«Η γενιά μου αρνείται τον καναπέ»

«Η δική μας η γενιά είναι που βγαίνει στον δρόμο, που αρνείται τον καναπέ και την τηλεόραση, που τα σπάει ενίοτε», λέει ο Κωστής Μαραβέγιας που σ΄ αυτή τη γενιά «βάζει» ήχο με ακορντεόν και τραγούδια
Όλο το καλοκαίρι ο Κώστής Μαραβέγιας γύριζε με την μπάντα του Μaraveyas Ιlegal πόλεις, χωριά, βουνά, ραχούλες- «παίξαμε σε όλες τις πλατείες της Ελλάδας», λέει- και παράλληλα δούλευε το νέο δίσκο «Welcome to Greece», που έχει την ένταση του λάιβ και τις πολυεθνικές (μουσικές) ανησυχίες του.

Ξεκινάμε τη συζήτηση από την επαφή που έχει με το κοινό μέσω Facebook (η Μyspace), τα μηνύματα που λαμβάνει, τις συμβουλές που του στέλνουν οι φαν του – «συμβουλές και προτάσεις που τις λαμβάνω σοβαρά υπ΄ όψιν μου»το πόσο τού αρέσει η αμεσότητα και η ελευθερία που έφερε στην επικοινωνία η νέα τεχνολογία. «Συν του ότι σου δίνει μια αυτονομία που δεν υπήρχε παλιά. Όλο αυτό το κομμάτι της επικοινωνίας το χειρίζονταν οι δισκογραφικές».

Είναι όμως και του χαρακτήρα σου αυτό; Δεν είναι; Φαίνεται και στο λάιβ.

Μου αρέσει, είναι αλήθεια. Η επικοινωνία. Να συζητάμε, να γυρνάμε, να ακούμε νέα πράγματα. Να παίζουμε- κυρίως αυτό.

Και πράγματι, φέτος το όνομα Μaraveyas Ιlegal ταυτίστηκε με τα πιο φρέσκα και ζωντανά λάιβ της πόλης. Ένα must για κάθε μουσικόφιλο, είτε προέρχεται από τις… όχθες του έντεχνου είτε από τη μεγάλη εναλλακτική πλευρά της μουσικής που αυξάνεται και πληθύνεται.

Ακούγεσαι καλά. Μέσα σε δύο χρόνια το Μaraveyas Ιlegal ταυτίστηκε με μια νέα πρόταση στον χώρο. Μήπως όλη αυτή η αισιοδοξία πηγάζει από αυτό;

Δουλεύουμε πιο πολύ, έχουμε περισσότερες προτάσεις, αυτό είναι αλήθεια. Κατά τα άλλα, δεν έχει αλλάξει κάτι. Σίγουρα έχει φύγει το άγχος του άδειου χώρου και έχουμε εξασφαλίσει και κάποια προνόμια. Αλλά με κόπο. Δουλέψαμε πολύ. Δεν υπάρχει γήπεδο, πλατεία, φεστιβάλ, γωνιά της Ελλάδας που δεν παίξαμε.

Ο δίσκος πότε έγινε;
Ο δίσκος είναι ακριβώς αυτό. Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν τα δύο τελευταία χρόνια και είναι για το πώς βιώνω τη ζωή μου μέσα στη συγκεκριμένη εποχή. Η νεοελληνική πραγματικότητα, το ταξίδι, η Αθήνα, ο έρωτας… Τoν γράψαμε λάιβ, μέσα σε τρεις μέρες. Ούτε “μπαλώματα” ούτε τίποτα. Και με μηχανήματα vintage για να βγει η αίσθηση των συναυλιών μας.

Λένε ότι η γενιά η δική σας έχει ανάγκη πιο ανάλαφρα τραγούδια. Ενώ δεν ζούμε σε ανάλαφρες εποχές…

Διαφωνώ πλήρως. Η δική μας η γενιά είναι που βγαίνει στον δρόμο, που αρνείται τον καναπέ και την τηλεόραση, που συμμετέχει σε φεστιβάλ, που ταξιδεύει, που παίρνει μέρος σε πορείες, που τα σπάει ενίοτε- αν και σ΄ αυτό δεν συμφωνώ. Ίσως διακρίνεις μια θετική στάση στη ζωή- εκεί να συμφωνήσω. Τι άλλο να κάνεις; Να κλειστείς στον εαυτό σου και να μεμψιμοιρείς; Πιστεύω ότι είμαστε ολιγαρκείς… Απλά προσπαθούμε να ζήσουμε. Ούτε καριερίστες ούτε τίποτα…

Δεν είσαι καριερίστας;
Όxι, βέβαια. Γι΄ αυτό και λέω πολλά «όχι». Σκέψου τώρα δηλαδή που είμαι στα πάνω μου, να έλεγα «ναι» και να έχανα εντελώς τον δρόμο μου. Ό,τι και να έκανα θα έβγαινε ψεύτικο…

Τα λεφτά δεν σε ενδιαφέρουν;
Είμαι μια χαρά μ΄ αυτά που βγάζω. Μου αρέσει που μένω σε δυάρι, που είμαι παιδί του κέντρου και κυκλοφορώ με ποδήλατο…

ΙΝFΟ

Ο Κωστής Μαραβέγιας και η μπάντα του κάθε Δευτέρα στον «Σταυρό του Νότου» (Φραντζή και Θαρύππου).

«Χρόνο θέλουμε, όχι λεφτά»

«Σπουδαίο πράγμα τα ταξίδια», λέει ο Κωστής Μαραβέγιας. «Νομίζω ότι ανήκω σε μια ομάδα να το πω; γενιά να το πω; αλλά είμαστε άνθρωποι που αυτό που πραγματικά θέλουμε είναι μια καλύτερη ζωή. Ελεύθερο χρόνο θέλουμε, όχι λεφτά. Δικαίωμα στην τεμπελιά. Να μη ζεις για να δουλεύεις. Να δουλεύεις τη μισή μέρα. Την υπόλοιπη να κάνεις αυτό που θέλεις- αθλητισμό, φίλους, φιλοσοφία, μπλα μπλα, καφέδες, μουσική».

Ταξίδι, λοιπόν…
Παίξαμε τελευταία στη Βιέννη. Σε ένα μικρό κλαμπ ήταν, τα λεφτά λίγα και οι συνθήκες δύσκολες. Αλλά περάσαμε τόσο ωραία και γυρίσαμε ανανεωμένοι. Να περπατάς σε καινούργιους δρόμους, να ακούς άλλες γλώσσες… Μας ανακάλυψε ένας Τούρκος από την Κωνσταντινούπολη μέσω Μyspace. Μένει μόνιμα στη Βιέννη και κάνει αυτή τη δουλειά. Θα ξαναπάμε.