Ο μπάτσος και η πόρνη

«Το κορίτσι είναι κορίτσι. Καμία σημασία αν είναι παρθένα ή πόρνη. Όλα τα κορίτσια ονειρεύονται τον πρίγκιπά τους. Και αγάπη, μόνον αγάπη».

Αυτή η επιτομή της Αμερικανοκουβανέζας Εύα Μέντες. Κατά τον αρσενικό πληθυσμό, τα πιο σέξι χείλη, τα πιο υποσχόμενα στήθη and above all ο καλύτερος (άσε, δεν θα το πω, θα με διώξουν στο λεπτό).

«Το καινούργιο για μένα είναι πως πρώτη φορά έπαιξα ξεμέθυστος τον ρόλο ενός μανιώδους εξαρτημένου από κοκαΐνη, μαριχουάνα, χάπια και κρακ. Τέρμα τα τσιγάρα και το ποτό, παιδιά. Έχω γυναίκα και τρία παιδιά. Όταν οδηγώ τα σκέφτομαι και τέρμα το αλκοόλ».

Αυτή η επιτομή του Αμερικανοϊταλού Νικ Κέιτζ (το ανιψάκι του Φράνσις Φορντ Κόπολα). Στα σκουπίδια η αμαρτία η κακή. Αν το πιστέψουμε δηλαδή.

Και για τον Γερμανό σκηνοθέτη Βέρνερ Χέρτσογκ, επιτομή της σύγχρονης εποχής είναι η σχέση ενός διαφθαρμένου, μέχρι το κόκαλο, μπάτσου με μια πόρνη. Δηλαδή του Νίκολας Κέιτζ και της Εύας Μέντες σε ένα δραματικό θρίλερ, με πινελιές ειρωνείας και σαρκασμού. Το λένε «Διαφθορά στη Νέα Ορλεάνη» (Βad lieutenant: Port of Call Νew Οrleans- θα προβάλλεται εν Αθήναις από 17 Σεπτεμβρίου). Όπως λοιπόν αντιλαμβάνεστε, τα πλήθη της Μόστρας ξεσηκώθηκαν, τα κορίτσια αναστατώθηκαν και τ΄ αγόρια ξεροστάλιαζαν για λίγο οφθαλμόλουτρο σοκαλατένιας σαρκός της Μέντες.

Κι όμως- πιστέψτε με- ο καλύτερος Νίκολας Κέιτζ, ακόμα και από το «Αφήνοντας το Λας Βέγκας».

Χωρίς αλκοόλ;
Εντελώς. Πρώτη φορά. Έπινα, κάπνιζα, τα έκοψα όλα. Σας βεβαιώ είναι περίφημα να παίζεις με καθαρό το κεφάλι. Κάθε φορά προσπαθώ σκληρά. Να βρω έναν διαφορετικό ρόλο, κάτι που να με συγκινεί. Ανεξάρτητα από το μέγεθος της παραγωγής. Προσπαθώ να πλουτίσω τη ζωή μου με εμπειρίες.

Όπως;
Να, για παράδειγμα, είδα στο όνειρό μου έναν δικέφαλο αετό. Την άλλη μέρα κάποιος τύπος μου πούλησε ένα δικέφαλο φίδι. Αυτό ήταν. Ο σωματοφύλακάς μου στα γυρίσματα της ταινίας. Η έμπνευση του Χέρτσογκ να παίξουν στην ταινία σαύρες και ιγκουάνα.

Και η Νέα Ορλεάνη;
Η επιθετικότητα και οι παπαράτσι με ανάγκασαν να φύγω από το Λος Άντζελες και να μετακομίσω στη Νέα Ορλεάνη. Επιτέλους να βγαίνω από το σπίτι μου και να ανταλλάσσω μια καλημέρα με τους γείτονες.

Ευτυχία λοιπόν…
… όλοι την ψάχνουμε. Για τον καθένα έχει διαφορετική μορφή. Αλλά πρέπει να συμφιλιωθείς με τη ζωή.


«Θέλω να τα μάθω όλα»

Η Εύα είναι ο ζωντανός ορισμός του runner. Τρέχει. Run, Εva, run.

«Έτσι λειτουργώ», λέει, «έτσι γεμίζω τις μπαταρίες μου. Ο δάσκαλος μου- δεν θυμάμαι το όνομά του- με συμβούλευε όταν τρέχω να μην κοιτάω ποτέ πίσω μου, για να ξέρω πόσο ακριβώς απέχει από εμένα ο δεύτερος. “Εύα, πάντα να κοιτάς μπροστά να περάσεις τον μπροστινό σου”, μου έλεγε».

Δεν σε κουράζει αυτό; Δεν απολαμβάνεις την επιτυχία σου;

Μα δεν κατάλαβες, η συμμετοχή μου στην κούρσα με γεμίζει χαρά. Κούρσα επιτυχίας;
Κούρσα διδασκαλίας. Σπουδάζω έντεκα χρόνια υποκριτική και τελευταία διαθέτω ιδιωτικό καθηγητή. Θέλω να τα μάθω όλα.

Τον ήξερες τον Χέρτσογκ;
Αν τον ήξερα, λέει! Αριστούργημα το «Αγκίρε η μάστιγα του Θεού».

Η συνεργασία μου με τον Γερμανό ήταν όνειρο τρελό.

Και τι περίμενες από αυτόν;
Κάτι παρανοϊκό. Ας πούμε να με βάλει να του φιλήσω τα παπούτσια. Τίποτα αυτός.

Εντελώς με σώας τα φρένας.

Φαντάσου τα γυρίσματα άρχιζαν έξι με εφτά το πρωί και το μεσημέρι είχαμε τελειώσει σαν άνθρωποι. Αυτό μου συνέβη για πρώτη φορά.

Μόνο με τον Χέρτσογκ;
Ακόμα πιο τρελό όνειρο να παίξω σε ταινία του Αλμοδόβαρ. Οh my God. Περιμένω σαν μωρό. Αλλά και με τον άλλο Ισπανό που σκηνοθέτησε τους «Άλλους», Να δεις πως τον λένε…

… Αμεναμπάρ!
Αυτόν. Πώς τον θέλω, δεν μπορώ να σου περιγράψω. Αλλά και με τον Μάικ Λι. Αυτά είναι όνειρα για ένα κορίτσι σαν εμένα που όταν δεν δουλεύω κάθομαι μέσα και διαβάζω.

Τίποτα το κοσμικό;
Τίποτα, είμαι σεμνή. Και κούκλα.
Πού το βάζεις αυτό! Κάθε μέρα μού το υπενθυμίζουν από τα studios.3