Ο ΑΕΡΑΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ

Το Γιατί το Βυζάντιο έχει τη γοητεία ενός βιβλίου που δεν φιλοδοξεί να τακτοποιήσει συνολικά το βυζαντινό χάος, κάτι μάλλον ανέφικτο, αλλά να ξεκαθαρίσει επιμέρους θέματα που συμβάλλουν στη διόγκωσή του.
Απευθύνεται στο ευρύ κοινό, μάλιστα στο ελληνικό κατ΄ αρχήν κοινό – με την έννοια ότι γράφτηκε κατευθείαν στα ελληνικά-, φέρνει όμως μαζί του τον αέρα της γαλλικής κουλτούρας που προτιμά το άνοιγμα από την περιχαράκωση. Έτσι, ανάμεσα στα θέματα με τα οποία επιλέγει να παλέψει είναι «Το Βυζάντιο και οι ξένοι»ξένοι εκτός συνόρων ή ξένοι υπήκοοι της αυτοκρατορίας, η Μεσόγειος ως χώρος που άλλοτε υπήρξε ενιαίος και άλλοτε διασπασμένος, στις περισσότερες όμως περιπτώσεις πεδίο μεγάλων ανταγωνισμών, εμπορικών και πολεμικών, αλλά και η Θεσσαλονίκη. Η Θεσσαλονίκη ως πέρασμα και γέφυρα ανάμεσα στην παλιά και τη νέα Ρώμη και ως η μόνη πόλη της σημερινής Ελλάδας που κράτησε διαχρονικά τον αστικό χαρακτήρα της, φτάνοντας να ξεπερνά σε πληθυσμό πόλεις όπως η Βουδαπέστη και η Λειψία.










