Χρυσό τανκς του Ισραήλ

Μια ταινία που γκρεμίζει το μοντέλο του Ισραηλινού Ράμπο θριάμβευσε στο Φεστιβάλ Βενετίας
Oι μικροί έσονται μεγάλοι. Θρίαμβος για το μικροσκοπικό (κινηματογραφικά) Ισραήλ με το Golden Lion στον «Λίβανο» του Σάμιουελ Μάοζ (47 ετών). Θρίαμβος και σερί επιτυχιών για τον λιλιπούτειο Τούρκο Φάτιχ Ακίν (μόλις 36) με το Ειδικό Βραβείο στην κωμωδία «Κουζίνα ψυχής». Με πρωταγωνιστή τον Αδάμ Μπουσδούκο που υποδύεται τον Έλληνα σεφ με το όνομα Ζήνως. Και θρίαμβος για το Ιράν για «Γυναίκες χωρίς άνδρες» της Σιρίν Νεσχάτ (52) που κέρδισε τον Αργυρό Λέοντα καλύτερης σκηνοθεσίας!

Ο (πρόεδρος) Ανγκ Λι, δύο φορές με Χρυσό Λιοντάρι, παρέα με τα υπόλοιπα έξι μέλη του Jury πέταξαν έξω όλα σχεδόν τα πρωτοκλασάτα ονόματα. Έξω ο Μάικλ Μουρ και η ερωτική ιστορία με τον «Καπιταλισμό» του (τα ξέρουμε σαν να του είπαν). Έξω ο «Βad lieutenant», ο Βέρνερ Χέρτσογκ και ο Νίκολας Κέιτζ (βαρεθήκαμε να βλέπουμε διεφθαρμένους μπάτσους). Έξω τα 25 εκατομμύρια euros της ναυαρχίδας του ιταλικού σινεμά «Βaaria» του Τζιουζέπε Τορνατόρε (ξεκόλλα από τις καρικατούρες και τη νοσταλγία). Έξω ο Πατρίς Σερό με το «Ρersecution» (αχ, εσείς οι Γάλλοι με το στυλ και τις φιοριτούρες). Έξω η Κλερ Ντενίς με το «White material» (αμάν με τη γαλλική θολούρα). Έξω ο μαθουσάλας Ζακ Ριβέτ (τα ίδια και τα ίδια). Έξω ακόμα και το σοβαρό ατού των Αμερικανών «Ο δρόμος» του Τζον Χίλκοτ, από το ομότιτλο του Κόρμακ ΜακΚάρθι (εντάξει, αλλά σε σύγκριση με το «Stalker» δεν αντέχει). Με ένα λόγο ήρθαν τα κάτω πάνω. Ούτε ΗΠΑ, ούτε Κίνα, ούτε Γαλλία, ούτε Ιταλία. Άντε παιδιά των Ελλήνων. Στο μέλλον έχουμε ελπίδα!

Για να πούμε και του στραβού το δίκιο. Εξαιρετική η ερμηνεία του Νίκολας Κέιτζ, αλλά και του Βίγκο Μόρτενσεν («Δρόμος»). Αδικημένη η Αυστρία με το «Lourdes» της Τζέσικα Χάουσνερ που δεν πήρε μία. Και υπερβολική η φιλοφρόνηση του Jury με δύο βραβεία ερμηνείας στην Ιταλία (για την 28χρονη Τζάσμιν Τρίνκα που παίζει στο «Ιl Grande sogno» του Μικέλε Πλάσιντο, το οποίο σφυρίχτηκε και στην 35χρονη Ρωσίδα Ξένια Ράποπορτ για το «La doppia ora» του πρωτοεμφανιζόμενου Γκιουζέπε Καποτόντι). Και εντελώς πολιτικής κατεύθυνσης το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στη Σιρίν Νεσχάτ. Μάλλον η επιτροπή αλληθωρίζει υπέρ της χειραφέτησης των γυναικών στο Ιράν.

Αν τα βάλω κάτω και τα υπολογίσω, τότε τρεις μόνο οι στιγμές που ανέβασαν τον πήχυ της φετινής 66ης Μόστρας. Κατά σειρά «Λίβανος» (καλύτερη μακράν όλων), «Κουζίνα ψυχής» του Φάτιχ Ακίν και «Lourdes». Ο Σάμιουελ Μάοζ (το όνομά του θα καρφωθεί με χρυσά γράμματα στη μνήμη του σινεμά) γκρεμίζει το μοντέλο του Ισραηλινού Ράμπο και μέσα σε μιάμιση ώρα σκηνοθετεί τη μινιατούρα του αθάνατου «Das Βoot» (Το υποβρύχιο). Όπου τέσσερις φαντάροι, εγκλωβισμένοι σαν τα ποντίκια εντός τεθωρακισμένου σε μια από τις εισβολές του Ισραήλ στον Λίβανο, καταλήγουν κατουρημένοι, τρομοκρατημένοι, πληγωμένοι, πειραγμένοι. Όλα μέσα από το τανκς. Με σάρκα, ιδρώτα και αίμα. Σχεδόν αριστούργημα.

Μη με ρωτάτε αν θα δούμε το «Λίβανος» στην Ελλάδα. Εξ όσων γνωρίζω οι Έλληνες διανομείς ακόμα σφυρίζουν!

Οι νικητές

«Λίβανος»: Σάμιουελ Μάοζ- Ισραήλ- Χρυσό Λιοντάρι Σιρίν Νεσχάτ: «Γυναίκες χωρίς άντρες»Ιράν- Ασημένιο Λιοντάρι καλύτερης σκηνοθεσίας «Κουζίνα ψυχής»: Φάτιχ Ακίν- ΓερμανίαΕιδικό Βραβείο της επιτροπής Κόλιν Φερθ: «Εργένης»- ΗΠΑ- Coppa Volpi- ανδρικής ερμηνείας Ξένια Ράποπορτ: «La doppia ora»- Ιταλία – Colpa Volpi- γυναικείας ερμηνείας Τζασμίν Τρίνκα: «Ιl grande sogno»- Ιταλία – βραβείο νέου ηθοποιού «Μαρτσέλο Μαστρογιάνι» Σιλβί Ολίβ: «Ο κύριος κανένας»- Γαλλίαβραβείο σκηνογραφίας «Οsella» Τοντ Σολόνζ: «Η ζωή στον πόλεμο»- ΗΠΑβραβείο σεναρίου «Οsella» «Εngkwentro»: Πέπε Ντιόνκο- ΦιλιππίνεςΒραβείο «Λιοντάρι του μέλλοντος»