Το τέταρτο κουδούνι

Πώς γίνεται στο Φεστιβάλ των Καννών; Όπου μετά την προβολή- παγκόσμια πρώτη- για τους δημοσιογράφους κάθε ταινίας- του Γκοντάρ, του Κόπολα, του Λαρς φον Τρίερ, του Μάικ Λι… για παράδειγμα- δίνεται συνέντευξη Τύπου; Ε, έτσι ακριβώς και στον «Καφέ με την Ελένη». Αμέσως μετά τη- φετινή- παγκόσμια πρώτη του πρωινάδικου στον Αlpha δόθηκε απ΄ την κ. Μενεγάκη συνέντευξη Τύπου. Την οποία, στη συνέχεια, μετέδιδε επί δύο- τουλάχιστον…μέρες το μεσημεριανάδικο που ακολουθεί το συγκεκριμένο πρωινάδικο στο ίδιο κανάλι…

Κεφαλαιώδες ερώτημα στη συνέντευξη Τύπου, με το σασπένς να χτυπάει κόκκινο: τι συνέβη (όχι στην Μπέιμπι Τζέιν) στην Αργυρώ Μπαρμπαρίγου; Who is Αργυρώ Μπαρμπαρίγου; Κατακόκκινος από ντροπή για την άγνοιά μου έμαθα πως πρόκειται για την περσινή «μαγείρισσα» της εκπομπής, η οποία φέτος αποχώρησε για αδιευκρίνιστους λόγους, θέμα που απασχολούσε, απ΄ ό,τι κατάλαβα, από μακρού σύσσωμη την επικράτεια- μείζον, ίσως, όσο και αυτό των εκλογών.

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Ο Τάκης Βουτέρης (στη φωτογραφία), που κοντεύει τα πενήντα χρόνια στο θέατρο, θα επαναλάβει στο «Θέατρο Εξαρχείων», σε σκηνοθεσία του και σε κοινό πρόγραμμα, δυο μονολόγους που ΄χε κάνει παλαιότερα:

«Η έξοδος» του Γιώργου Μανιώτη (τον πρωτοπαρουσίασε μ΄ άλλους δυο του συγγραφέα και με τον γενικό τίτλο «Ιερό τρίπτυχο» τη σεζόν 1990- ΄91) και «Οι δύσκολες νύχτες του κυρίου Θωμά» του Ιάκωβου Καμπανέλλη (τον πρωτόπαιξε μαζί με το μονόλογο του Άρθουρ Μίλερ «Δεν θυμάμαι τίποτα» κάτω απ΄ τον γενικό τίτλο «Δύσκολες νύχτες» το 2005- ΄06).

Η πρεμιέρα τον Δεκέμβριο. Το δίπτυχο θα παίζεται εναλλάξ με το έργο της Λίζα Κρον «Πολύ καλά!» που ανέβηκε πέρσι, επίσης σε σκηνοθεσία Τάκη Βουτέρη, και που επαναλαμβάνεται από 22 Οκτωβρίου με την Αννίτα Δεκαβάλλα και την Σοφία Ολυμπίου (αντί της Ελένης Γερασιμίδου) στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Έξαλλος ο Μπερλουσκόνι (φωτογραφία) με τη RΑΙ- το κρατικό ραδιοτηλεοπτικό ίδρυμα: να παίρνει, λέει, τα κρατικά (δηλαδή των Ιταλών) τα χρήματα και- αν είναι δυνατόν!να χτυπάει την κυβέρνηση. Τον άκουσα με τα ίδια μου τ΄ αυτιά να το λέει.

Ε, όχι! Σ΄ εμάς παρόμοια απαράδεκτα φαινόμενα δεν παρατηρούνται με τα κρατικά κανάλια- που αυτοαποκαλούνται «δημόσια τηλεόραση». Και τα κρατικά (δηλαδή τα δικά μας) τα λεφτά παίρνουν και την κυβέρνηση υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια- δοξάστε με! Αλλά και τη νεοελληνική γλώσσα διδάσκουν στα παιδιά μας«Σε Μ πτέμβριος», «Η γείτονα χώρα», «των πληγέντων περιοχών» κ.λπ, κ. λπ που άκουγα πρόσφατα να λένε στην έως πολύ προσφάτως Ν (εοδημοκρατική) Ε (λληνική) Τ (ηλεόραση)- για να μην αγγίξω το θέμα των τονισμών και καώ.

Ιδού, λοιπόν,πεδίον δόξης λαμπρόν που ανοίγεται στις ΕΤ/ ΝΕΤ για συνεργασία με τους Ιταλούς: να τους διδάξουμε την τεχνική της, υπέρ υγείας και μακροημερεύσεως της εκάστοτε κυβερνήσεως, αναπομπής ύμνων. Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Θέλετε να συνθέσετε μια μελέτη πάνω στα ανθρώπινα ήθη; Πάνω στα ήθη, για να εξειδικεύσω, του ελληνικού θεατρικού κόσμου- ηθοποιοί, σκηνοθέτες, συγγραφείς, σκηνογράφοι, χορογράφοι, δημοσιοσχεσίτες, κριτικοί, δημοσιογράφοι…; Δουλέψτε στο θεατρικό ρεπορτάζ εφημερίδας μεγάλης κυκλοφορίας για είκοσι πέντε χρόνια. Γράφοντας όμως ευθέως- όσο μπορείτε- τη γνώμη σας. Με την υπογραφή σας- όχι ανώνυμα βέβαια… Το Μέγα Μάθημα.

Οι προχτεσινοί σας έπαινοι κι η προχτεσινή τους έκφραση ευγνωμοσύνης κι η «αγάπη» τους που… ξεχύνεται, αυτομάτως σβήνονται σήμερα μετά τη χτεσινή σας ειλικρινή έκφραση αρνητικής- διότι στο θέατρο δεν είναι OΛΑ και ΟΛΟΙ τέλεια ΠΑΝΤΑ…- γνώμης.

Διαγράφονται με μπλάνκο- ή μάλλον με γομολάστιχα που δεν αφήνει και ίχνη. Διαπλοκές- ΟΙ διαπλοκές-, ρουφιανιές, κατεβασμένα μούτρα, ξινισμένα μούτρα, «α, δε σε πρόσεξα», κόψιμο καλημέρας, άνθρωποι που θεωρούσες φίλους οι οποίοι κόβουν επαφή για μήνες, στροφή κεφαλής προς άλλη κατεύθυνση ή πλάτης όταν σε συναντήσουν, τροπή εις άτακτον φυγήν- έως και σε κηδεία το είδα να γίνεται!-, τηλεφωνήματα με απίθανα παράπονα- «δεν υπάρχει το δικό μου όνομα στη στήλη θεαμάτων, στην καταχώρηση του θεάτρου που παίζω» ή «γιατί είναι δεύτερο στη σειρά;», «δεν έχετε το όνομα της κόρης μου στη στήλη θεαμάτων», «μα είναι φωτογραφία αυτή που μου βάλατε;»…-, παράπονα πισώπλατα- «έγραψε για μένα δυο αράδες αλλά τέσσερις για το(η)ν άλλο(η) που παίζαμε μαζί», «με αγνόησε»…-, εμετικές μικροπρέπειες- «πρόσκληση δίνουμε μόνο σ΄ όσους έχουν γράψει μεγάλο κομμάτι για την παράσταση»-, επιθέσεις, επώνυμες μακροσκελείς επιστολές- «είναι υποτιμητική η λεζάντα (!) που μπήκε στη φωτογραφία μου»-, ανώνυμες επιστολές, ανώνυμα μέιλ, ανώνυμοι «θεατρόφιλοι» σε «ειδικευμένες» ιστοσελίδες, βρισιές, συκοφαντίες- «τα παίρνει», «έχει ανοίξει γραφείο δημοσίων σχέσεων», «έχει διαπλοκές» (ποιος; ΟΙ διαπλεκόμενοι), «είναι φίλος του τάδε», «είναι γκόμενος του τάδε» (ναιαιαι…)…-, συνεντεύξεις τους όπου σε βρίζουν, βυζαντινές δολοπλοκίες, διασπορά φημών- «είναι σοβαρά άρρωστος»…-, μηνύσεις, αγωγές, λογοκλόποι με ύφος, που βγαίνουν κι από πάνω, συνάδελφοι που δυσαρεστούνται γιατί «έθιξες» τον «δικό» τους… Τι να σας πρωτοπώ επί του θέματος… Η μελέτη. Μπορώ ανά πάσα στιγμή να εκδώσω πολύτομο δοκίμιο με θέμα «Η Αχαριστία στο Ελληνικό Θέατρο». Για να μην σας μιλήσω για τους γλοιώδεις- ΤΑ σάλια…

«Μα έτσι δεν είναι όλη η κοινωνία μας;» θα μου πείτε. «Πρωτάρα είσαι;». Ναι, αλλά εγώ το μικρόκοσμό μου παρατηρώ κι απ΄ το μικρόκοσμό μου αντλώ. «Και δεν έχεις σιχαθεί;» θα μου ξαναπείτε. Ναι, αλλά όχι το Θέατρο. Δεν κατάφεραν ακόμα να με κάνουν να σιχαθώ το Θέατρο. Ίσως γιατί μέσα μου γελάω- και γελάω πολύ. Ίσως γιατί υπάρχουν και δέκα, είκοσι άνθρωποι του χώρου πουακόμα- δεν μ΄ έχουν απογοητεύσει. Ως άνθρωποι.

Αξίζει να τον δείτε. Τον «Μπακαλόγατο» των αδελφών Γιαννακόπουλων όπως τον έχει ανεβάσει ο Πέτρος Φιλιππίδης στο «Μουσούρη» (στη βασική φωτογραφία Πέτρος Φιλιππίδης, Θανάσης Τσαλταμπάσης, Γιώργος Γαλίτης) κρατώντας τον ρόλο του Ζήκου. Όχι επειδή πάει με ουρές για τρίτη σεζόν- απόψε ξεκινάει. Αυτό δεν είναι πρόκριμα. Αλλά επειδή πρόκειται για παράσταση απολαυστική μ΄ έναν πρωταγωνιστή σπαρταριστό.

Ο Αιμίλιος Βεάκης (φωτογραφία), ο Χριστόφορος Νέζερ, ο Βασίλης Λογοθετίδης έπαιζαν κάποτε- πριν απ΄ το ΄50- τον Μπάρτολο στον «Κουρέα της Σεβίλλης» του Μπομαρσέ. Φέτος τον έπαιξε ο Τάσος Παλαντζίδης. Δε λέω, τυπίστας αστείος άμα τη εμφανίσει, έντιμος ηθοποιός αλλά… Ο Νίκος Δενδραμής έπαιζε κάποτε τον Κόμη Αλμαβίβα. Φέτος τον έπαιξε- και πώς…- ο Γιάννης Αϊβάζης.

Όντως: μέχρι και 75% έφτασαν φέτος το καλοκαίρι οι εκπτώσεις.

Σιγά που δεν της άξιζε… Της Βουλής αυτής. Ένας Ηλίας Ψινάκης. Σιγά που θα της έριχνε το επίπεδο…

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή…