«Οι Ιησουίτες της Σοσιαλιστικής Εκκλησίας»

Από την πρώτη στιγμή η Γκόλντμαν, νεφελοβάμων αλλά όχι και εθελότυφλη, αντιλαμβάνεται την αγεφύρωτη διάσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα και στις φαντασιώσεις της: «Οι Μπολσεβίκοι προσεταιρίστηκαν τα αιτήματα του λαού, το αγροτικό πρόγραμμα των Σοσιαλεπαναστατών και τη συνδικαλιστική τακτική των Αναρχικών στα εργοστάσια. ΄Οταν όμως η πλημμυρίδα του επαναστατικού ενθουσιασμού τούς έφερε στην εξουσία, ξεφορτώθηκαν τα μασκαρέματα […] Η ριζική διαφορά στις επιδιώξεις και στους σκοπούς καθιστούν σήμερα, χωρίς υπερβολή, τους Μπολσεβίκους έναν από τους βασικούς εχθρούς της Ρωσικής Επανάστασης». Μα σοβαρολογεί; Είναι οι Μπολσεβίκοι αντεπαναστάτες; Όχι ακριβώς. «Οι Μπολσεβίκοι [είναι] οι Ιησουίτες της Σοσιαλιστικής Εκκλησίας: [πιστεύουν] στο απόφθεγμα ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»- κι εν προκειμένω, η αναρχική Έμμα Γκόλντμαν δεν διατίθεται να κάνει εκπτώσεις: «Καμιά επανάσταση δεν μπορεί να φέρει την ελευθερία, αν τα μέσα που χρησιμοποιεί δεν ταυτίζονται με το πνεύμα και τον προσανατολισμό του επιδιωκόμενου σκοπού».