Άιρονς, όπως… Σκρουτζ

Σε περίοδο οικονομικής κρίσης αλλά και γενικότερης κρίσης αξιών ο Τζέρεμι Άιρονς, ο βραβευμένος με Όσκαρ (το 1990, στο «Γύρισμα της τύχης») σταρ με τη χαρακτηριστική φωνή και τη λαμπρή προϋπηρεσία σε ρόλους «κακού», έρχεται να μας μιλήσει για… τσιγκουνιά, για μοναξιά αλλά και για ελπίδα.

Ως όχημα σε αυτό το εγχείρημα έχει ένα γνωστό, σκληρό όσο και τρυφερό, παραμύθι για μεγάλους και μικρούς. Τη «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» του Κάρολου Ντίκενς, την ιστορία του τσιγκούνη Εμπενίζερ Σκρουτζ που πρώτη φορά θα παρουσιαστεί στην Ελλάδα στο πρωτότυπο υπό μορφήν θεατρικού αναλογίου, συνοδεία μουσικής.

Ο ηθοποιός είχε χειροκροτηθεί το καλοκαίρι στον θώκο του αρχαίου θεάτρου της Επιδαύρου, όπου είχε έρθει για να παρακολουθήσει την παράσταση του σαιξπηρικού «Χειμωνιάτικου παραμυθιού», σε σκηνοθεσία Σαμ Μέντες και έρχεται συχνά για τον καλό του φίλο Βαγγέλη Παπαθανασίου. Αυτή τη φορά όμως προετοιμάζει ήδη, από τον πύργο του στην επαρχία Κορκ της Ιρλανδίας (τον οποίο ανακαίνιζε επί έξι χρόνια με τα ίδια του τα χέρια, «επειδή είχα βαρεθεί τη δουλειά μου στον κινηματογράφο και είχε αρχίσει να φαίνεται αυτό, έτσι ήθελα κάτι να μου δώσει νέο κίνητρο, να με προκαλέσει με το ρίσκο και τον κίνδυνο», όπως λέει) την ερμηνεία του στο πολυδιαβασμένο έργο του Ντίκενς, που έχει μεταφερθεί επανειλημμένα και στο σινεμά.

Στα εφηβικά του χρόνια, όπως θυμούνται οι φίλοι του, ο Τζέρεμι Άιρονς διακρινόταν σε τρία πράγματα: έχτιζε γερά δενδρόσπιτα, έπαιζε καλό κρίκετ και ήταν δεινός αφηγητής ιστοριών και παραμυθιών- ικανότητα που θα «εξασκήσει» και στις δύο παραστάσεις του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Όπως και την έφεσή του στη μουσική, από τότε που έπαιζε ντραμς και φυσαρμόνικα και τραγουδούσε Ντίλαν στα πεζοδρόμια του Λονδίνου. Και αυτήν θα επιδείξει στην Αθήνα, καθώς αναμειγνύεται ενεργά στην επιλογή των μουσικών κομματιών (χριστουγεννιάτικων κυρίως, αλλά όχι μόνον) που θα πλαισιώσουν την αφήγησή του. Μουσική της οποίας την επιμέλεια θα έχει ο Αλέξανδρος Μυράτ και την εκτέλεση μουσικοί της Καμεράτας- Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής μαζί με εκείνους του δραστήριου συγκροτήματος χάλκινων πνευστών Μelos Βrass, αλλά στην οποία ο Βρετανοϊρλανδός σταρ προσθέτει τη γνώση του ακόμη και για μουσικές που έχουν γραφτεί για έργα του Ντίκενς.

Γνωρίζει μάλιστα καλά πώς να χειριστεί και τη «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» και τη μουσική της καθώς υπήρξε, όπως λέει, μέγας θαυμαστής του ανάλογου εγχειρήματος από τον δάσκαλό του στην υποκριτική (στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Οld Vic στο Λονδίνο) Λόρενς Ολίβιε, όπως και του Όρσον Γουέλς που είχε αφηγηθεί τη σκοτεινή όσο και ελπιδοφόρο ιστορία του Σκρουτζ, του πιο γνωστού μισάνθρωπου στην παγκόσμια λογοτεχνία, και ραδιοφωνικά.

Εκείνο που δεν ξέρουν πολλοί για τον Τζέρεμι Άιρονς – από τότε που η φήμη ήρθε τηλεοπτικά με τη βρετανική σειρά «Επιστροφή στο Μπράιντσχεντ» και άρχισε να αναστενάζει για λογαριασμό του ο θηλυκός πληθυσμός όχι μόνο στη Βρετανία- είναι ότι το μεγάλο πάθος του είναι οι μοτοσυκλέτες (είναι και συνιδρυτής του περίφημου Guggenheim Μotorcycle Club, με μέλη τον «ελεύθερο καβαλάρη» Ντένις Χόπερ, τη Λορίν Χάτον κ.ά.). Κάτι που για εκείνον έχει μεγάλη σχέση με την τέχνη. «Λατρεύω τις μοτοσυκλέτες γιατί όταν τις καβαλάω ο κίνδυνος είναι τόσο μεγάλος που βγαίνουν στην επιφάνεια όλα τα ένστικτα, ενώ όλες οι αισθήσεις είναι σε εγρήγορση. Κάπως έτσι, πιστεύω πως πρέπει να προσεγγίζει κάποιος και την τέχνη κάθε μορφής. Γι΄ αυτό και πιστεύω πως η τέχνη πρέπει να είναι επικίνδυνη, να ξεβολεύει τον θεατή, γενικά να του προκαλεί όσα και το καβαλίκεμα της μοτοσυκλέτας».

ΙΝFΟ

Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Βασ. Σοφίας, τηλ.
210-7282.333) την Τρίτη 15 και την Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου στις 20.30. Με ταυτόχρονη μετάφραση μέσω υπέρτιτλων. Εισιτήρια:
28, 45, 65 και 85 ευρώ και 100 VΙΡ. Προπώληση: Στα ταμεία του Μεγάρου και στο http://www. megaron. gr από την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου. Πληροφορίες: τηλ. 210-7258.510.

«Με γοητεύουν οι κακοί»

Παρότι ο Εμπενίζερ Σκρουτζ στη «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» του Ντίκενςτον οποίο θα υποδυθεί στις δύο αθηναϊκές παραστάσεις του- είναι ένας ιδιότυπος «κακός», ο Τζέρεμι Άιρονς δεν κρύβει πως τον γοητεύουν εν γένει οι ρόλοι των «κακών». Δεν ήταν τυχαίο πως υποδύθηκε τα αιμοβόρα δίδυμα Μαντλ στους «Διχασμένους», τον σκοτεινό Δρα Φλέμινγκ στο «Damage» του Λουί Μαλ, τον πλέον «διακεκριμένο» παιδεραστή Χάμπερτ στη «Λολίτα», ακόμη και τον κακό Σκαρ (στον οποίο δάνεισε τη φωνή του) στο «Βασιλιάς των Λιονταριών». «Όλους αυτούς τους κακούς», λέει, «τους βλέπω με συμπάθεια και αναζητώ κάτι το καλό, κάτι το λυτρωτικό στον χαρακτήρα τους. Αυτό είναι το μυστικό».