Το τέταρτο κουδούνι

O εις μίαν μόνην ώραν (άντε, εις έναν μόνον μήνα και κατιτίς- απ΄ τις 19 Ιουνίου των εγκαινίων μέχρι τέλος Ιουλίου και μέχρι τη γελοιοποίηση διά Κώστα Γαβρά) την γην παίξας, την γην χάσας εις του Βατερλώ (διάβαζε Νέου Μουσείου Ακρόπολης) την χώραν…

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Η Μυρτώ Αλικάκη (στη φωτογραφία) κι η Στέλλα Κρούσκα θα πρωταγωνιστήσουν στο άπαιχτο στην Ελλάδα έργο του άγνωστου εδώ Άγγλου Μάικ Μπάρτλετ «Contractions» που θα παρουσιαστεί το δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου απ΄ τον Θεατρικό Οργανισμό «Νέος Λόγος» στο «Studio Μαυρομιχάλη» σε σκηνοθεσία του Φώτη Μακρή, εκ των ιδρυτών και ψυχής της ομάδας σε μετάφραση Χριστίνας ΜπάμπουΠαγκουρέλη.

Το έργο – η πρεμιέρα του στο Λονδίνο, στο θέατρο «Ρόαγιαλ Κορτ» το 2008-, το πιο πρόσφατο του μόλις 29χρονου συγγραφέα ο οποίος ξεκίνησε την πορεία του το 2002 απ΄ το Φριντζ του Φεστιβάλ του Εδιμβούργου, αποτελεί προσαρμογή για τη σκηνή απ΄ τον ίδιο τού ραδιοφωνικού του έργου «Ερωτικό συμβόλαιο». Και περιγράφει τις διαδοχικές συναντήσεις της μάνατζερ μιας μεγάλης πολυεθνικής με μια υπάλληλο, ανώτερο στέλεχος της εταιρείας. Θέμα των συναντήσεων το συμβόλαιο συνεργασίας που ΄χει υπογράψει η υπάλληλος με την εταιρεία κι ο όρος που υπάρχει σ΄ αυτό σύμφωνα με τον οποίο είναι υποχρεωμένη να αναφέρει στη διοίκηση οποιαδήποτε ερωτική της σχέση με άτομο που εργάζεται στην ίδια εταιρεία.

Το «Contractions» ξεκινάει ως μια ρεαλιστική περιγραφή του ασφυκτικού εργασιακού περιβάλλοντος στις μεγάλες πολυεθνικές για να εξελιχθεί σε γκροτέσκα κωμωδία με εξωφρενικές καταστάσεις και να καταλήξει σε απεικόνιση της τραγικής βαρβαρότητας με την οποία οι απρόσωπες αυτές εταιρείες αντιμετωπίζουν το ανθρώπινο δυναμικό που έχουν στην υπηρεσία τους.

Μια κάλυψη, μα τι κάλυψη η ΝΕΤ (Νεοδημοκρατική Ελληνική Τηλεόραση) στα Υακίνθεια! Που οργανώνει στα Ανώγεια ο Λουδοβίκος των Ανωγείων- του στενού πρωθυπουργικού περιβάλλοντος. Ούτε το Φεστιβάλ του Ζάλτσμουργκ πια… Πού τέτοια τύχη τα Φεστιβάλ Επιδαύρου και Αθηνών.

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Και πατέρας και κόρη το χειμώνα στο Εθνικό: Δον Ζουάν ο Γιάννης Μπέζος (φωτογραφία) στο έργο του Μολιέρου που θα σκηνοθετήσει ο Αιμίλιος Χειλάκης, στη διανομή για «Το τρίτο στεφάνι» του Κώστα Ταχτσή που θα κάνει ο Σταμάτης Φασουλής σε διασκευή για το θέατρο την οποία συνυπογράφουν με τον Θανάση Νιάρχο, η Ηρώ Μπέζου.

Και βέβαια είναι η- ψηλή και όμορφημοναχοκόρη του Γιάννη Μπέζου και της Ναταλίας Τσαλίκη. Η οποία, φετινή απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού, κάνει την πρώτη της «επαγγελματική» εμφάνισηπέρσι το καλοκαίρι, μεταξύ δεύτερου και τρίτου έτους, ήταν στη διανομή του «Φιόρου του Λεβάντε» με τον Σπύρο Παπαδόπουλο, σε περιοδεία. Με το καλό!

Το διάβασα στις σελίδες μας «Κόσμος», σ΄ ένα κομμάτι που ΄χε επιμεληθεί στη στήλη του «Πρόσωπα» ο συνάδελφος Γιώργος Αγγελόπουλος και το αντιγράφω. Λόγια του Ντέιβιντ Χάλμπερσταμ, ενός σπουδαίου Αμερικανού δημοσιογράφου που πέθανε το 2007 προς τους φοιτητές δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Κολούμπια: «Όσο καλύτερα κάνετε τη δουλειά σας, συχνά κόντρα στα συμβατικά ήθη, τόσο λιγότερο δημοφιλείς θα είστε. Γενικά όσο πιο διάσημοι γίνεστε τόσο λιγότερο δημοσιογράφοι είστε».

Αφιερωμένο εξαιρετικά… Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… «Ο θάνατος του Τσάντεκ είναι μια απώλεια για όλο το ευρωπαϊκό θέατρο»: ο τίτλος της νεκρολογίας που έγραψε στην «Γκάρντιαν» ο διακεκριμένος κριτικός Μάικλ Μπίλινγκτον. Για τον 83χρονο κορυφαίο αιρετικό Γερμανό σκηνοθέτη Πέτερ Τσάντεκ που πέθανε πρόσφατα. «Αποκάλεσαν τον Τσάντεκ προβοκάτορα, ταραξία και αρνητή της ευτυχίας αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας υπέρμαχος της ζωής, του πάθους, της αγάπης και της ψυχής και όλα αυτά τον καθιστούν παραπάνω από άξιο να τιμηθεί με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου» ήταν η κορωνίδα του σκεπτικού βάσει του οποίου αποφασίστηκε το 2007 απ΄ την κριτική επιτροπή η απονομή στον σπουδαίο Γερμανό σκηνοθέτη του Βραβείου. Το οποίο, τελικά, επειδή ο Τσάντεκ δεν μπορούσε να παραστεί στη Θεσσαλονίκη όπου έγινε η 11η διοργάνωση, δεν του απονεμήθηκε ύστερα από απόφαση των «γελοίων», όπως ο ίδιος τους αποκάλεσε, ιθυνόντων του θεσμού. Τους οποίους το κοινό- και δικαίως- έκραξε με την ψυχή του εκείνο το βράδυ.

Ο ιψενικός «Πέερ Γκιντ» του, παράσταση του 2004 (βασική φωτογραφία), που παίχτηκε στη συνέχεια απ΄ το «Μπερλίνερ Ανσάμπλ» στη σκηνή του θεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, μας έδωσε ένα μέτρο του μεγέθους του Τσάντεκ και της γελοιότητας αυτών που του στέρησαν το βραβείο.

Τι το θες, μωρέ, το κουταλάκι; Τι τη θες, πανάθεμά σε, την κουλτούρα; Τι το θες το κερασάκι, το συμφωνικό, στην τούρτα του δελτίου σου «ειδήσεων», Star μου- κ. Μαλέλη μου και κ. Λιάτσο μου; Αρκέσου στην αναχώρηση στο εξωτερικό της κ. Μαριλένας Παναγιωτοπούλου- επάγγελμα: διάσημη-, ως είδηση εκ των πρώτων, αρκέσου στον κώλο της Πετρούλας- η οποία θα περάσει στο πολιτικό ρεπορτάζ όπως, παρεμπιπτόντως, άκουσα να λέει, εξαντλώντας το χιούμορ του, ο κ. Μαλέλης σε συνέντευξή του που «παραχώρησε» στην έμπλεη δέους για την τιμή κ. Λαμπίρη στο κανάλι που ο ίδιος διευθύνει (!)- και… ώς εκεί.

Τι το θες, ξαφνικά, το ρεπορτάζ, το περιχυμένο με δεκάδες κοσμητικά επίθετα, περί της συναυλίας στο Μέγαρο, για το Φεστιβάλ Αθηνών, της Συμφωνικής της ΕΡΤ με το «Ρέκβιεμ», του Τζάκομο, λέει, Βέρντι; Διότι πώς να ΄χεις την απαίτηση απ΄ τους ρεπόρτερ να ξέρουν πως το βαφτιστικό του Βέρντι- απ΄ το 1813…- ήταν Τζουζέπε όταν, χρόοονια τώρα, γύρω από Έφη Θώδη έως Έλλη Κοκκίνου κι από Φοίβο έως Έφη Σαρρή τούς έχεις ζέψει να περιδινούνται;

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Τι μισαλλοδοξία, τι ψώνιο, τι κακοήθεια, τι αρρώστια κυκλοφορεί σ΄ αυτήν την ιστοσελίδα για το θέατρο με τις ανώνυμες «γνώμες» των αναγνωστών για τις τρέχουσες παραστάσεις, την οποία επιμένει να διατηρεί- και καμαρώνει- το «Αθηνόραμα»… Ξεχύθηκαν πάλι- όχι πως λείπουν ποτέ αλλά τώρα είχαμε νέα έκρηξη… βόθρου- με αφορμή τους «Πέρσες» του Ντίμιτερ Γκότσεφ (φωτογραφία) και του Εθνικού στην Επίδαυρο.

Αν οι άνθρωποι με τους οποίους συναναστρέφομαι- διότι αυτοί που γράφουν ΕΤΣΙ, σα να κοπρίζουν, στο χώρο του θεάτρου φαίνεται πως είναι οι περισσότεροι, άρα γύρω μου-, σκέφτονται ΕΤΣΙ κι έχουν ΑΥΤΟΝ τον ψυχισμό, εγώ τρομάζω…