι θέμα έμπνευσης της στιγμής. Όταν συμβαίνει δεν το αντιλαμβάνεσαι παρά μόνον ύστερα από καιρό. Κοιτάζοντας πίσω συνειδητοποιείς τι έγινε και τότε λες «διάβολε!».

Κάθε λεπτομέρεια των νεανικών του χρόνων στο Λίβερπουλ έχει δει το φως της δημοσιότητας ποικιλοτρόπως και γι΄ αυτό δεν έχει όρεξη να επιστρέψει εκεί. Όμως δεν έχει πρόβλημα να μιλήσει γι΄ αυτά λες και είναι η πρώτη φορά. «Τριγυρνούσα στους δρόμους της πόλης, χάζευα τα κτίρια, παρατηρούσα τους ανθρώπους στις στάσεις των λεωφορείων, τα “ρουφούσα” όλα. Γειτόνισσά μας ήταν τότε μια ηλικιωμένη, που την επισκεπτόμουν όχι για να κάνω την καλή πράξη αλλά επειδή μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον. Είχε ένα κρυστάλλινο ραδιόφωνο. Της έκανα μικροθελήματα. Όλες αυτές οι μικροεπισκέψεις στη μοναχική ηλικιωμένη κυρία μου “έδειξαν” τον δρόμο για το “Εleanor Rigby”.

Αυτό δύσκολα θα ξανασυμβεί. Δεν έχω βοηθήσει κάποια ηλικιωμένη στα ψώνια της προσφάτως. Ίσως θα έπρεπε…».

Με τον ΜακΚάρτνεϊ απέναντί σου δεν μπορείς να μην αναφερθείς στον Λένον. «Τον έχω διαρκώς στη σκέψη μου και κουβεντιάζω μαζί του. Είναι μια συζήτηση που ποτέ δεν κάναμε».

Που πάει να πει ότι η σχέση σας είχε αποκατασταθεί πριν από τη δολοφονία του;

Μα βέβαια, ήμασταν κολλητοί! Θεέ μου, ήταν τόσο ωραία. Ήταν ευτυχία. Γιατί το πράγμα κάπου σκάλωσε λίγο μετά τους Μπιτλς. Αλλά μετά γίναμε και πάλι καλά φιλαράκια. Υπήρχε, όντως, αγάπη…


Προσεχώς γαμπρός

Στα προσωπικά του ο σερ Πολ ΜακΚάρτνεϊ γύρισε σελίδα. Σήμερα είναι άλλος άνθρωπος. Όσοι έτυχε να τον συναντήσουν στο πρόσφατο παρελθόν, στο πλαίσιο συνεντεύξεων, έχουν να λένε ότι ουδεμία σχέση έχει με τον καχύποπτο άνθρωπο, με τον προβληματικό χαρακτήρα που είχαν συναντήσει πριν από τρία-τέσσερα χρόνια. Η νέα φίλη του λέγεται Νάνσι Σίβελ, είναι 49 ετών και ήδη κυκλοφορούν φήμες για γάμο. Προέρχεται από εύπορη οικογένεια της Ανατολικής Ακτής των ΗΠΑ, είναι οικονομικά ανεξάρτητη και- το σπουδαιότερο- έχει την αποδοχή και των τεσσάρων παιδιών του. Με λίγα λόγια, η προσωπική του ζωή είναι σε καλό σημείο (για την ακρίβεια στο καλύτερο) μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του, της Λίντας Ίστμαν.