Ναρκωτικά, αλκοόλ και στο βάθος Φελίνι

«Η καινούργια ταινία μου που έχει τίτλο “Somewhere” αποτελεί από πολλές πλευρές φόρο τιμής στον Φεντερίκο Φελίνι και στο “Τoby Dammit”- το ένα από τα τρία επεισόδια που συνέθεταν την ταινία “Στον ίλιγγο της ακολασίας”. Ταυτοχρόνως όμως έχει και τις αναμνήσεις από ένα ταξίδι που είχα κάνει με τον πατέρα μου στην Ιταλία. Ήμουν 11 ετών, όσο και η μικρή Ελ Φάνινγκ της ταινίας που συνοδεύει τον πρωταγωνιστή πατέρα της (τον υποδύεται ο Στίβεν Ντορφ) για να παραλάβει ένα βραβείο στο Μιλάνο. Και στους ίδιους εκείνους χώρους που είχα πάει με τον πατέρα μου, τώρα έκανα γυρίσματα», λέει στην «Corriere della Sera» η Σοφία Κόπολα. Η σκηνοθέτις που κατάφερε να βγει από τη σκιά του πατέρα της, στάθηκε στα πόδια της και τώρα ετοιμάζει ένα ακόμη βήμα της πίσω από την κινηματογραφική κάμερα.

«Το νήμα της ιστορίας πλέκεται γύρω από τη σχέση ενός πατέρα και μίας κόρης. Ο πατέρας είναι διάσημος ηθοποιός και βρίσκεται στα πρόθυρα του διαζυγίου.

Έχει υπό την κηδεμονία του την κόρη του και την παίρνει μαζί του στο Μιλάνο, αλλά και την φιλοξενεί άλλοτε στο διαμέρισμά του στο Λος Άντζελες, όπου η μικρή ζει από κοντά τα ψυχολογικά του σκαμπανεβάσματα, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες του», συνεχίζει η δημιουργός της ταινίας «Χαμένοι στη Μετάφραση», στη νέα ταινία της οποίας κρατά τον βασικό ρόλο ο Μπενίσιο Ντελ Τόρο.

Ναρκωτικά και αλκοόλ ρέουν άφθονα στο πρώτο μέρος της ταινίας. Στη συνέχεια ο πρωταγωνιστής προσπαθεί να διαχειριστεί τον κόσμο του θεάματος και όλα όσα συνθέτουν τη ζωή μέσα στην οποία είναι φυλακισμένος. Για να αποφασίσει πώς θα γυρίσει το «Somewhere» η Σοφία Κόπολα είδε πολλές φορές την ταινία που γύρισε το 1968 ο Φελίνι. Μόνο που διαφοροποίησε το τέλος.

Και αντί να αφήσει τον ήρωά της να σκοτωθεί με το αυτοκίνητό του, τον οδηγεί να βρει την ισορροπία του χάρη στη σχέση που αναπτύσσει με την κόρη του.

Πώς όμως μια νέα σκηνοθέτις αποφάσισε να κάνει μια ταινίααναφορά στον Φελίνι; «Την αγάπη για τον Φελίνι μου την ενέπνευσε ο πατέρας μου. Τον αποκαλούσε “μαέστρο”. Η εφευρετικότητά του στο να φτιάχνει εικόνες αποτελεί ένα μάθημα που δεν μπορεί να στο διδάξει ο καθένας. Το “Τoby Dammit” είναι μία πολύ μοντέρνα ταινία, μια εξαιρετική ματιά στον κόσμο του θεάματος», καταλήγει η Σοφία Κόπολα.