«ΟΙ ΚΟΡΟΝΕΣ ΤΟΥ ΣΕΡΛΟΚ ΧΟΛΜΣ ΗΤΑΝ ΜΠΑΡΟΥΦΕΣ»

Τον πρώτο ερασιτέχνη ντετέκτιβ τον επινοεί ο Πόου. Είναι ο Αύγουστος Ντιπέν, «μια ισχυρή διάνοια (που)

λύνει μυστήρια» και πρώτος κρίκος σε μια αλυσίδα αναλόγων διανοιών. Όπως σημειώνει ο Αποστολίδης, «υπάρχει μια εσωτερική λογική στην εξέλιξη της αστυνομικής λογοτεχνίας. Ο Ντιπέν αναφέρεται και σχολιάζει τον Βιντόκ (πρώτος επικεφαλής της παρισινής αστυνομίας, πρώην εγκληματίας και δραπέτης φυλακών), ο Χολμς τον Ντιπέν- κάτι που θα συνεχιστεί με τον Αρσέν Λουπέν, τον Πατέρα Μπράουν, τον Πουαρό, τον Μεγκρέ. Έως και ο αστυνόμος Μπέκας του Μαρή διαθέτει τα ίδια μικρά εκείνα κύτταρα του εγκεφάλου που καθιστούν τη σκέψη του ισχυρότερη από αυτήν του απλού ανθρώπου ή του εγκληματία.

Πρόκειται για μια γραμμική εσωτερική εξέλιξη»- με καθένα από τους διαδόχους να επαίρεται για την ανωτερότητα ή τη διαφορετικότητά του, όχι πάντοτε δικαιολογημένα: «Κατενθουσιασμένος (ο Σέρλοκ Χολμς)

υποστηρίζει ότι η μέθοδός του θα φέρει επανάσταση στα εγκληματολογικά χρονικά (…) Οι επιστημονικές, όμως, κορόνες του Χολμς ήταν οι περισσότερες μπαρούφες (…) Συχνά ο Μεγκρέ έλυνε μια υπόθεση από διαίσθηση ή από τύχη. Αυτό κυρίως απομάκρυνε τον Σιμενόν από την αγγλική σχολή και τους κανόνες της, αλλά τον έφερε πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα».